Σύνδεση Τώρα Σύνδεση στη Βιβλιοθήκη μου   ·   Όλες οι Βιβλιοθήκες στο Bookia
Τι είναι το Bookia;   ·   Blog   ·                     ·   Επικοινωνία  
Πως γράφω κριτική; Είμαι Συγγραφέας Είμαι Εκδότης Είμαι Βιβλιοπώλης Live streaming / Video
Το Βιβλίο στη Βιβλιοθήκη μου
Εγώ και μερικές φίλες μου
Μονόλογοι γυναικών
Βιβλίο Νεοελληνική πεζογραφία >> Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή
Συγγραφέας: Μυλωνά, Αλεξάνδρα ()
Εικονογράφος: Αρώνης, Κώστας ()
Εκδότης: Γράφημα
ISBN Εκδότης Έτος έκδοσης
978-960-6865-10-7 Γράφημα 2009
Σχήμα Τόμοι Σελίδες
20χ12 - 130
[...] Ίσως η πιο σημαντική από τις πολυσυζητημένες διαφορές ανδρών-γυναικών να έγκειται εκεί: ότι οι άνδρες βλέπουν τη ζωή σαν θέατρο, ενώ οι γυναίκες το θέατρο σαν ζωή. Εκτός από το να εξηγεί την όποια ευσυγκινησία των γυναικών, αυτό, εξηγεί, ενδεχομένως, και την πρωτοβουλία της Αλεξάνδρας Μυλωνά: να πάρει τη φόρμα των σύντομων θεατρικών μονολόγων και να τη μετατρέψει σε φωνές αληθινών γυναικών. Έτσι κι αλλιώς, τυπωμένοι σε καθημερινή εφημερίδα (με μία μόνο εξαίρεση, στο τέλος, που επιβεβαιώνει τη γνήσια θεατρική τους ταυτότητα), οι μονόλογοι έχουν κάτι από χρονογράφημα και κάτι από άμεσο, δημοσιογραφικό ρεπορτάζ. Άλλοτε εκμυστηρεύσεις απελπισίας κι άλλοτε αυτάρεσκες ομολογίες εγκλήματος, άλλοτε εχέμυθες καταγραφές σε ημερολόγιο κι άλλοτε άνοιγμα καρδιάς σε φίλη, συνιστούν απολύτως πραγματικές συνθήκες γυναικείας ζωής: δουλειά, νοικοκυριό, εξαρτήσεις από οικογένεια και προετοιμασίες για ανανεωμένες εξαρτήσεις από την οικογένεια που οι ίδιες θα δημιουργήσουν, άγχος για κάποια παραπανίσια κιλά, πίκρα για το περίσσευμα τρυφερότητας που ο σύζυγος ή ο εραστής δεν εννοούν να δείξουν, μέριμνα για παιδιά, που θα εκπληρώσουν ό,τι έχουν στερηθεί οι μάνες, ή για παιδιά που πρέπει να απολαύσουν όσα τα κοινωνικά στερεότυπα επιβάλλουν στις μάνες να προσφέρουν στα παιδιά τους -έστω κι αν αυτά δεν τα χρειάζονται ή οι μάνες δεν την εννοούν την προσφορά. [...]

(από τον πρόλογο του Π. Μαρτινίδη)

01/10/2017

Λογοτεχνικές Εκδόσεις Γράφημα

Εγώ και μερικές φίλες μου - Αλεξάνδρα Μυλωνά

Λογοτεχνικές Εκδόσεις Γράφημα


17/01/2016

Πρόλογος

Πρόλογος Η Αλεξάνδρα και οι 27 φίλες της
Λέγεται ότι ο Οκταβιανός, πρώτος ρωμαίος
αυτοκράτορας (από 27 π.Χ. ως 14 μ.Χ.), την
ώρα που εξέπνεε στράφηκε στους φίλους του,
να ρωτήσει εάν είχε παίξει καλά τον ρόλο του
«στη σκηνή της ζωής» (mimum vitae). Αμέ-
σως μετά, απαγγέλλοντας τον συνήθη επίλογο
των ελληνιστικών κωμωδιών, τους κάλεσε να
χειροκροτήσουν την έξοδό του –«τω παιγνίω
δότε κρότον και πάντες ημάς μετά χαράς παρα-
πέμψατε»! Για το τέλος της τελευταίας συζύ-
γου του, της Λιβίας, δεν έχουν παραδοθεί ανά-
λογες λεπτομέρειες. Γνωρίζουμε, ωστόσο, ότι
διέπρεψε σε δηλητηριώδεις σκηνοθεσίες, που
παρέκαμψαν πολλούς διαδόχους και οδήγη-
σαν στον θρόνο τον Νέρωνα.
Ίσως η πιο σημαντική από τις πολυσυζη-
τημένες διαφορές ανδρών-γυναικών να έγκει-
ται εκεί: ότι οι άνδρες βλέπουν τη ζωή σαν
θέατρο, ενώ οι γυναίκες το θέατρο σαν ζωή.
Εκτός από το να εξηγεί την όποια ευσυ-
γκινησία των γυναικών, αυτό, εξηγεί, ενδεχο-
μένως, και την πρωτοβουλία της Αλεξάνδρας
Μυλωνά: να πάρει τη φόρμα των σύντομων
θεατρικών μονολόγων και να τη μετατρέψει
σε φωνές αληθινών γυναικών. Έτσι κι αλλιώς,
τυπωμένοι σε καθημερινή εφημερίδα (με μία
μόνο εξαίρεση, στο τέλος, που επιβεβαιώνει
τη γνήσια θεατρική τους ταυτότητα), οι μονό-
λογοι έχουν κάτι από χρονογράφημα και κάτι
από άμεσο, δημοσιογραφικό ρεπορτάζ. Άλλο-
τε εκμυστηρεύσεις απελπισίας κι άλλοτε
αυτάρεσκες ομολογίες εγκλήματος, άλλοτε
εχέμυθες καταγραφές σε ημερολόγιο κι άλλο-
τε άνοιγμα καρδιάς σε φίλη, συνιστούν απο-
λύτως πραγματικές συνθήκες γυναικείας
ζωής: δουλειά, νοικοκυριό, εξαρτήσεις από
οικογένεια και προετοιμασίες για ανανεωμέ-
νες εξαρτήσεις από την οικογένεια που οι
ίδιες θα δημιουργήσουν, άγχος για κάποια
παραπανίσια κιλά, πίκρα για το περίσσευμα
τρυφερότητας που ο σύζυγος ή ο εραστής δεν
εννοούν να δείξουν, μέριμνα για παιδιά που
θα εκπληρώσουν ό,τι έχουν στερηθεί οι μάνες
ή για παιδιά που πρέπει να απολαύσουν όσα
τα κοινωνικά στερεότυπα επιβάλλουν στις
μάνες να προσφέρουν στα παιδιά τους –έστω
κι αν αυτά δεν τα χρειάζονται ή οι μάνες δεν
την εννοούν έτσι την προσφορά.
Ένα αμάλγαμα φωνών απολύτως θεα-
τρικό –δηλαδή απολύτως αυθεντικό– το οποίο
αναδεικνύει μεγάλο φάσμα των αφανών σταυ -
ρών που κουβαλούν οι γυναίκες της σημερι-
νής Ελλάδας, ημεδαπές ή αλλοδαπές. Συχνά
συγκινητικό, ενίοτε εύθυμο και πάντα ολοζώ-
ντανο απαιτεί, σχεδόν χορωδιακά, ό,τι μία από
τις φωνές ζητά με παρρησία από τη συγγρα-
φέα: «Μη με κρίνεις αυστηρά…Μη φάω ήττα
κι από σένα. Γυναίκα είσαι, ξέρεις. Καταλα-
βαίνεις…»
Και ως άνδρας μπορεί κανείς, ίσως, να
καταλάβει. Να καταλάβει την ιδιότυπη δυστυ-
χία που, παρά τους εκδημοκρατισμούς και τις
ισότητες της εποχής μας, δεν έχει πάψει να
δυναστεύει κάθε γυναίκα χωριστά.
«Όλες οι ευτυχισμένες οικογένειες μοιά-
ζουν μεταξύ τους, κάθε δυστυχισμένη οικογέ-
νεια είναι δυστυχισμένη με τον τρόπο της»,
έγραφε ο Τολστόι, αρχίζοντας να παρουσιάζει
την ιδιότυπη δυστυχία της κυρίας Καρένινα.
Με τα βιβλία συμβαίνει το αντίθετο: όλα τα
κακά βιβλία μοιάζουν μεταξύ τους, κάθε καλό
βιβλίο είναι καλό με τον τρόπο του.
Πέτρος Μαρτινίδης
(Ιούλιος 2009)


Συζήτηση γενικά για το βιβλίο
Σημείωση: Εδώ συζητάμε γενικά για το βιβλίο, δεν είναι ο χώρος τής βαθμολόγησης ή της κριτικής μας για το βιβλίο.
Όλες οι σχέσεις του βιβλίου
Το ακολουθούν
4
Το έχουν
6
Το θέλουν
1
Αγαπημένο τους
4
Το δανείζουν
0
Το δάνεισαν
0
Το δανείστηκαν
0
Το διάβασαν
4
Το διαβάζουν
0
Το χαρίζουν
0
Το ανταλλάσσουν
0
``

Θέλετε να λαμβάνετε ενημέρωση από το Bookia;

Πηγή δεδομένων βιβλίων



Χορηγοί επικοινωνίας






Κοινωνικά δίκτυα