Σύνδεση Τώρα Σύνδεση στη Βιβλιοθήκη μου   ·   Όλες οι Βιβλιοθήκες στο Bookia
Τι είναι το Bookia;   ·   Blog   ·                     ·   Επικοινωνία  
Πως γράφω κριτική; Είμαι Συγγραφέας Είμαι Εκδότης Είμαι Βιβλιοπώλης Live streaming / Video
Το Βιβλίο στη Βιβλιοθήκη μου
Το καλό μπλέ σερβίτσιο
Βιβλίο Ιστορικό μυθιστόρημα >> Κυκλοφορεί
Για να γράψετε και εσείς την κριτική σας για αυτό το βιβλίο, πρέπει πρώτα να συνδεθείτε.
Σύνδεση Τώρα

  5
Ναι, θα το πρότεινα σε φίλο-η μου
23-06-2021 10:23
Υπέρ  Ενδιαφέρον, Συναρπαστικό, Καθηλώνει, Γρήγορο, Πλούσια πλοκή, Τεκμηριωμένο
Κατά  
Ιφιγένεια Τέκου- Το καλό μπλε σερβίτσιο-εκδόσεις Ψυχογιός

Γράφει η Μάγδα Παπαδημητρίου-Σαμοθράκη

Ένα πιάτο που ράγισε στο ταξίδι για τη νέα πατρίδα θα υπενθυμίζει σε όλους πως ό,τι σπάει ξανακολλάει και ό,τι καταστρέφεται μπορεί να φτιαχτεί από την αρχή.

Η Ιφιγένεια Τέκου, μετά το «Δεξί κίτρινο λουστρίνι», που αναφερόταν στη Γερμανική κατοχή, έρχεται με ένα βιβλίο, που μιλά για τη Σμύρνη, αφού οι ρίζες της κρατούν από αυτή. Όπως όλοι αναζητούν τη ρίζα τους κάποια στιγμή, την αφετηρία τους έτσι και η συγγραφέας δεν θα μπορούσε να μη μιλήσει για τις μνήμες που της μετέφεραν οι δικοί της άνθρωποι. Και τι μπορεί να δώσει μεγαλύτερη ζωντάνια σε ένα βιβλίο από μια πραγματική ιστορία, από αφηγήσεις των προγόνων που έρχονται να αγκαλιαστούν με το σήμερα. Γιατί η ιστορία επαναλαμβάνεται. Το χρονικό πλαίσιο του είναι από 1913 μέχρι το 1932. Όποιος αναγνώστης έχει παρακολουθήσει τη συγγραφέα από το πρώτο βιβλίο, θα καταλάβει τις μεγάλες διαφορές στη συγγραφή της. Θα διαπιστώσει πως δεν είναι μια δημιουργός που γράφει σ’ ένα συγκεκριμένο καλούπι, πως βασανίζει τη πένα της και δεν κάνει εκπτώσεις στη γραφή της. Στηλιτεύει όπου χρειάζεται τα κακώς κείμενα, βάζει το μυστήριο και τη δράση ώστε να το διαβάζουμε με μεγαλύτερη αγωνία.

Μας ταξιδεύει στη Σμύρνη το 1913,όπου η Μαργή λειτουργεί για λογαριασμό των Βρετανών, ως πληροφοριοδότρια, όμως οι Τούρκοι βρίσκονται στο κατόπι της και ξέρει πως η ζωή της βρίσκεται σε κίνδυνο και πως ο χρόνος της είναι μετρημένος -και πράγματι, έτσι έχουν τα πράγματα. Κάπως έτσι, η κόρη της, Διδώ, μαζί με τον αδερφό της, τίθενται υπό την προστασία του Έντουαρντ, ενός λεβαντίνου που επίσης συνεργάζεται με τη Μυστική Υπηρεσία της Βρετανίας. Πολύ σύντομα, ο Έντουαρντ αντιλαμβάνεται πως εκτός από μια πολύ ιδιαίτερη ομορφιά -αφού έχει δυο μάτια μυστηριώδη που άλλοι τα χλευάζουν και άλλοι τα φοβούνται, αλλά εκείνος βρίσκει μαγευτικά-, διαθέτει και μια πολύ ιδιαίτερη ευφυΐα, που θα μπορούσε να την αναπτύξει. Η μέρα της φωτιάς και της καταστροφής θα σημαδέψει για πάντα τη Διδώ. Κουβαλώντας βαριές απώλειες στις αποσκευές της, θα πάρει τον δρόμο της προσφυγιάς, δημιουργώντας μια νέα ζωή στην Ελλάδα, σε έναν τόπο που ταλανίζεται από τα δικά του προβλήματα.

Ο αναγνώστης μπορεί να πει όταν διαβάσει την περίληψη «Πάλι Σμύρνη, πάλι Μικρά Ασία»; Κι όμως, υπάρχουν τόσες πολλές ιστορίες, τόσες μνήμες που κουβάλησαν οι πρόσφυγες μαζί τους, που δεν θα τελειώσει ποτέ αυτό το κεφάλαιο. Έχουν πολλά ακόμη να γραφούν για τούτον τον τόπο, για τον Πολιτισμό που άφησαν αλλά και τις αντιλήψεις που έφεραν μαζί τους. Για τα πολιτικά παιχνίδια που παίχτηκαν στις πλάτες του, για τα εγκλήματα από τους Οθωμανούς, για τα παιχνίδια των Μεγάλων Δυνάμεων. Για την ανάρμοστη συμπεριφορά των Ελλαδιτών όταν έφτασαν οι πρόσφυγες, ψυχολογικά κουρέλια στην Αθήνα και Θεσσαλονίκη, διασκορπίζοντας τους μετά σε όλη τη χώρα. Χιλιοειπωμένα λόγια μα όχι αξέχαστα. Γράφει στη σελίδα 407 «Πόσοι από σας ακόμη θα κουβαληθούν στη χώρα μας; Να πάτε στον αγύριστο». Τουρκόσπορους τους έλεγαν, παστρικιές τις Σμυρνιές, ότι θα κλέψουν τους Έλληνες, φυματικούς..Τα στηλιτεύει πολύ έντεχνα η Ιφιγένεια Τέκου μέσα στο βιβλίο της. Γιατί, αφού μιλούσαν έτσι για τους Έλληνες και Ορθόδοξους, τι καλύτερο να περιμέναμε για τους σημερινούς πρόσφυγες;

Δεν ξέρω πού υπάρχει μυθοπλασία ή πραγματικότητα σ΄ αυτή την ιστορία που με ταξίδεψε. Γιατί ότι διάβασα, μου θύμισε τις αφηγήσεις που άκουσα μικρή από αυτές τις Σμυρνιές στην πόλη μου. Ξεχώρισα φυσικά τα κεφάλαια που αφορούσαν την κατασκοπεία, τους Έλληνες που πλαισίωναν τους Ιταλούς, τους Ρώσους, τους Άγγλους και τους Γάλλους, που οι σελίδες έφευγαν καθηλωτικά από τα χέρια μου. Η Μαργή, ο Αλέκος, η Διδώ, ο Διονύσης, η Χιώτισσα Ωριάνθη, ο Έντουαρντ, ο Βαλμάς, η Ραλλού και πολλοί άλλοι χαρακτήρες, ευχάριστοι και συναρπαστικοί με συντρόφευσαν με συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα ένα διήμερο. Ζωντάνεψαν οι μνήμες, η νοσταλγία για τη χαμένη πατρίδα, μυρίσαμε Σμυρναίικες μυρωδιές, ακούσαμε τη μελωδική τους γλώσσα, είδαμε ένα λαμπρό Πολιτισμό. Ρωγμές παντού. Καλοτάξιδο να είναι Ιφιγένεια Τέκου! «Πρέπει να χαίρεσαι την κάθε στιγμή σαν να είναι η τελευταία σου, γιατί δεν ξέρεις τι σε περιμένει στην επόμενη στροφή που θα πάρεις» σελ. 321
Ήταν χρήσιμο αυτό το σχόλιο;  
Ναι
  /  
Όχι
  

Όλες οι σχέσεις του βιβλίου
Το ακολουθούν
0
Το έχουν
3
Το θέλουν
1
Αγαπημένο τους
1
Το δανείζουν
0
Το δάνεισαν
0
Το δανείστηκαν
0
Το διάβασαν
3
Το διαβάζουν
1
Το χαρίζουν
0
Το ανταλλάσσουν
0
``

Θέλετε να λαμβάνετε ενημέρωση από το Bookia;

Πηγή δεδομένων βιβλίων



Χορηγοί επικοινωνίας






Κοινωνικά δίκτυα