Σύνδεση στη Βιβλιοθήκη μου   ·   Όλες οι Βιβλιοθήκες στο Bookia
BookiaTV!
Όλα τα μηνύματα
  1. Kalliopi Papadaki

    06/01/2017 20:00

    Υπέροχο βιβλίο! Αναλύει με τον πιο ουσιώδη τρόπο το θέμα του έρωτα, δίνοντας πολύ χρήσιμες κατευθύνσεις και πολύτιμες συμβουλές για τις ανθρώπινες σχέσεις στον ερωτικό τομέα! Ένα βιβλίο που κάθε βιβλιοθήκη πρέπει να έχει! Πραγματικά το πιο χρήσιμο βοήθημα για όλες τις ηλικίες!

    Ερωτικά βοηθήματα Η σελίδα τού βιβλίου
    1. Μου αρέσει
    2. Κοινοποίηση
  2. Zhshs Iwannou

    04/01/2017 17:16

    Θα ήθελα να ευχαριστήσω αλλά και να συγχαρώ τον εκλεκτό συνάδελφο και φίλο κο Αθαν.Λουτριώτη, για την ευχάριστη έκπληξη να μας παρουσιάσει άλλη μια πτυχή του εαυτού του, πέραν της γνωστής επιστημονικής και την συγγραφική, που από ο,τι φαίνεται είναι και αυτή από το περίσσευμα της καρδιάς του..

     

    Με τη μελέτη του παρόντος πονήματος αντιλαμβανόμαστε οτι ο δημιουργός δεν επιζητεί απλά να περάσει  κάποιες ευχάριστες ώρες ο αναγνώστης του, αλλά μάλλον να προβληματίσει...

     

    Έρχεται να ταράξει τα λιμνάζοντα ύδατα της ζωής του σημερινού ανθρώπου, που τις περισσότερες φορές καταλήγει να ζει μια ζωή συμβατική, με πολλά πρέπει και πολλούς συμβιβασμούς, αποποιούμενος τις βαθιές του επιθυμίες και τα όνειρά του, στην ουσία δηλαδή καταλύοντας ο ίδιος την προσωπική του ελευθερία..Αρκεί να είναι κοινωνικά αρεστός και αποδεκτός κι ας μην είναι ευτυχισμένος..

     

    Έρχεται λοιπον ο Αθαν.Λουτριώτης με τον δικό του χαρισματικό και σίγουρα ποιητικό Λόγο, και με τη ζωντάνια της αφήγησής του, τους εύστοχους διαλόγους και τις δυνατές εικόνες, καλύπτοντας απόλυτα και την αισθητική μας,  μας κανει μέτοχους του προσωπικού δράματος του ήρωά του,της ενδοσκόπησής του και της εσωτερικής του αναζήτησης,  αλλά και κοινωνούς της απεγνωσμένης του προσπάθειας για ανάδυση από το τέλμα της ζωής του, προς την Ελευθερία, ευελπιστώντας ότι ίσως κάποιοι συνάθρωποί μας κάποτε θα πράξουν το ίδιο...

     

    Θεωρώ, ότι ο συγγραφέας επιτυγχάνει απόλυτα να παρακινήσει και να παροτρύνει για κάτι τέτοιο.. κι αυτό,  με πολυ σεμνό τρόπο...

     

    Η αρχή της ανάδυσής μας, θα γίνει μόλις συνειδητοποιήσουμε τα "δεσμά"μας...

     

    Αυτά που μας στερούν από αυτά που αγαπάμε και μας κάνουν ευτυχισμένους..

     

    Μένει ο καθένας μας να ανακαλύψει τον τρόπο, τον δρόμο που θα τον οδηγήσει προς τα άνω..Μπορεί να είναι επώδυνος, αλλά σίγουρα θα αξίζει τον κόπο, 

     

    γιατί θα μας οδηγήσει ελεύθερους πια, 

     

    στη δική μας Δοιόνη..

     

    Με εκτίμηση, 

     

    Ηλιάνα Πετράκη

     

    Γεν.Χειρουργός

    Η αρχή της ανάδυσης Η σελίδα τού βιβλίου
    1. Μου αρέσει
    2. Κοινοποίηση
  3. Zhshs Iwannou

    04/01/2017 17:15

    Θα ήθελα να ευχαριστήσω αλλά και να συγχαρώ τον εκλεκτό συνάδελφο και φίλο κο Αθαν.Λουτριώτη, για την ευχάριστη έκπληξη να μας παρουσιάσει άλλη μια πτυχή του εαυτού του, πέραν της γνωστής επιστημονικής και την συγγραφική, που από ο,τι φαίνεται είναι και αυτή από το περίσσευμα της καρδιάς του..

     

    Με τη μελέτη του παρόντος πονήματος αντιλαμβανόμαστε οτι ο δημιουργός δεν επιζητεί απλά να περάσει  κάποιες ευχάριστες ώρες ο αναγνώστης του, αλλά μάλλον να προβληματίσει...

     

    Έρχεται να ταράξει τα λιμνάζοντα ύδατα της ζωής του σημερινού ανθρώπου, που τις περισσότερες φορές καταλήγει να ζει μια ζωή συμβατική, με πολλά πρέπει και πολλούς συμβιβασμούς, αποποιούμενος τις βαθιές του επιθυμίες και τα όνειρά του, στην ουσία δηλαδή καταλύοντας ο ίδιος την προσωπική του ελευθερία..Αρκεί να είναι κοινωνικά αρεστός και αποδεκτός κι ας μην είναι ευτυχισμένος..

     

    Έρχεται λοιπον ο Αθαν.Λουτριώτης με τον δικό του χαρισματικό και σίγουρα ποιητικό Λόγο, και με τη ζωντάνια της αφήγησής του, τους εύστοχους διαλόγους και τις δυνατές εικόνες, καλύπτοντας απόλυτα και την αισθητική μας,  μας κανει μέτοχους του προσωπικού δράματος του ήρωά του,της ενδοσκόπησής του και της εσωτερικής του αναζήτησης,  αλλά και κοινωνούς της απεγνωσμένης του προσπάθειας για ανάδυση από το τέλμα της ζωής του, προς την Ελευθερία, ευελπιστώντας ότι ίσως κάποιοι συνάθρωποί μας κάποτε θα πράξουν το ίδιο...

     

    Θεωρώ, ότι ο συγγραφέας επιτυγχάνει απόλυτα να παρακινήσει και να παροτρύνει για κάτι τέτοιο.. κι αυτό,  με πολυ σεμνό τρόπο...

     

    Η αρχή της ανάδυσής μας, θα γίνει μόλις συνειδητοποιήσουμε τα "δεσμά"μας...

     

    Αυτά που μας στερούν από αυτά που αγαπάμε και μας κάνουν ευτυχισμένους..

     

    Μένει ο καθένας μας να ανακαλύψει τον τρόπο, τον δρόμο που θα τον οδηγήσει προς τα άνω..Μπορεί να είναι επώδυνος, αλλά σίγουρα θα αξίζει τον κόπο, 

     

    γιατί θα μας οδηγήσει ελεύθερους πια, 

     

    στη δική μας Δοιόνη..

     

    Με εκτίμηση, 

     

    Ηλιάνα Πετράκη

     

    Γεν.Χειρουργός

    Η αρχή της ανάδυσης Η σελίδα τού βιβλίου
    1. Μου αρέσει
    2. Κοινοποίηση
  4. Poli Miltou

    04/01/2017 12:04

    Λιτός, απλός, δυναμικός και άμεσος ο λόγος του, με απόλυτη έως σκληρή ειλικρίνεια. Ούτε στολίδια ούτε επιτήδευση και αρκετές φορές έντεχνα αδούλευτες οι φράσεις του. Όλα, όμως, μεστά και συγκεκριμένα, που σε προκαλούν να ανοίξεις την καρδιά και το νου να δεις και να νιώσεις τα πάντα γύρω σου.

    Πέρα και πάνω από όλα, κυριαρχεί παντού η αγάπη για την Πατρίδα και ο πόνος της ξενιτιάς.. Ένας Έλληνας που την Πατρίδα την έχει μέσα του, στο DNA, στην καρδιά, στη σκέψη, σε κάθε του ανάσα, σε κάθε αγωνία, σε κάθε του λάθος. Την κουβαλάει παντού σε κάθε του βήμα, του κατακαίει τα φυλλοκάρδια του. Έντονη αναδεικνύεται η ελληνική ιδιοσυγκρασία, η δίψα για ελευθερία, το ατέλειωτο «γιατί» της αδικίας που γίνεται στην Ελλάδα, η αγωνία ενός ολόκληρου λαού. Και τα λάθη. 

    Όλα με απόλυτη ειλικρίνεια. Στεγνά, στυφά, θα έλεγα. 

    Το βιβλίο του ολοζώντανο!

    Μια βιασύνη που κυριαρχεί έντονα και δεν αφήνει τον συγγραφέα να σταθεί περισσότερο σε χαρακτήρες και περιγραφές, δικαιολογείται εξαιτίας ενός φρικτού γεγονότος.Το παρόν βιβλίο γραφόταν όσο ο Πατέρας ήταν άρρωστος και ο συγγραφέας έπρεπε να τον προλάβει για να χαρεί το έργο του γιου του. 

    Δυστυχώς δεν επρόλαβε. Τώρα τον καμαρώνει από ψηλά κι εμείς με αγωνία περιμένουμε τη συνέχεια στο δεύτερο, όπου θα πάρουμε περισσότερες απαντήσεις. Ελπίζω να εκδοθεί γρήγορα!

    Με όλη μου την καρδιά του εύχομαι καλή του επιτυχία!

    Πόσο Έλληνας είσαι; Η σελίδα τού βιβλίου
    1. Μου αρέσει
    2. Κοινοποίηση
  5. “Ήταν  Σεπτέμβριος του 1802 όταν το πλοίο «Μέντωρ» σάλπαρε από τον Πειραιά με ενδιάμεσο σταθμό τη Μάλτα και τελικό προορισμό την Αγγλία. Το φορτίο του αποτελείτο από 17 ξύλινα κιβώτια που περιείχαν τα Γλυπτά του Παρθενώνα και άλλες αρχαιότητες από τον ιερό βράχο. Στις 17 του μήνα το αμερικανικής κατασκευής δικάταρτο μπρίκι έπεσε σε τρομερή κακοκαιρία στα ανοιχτά του ακρωτηρίου Ταίναρο. Ο Βρετανός κυβερνήτης αποφάσισε τότε να βρει απάγκιο στο απάνεμο και υπό βρετανική κυριαρχία λιμάνι του Αβλέμονα. Όμως το σχέδιό του απέτυχε και το «Μέντωρ» προσέκρουσε στα βράχια και βυθίστηκε. Πλήρωμα και επιβάτες διασώθηκαν, αλλά το πολύτιμο φορτίο βρέθηκε στον βυθό της θάλασσας, σε βάθος 22 μέτρων. Δυστυχώς για την Ελλάδα, ο λόρδος Ελγιν είχε και τα χρήματα και την αποφασιστικότητα να ανασύρει τα αρχαία από τη θάλασσα. Επιστράτευσε λοιπόν του καλύτερους Καλύμνιους  σφουγγαράδες που επί δύο και πλέον χρόνια βουτούσαν στα νερά των Κυθήρων και ανέβαζαν με ιμάντες στην επιφάνεια το φορτίο. Έτσι, τα ελληνικά γλυπτά δεν κατέληξαν στην αγκαλιά της θάλασσας, αλλά στο Λονδίνο...”

    Αυτό το ιστορικό γεγονός ενέπνευσε το φιλόλογο και συγγραφέα Διονύση Λειμονή και μας χάρισε  «Το δέκατο έβδομο κιβώτιο» της συλλογής «Περιστέρια»  από τις εκδόσεις Πατάκη με εικονογράφηση του όμορφου εξώφυλλου του Λευτέρη Κιουρτσόγλου. Μέσα από τις σελίδες του μας  ταξίδεψε  νοερά στο  νησί της Αφροδίτης, στο Τσιρίγο ή αλλιώς στα Κύθηρα για να μας γνωρίσει το τι συνέβη το 1802 με τα κλεμμένα μάρμαρα του Παρθενώνα. Σε μια χώρα όπου η αμορφωσιά και η άγνοια επικρατούσαν , οι αρχαιοκάπηλοι έβρισκαν πρόσφορο έδαφος να της «ξεσκίζουν» τα σωθικά δίνοντας ακόμη και οι κάτοικοι από μόνοι τους πολλές φορές για ένα ξεροκόμματο ψωμί , την ιστορία της χώρας. Και αυτή η αρπαγή δεν έγινε μόνο το 1802 αλλά και στα νεότερα χρόνια όπου οι ιδιωτικές συλλογές συλλεκτών πλούτισαν. Μπορεί το βιβλίο να εκδόθηκε το 2014 αλλά η αγάπη των μικρών αναγνωστών το έφερε στις τρεις εκδόσεις και μπορεί να τις έχει προσπεράσει την ώρα που διαβάζετε το εν λόγω άρθρο. Στο παιδικό αυτό μυθιστόρημα που διαβάζεται άνετα από τους γονείς και πρώτιστα από εκπαιδευτικούς συναντιέται η Ιστορία και η Μυθοπλασία ώστε να γίνεται το βιβλίο πιο  συναρπαστικό. Στο πρώτο μέρος τοποθετεί τον αναγνώστη στο χρόνο που έγινε το συμβάν.

    Η ιστορία ξεκινάει το 1802 όταν ο λόρδος ΄Ελγιν με την σιωπηλή  συναίνεση των Τούρκων φορτώνει στον μικρό μπρίκι του, τον «Μέντορα», δεκαεπτά κιβώτια με κλεμμένα γλυπτά από την Ακρόπολη. Μια τρικυμία όμως είναι η αιτία που το μικρό μπρίκι βυθίζεται  στον Αβλέμονα των Κυθήρων πηγαίνοντας στη Μάλτα και από εκεί θα έφτανε στην Αγγλία όπου θα στόλιζε τα βρετανικά μουσεία. Τρία χρόνια χρειάστηκε ο ΄Ελγιν να ανασύρει τα δεκάξι κιβώτια από τον βυθό, ενώ το δέκατο έβδομο κιβώτιο δεν είχε βρεθεί ακόμα. Αυτό παραµένει ακόμη µυστήριο πάνω από διακόσια χρόνια. Με το λογοτεχνικό του ύφος και τη μαεστρία του το απέδωσε όπως έπρεπε στα μάτια των παιδιών ώστε να γίνει η ιστορία κτήμα τους κατανοητή και ευκολομνημόνευτη.  Αφού τους έδωσε το χρονικό πλαίσιο στο πρώτο μέρος άρχισε  να ξετυλίγει τον μύθο τοποθετώντας  τους αναγνώστες  συνεργούς και συμμέτοχους στο μυστήριο της ανεύρεσης τους. Μας γνωρίζει μέσα από τις σελίδες του τον Προκόπη, την Ελίνα, τον Μάξιμο, την Αφροδίτη, το Χριστόφορο, τη τυφλή Φανούλα που είναι οι πρωταγωνιστές του βιβλίου και μας ξεναγούν στο νησί. Μας γνωρίζει τοποθεσίες και ταξιδεύουμε μαζί τους  έστω ονειρικά στο Διακόφτι,   την Αγία Πελαγία, τους Φούρνους, το ακρωτήρι Μακριά Πούντα, τη Πλατιά Άμμο, το Ακρωτήρι Σπαθί, τον όρμο Μυλοποτάμου, την παραλία του Λυκόδημου, τον Κουφό Γυαλό, τις Φωκοσπηλιές, τη Χύτρα, το Καψάλι. Ενώ οι μεγάλοι ήρωες όπως ο καπετάν-Γιώργης και ο Δημήτρης  ο αρχαιολόγος που δεν πρέπει να είναι άλλος προφανώς τον αληθινό Κουρκουμέλη ήταν αυτοί που παρακίνησαν τα παιδιά και όλους εμάς   στην ανακάλυψη του θησαυρού.

    «Τίποτα δεν σταματούσε το κακό. Το συνεργείο δούλευε νύχτα μέρα, διπλή και τριπλή βάρδια, δεν έκανε πίσω με τίποτε. Ο λόρδος μας, περήφανος για το κατόρθωμα του, κράταγε στα χέρια του το επίσημο χαρτί που έκανε νόμιμη την αρπαγή κι όλο έδινε διαταγές να κάνουν γρήγορα, να βιαστούν, να μη καθυστερούν οι εργάτες στη δουλειά τους. Δυο μεγάλες δυνάμεις ενωμένες τα είχαν βάλει με τη μικρή Ελλάδα. Βάλθηκαν να τη ξεδοντιάσουν με την άνεση τους λέγοντας πώς όλα αυτά γίνονται για το καλό μας και για το καλό της πατρίδας μας, κι ότι πολύ σύντομα όσα μας έπαιρναν θα μας τα γύριζαν πίσω. Λόγια μεγάλα και παχιά».

    Μ’ αυτό το βιβλίο, τα παιδιά μαθαίνουν την ιστορία αν και δεν είναι ιστορικό βιβλίο. Επίσης μαθαίνουν  ότι δεν είναι σωστή η ονομασία  «Ελγίνεια» αφού ο Έλγιν δεν ήταν  ευεργέτης της Ελλάδας αλλά κλέφτης της ιστορίας μας. Η αλήθεια είναι  ότι δεν ξέρω πώς επικράτησε αυτός ο όρος αλλά είναι καιρός πλέον να τον απορρίψουμε από το λεξιλόγιο μας.  Διάβασα ένα λογοτεχνικό έργο, πλήρες διδακτικό αφού ο Διονύσης Λεϊμονής ως εκπαιδευτικός γνωρίζει πολύ καλά πώς να μεταδώσει στα παιδιά την ιστορία και γι  αυτό άλλωστε αγαπήθηκε. Ο  λόγος του απευθύνεται στο εμείς, στην ομαδικότητα καθώς  τοποθετεί τους ήρωες του να συνεργάζονται και να βοηθά ο ένας τον άλλο. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που οι περισσότεροι συγγραφείς παιδικών βιβλίων, μη πω όλοι, είναι ανήσυχοι εκπαιδευτικοί που δεν τελειώνει το καθήκον τους στο τέλος της διδασκαλίας. Ζουν μέσα  σε αίθουσες διδασκαλίας και όχι σε γραφεία μη έχοντας επαφή με τα παιδιά. Ψάχνουν τα μηνύματα που  απουσιάζουν από τα σχολικά βιβλία και με το ταλέντο τους τα φέρουν στην επιφάνεια τις ανησυχίες των παιδιών. Οι εκπαιδευτικοί είναι σαν τις μέλισσες που μαζεύουν τη γύρη, τα ψήγματα δηλαδή των αποριών και τις μετουσιώνουν σε λέξεις. Ένας τέτοιος εκπαιδευτικός είναι και ο Διονύσης Λειμονής. Προσπαθεί να αδειάσει το πηγάδι των γνώσεων και να ξεδιψάσει τα παιδιά που είναι οι πιο απαιτητικοί αναγνώστες. Στο κείμενο του ακόμη εντύπωση μου έκαναν οι αριθμοί που λειτουργούν συμβολικά  παραπέμποντας σε  προλήψεις και δεισιδαιμονίες. Αριθμοί που υπάρχουν  μέσα στο κείμενο όπως το επτά, το δεκαεπτά (κιβώτια), το δώδεκα (ναύτες), όπως και της γρουσούζικης  Τρίτης και δεκατρείς παίζουν το ρόλο τους μέσα στο μυθιστόρημα αλλά το αφήνω να το εξηγήσουν οι μικροί μας αναγνώστες.  
    «Άνθρωποι απλοί , όταν άνοιξαν πια τα μάτια τους, κι άνθρωποι μορφωμένοι , όταν ελευθερώθηκαν, φώναξαν να γυρίσουν πίσω τα δικά τους μάρμαρα. Μα ως τώρα φωνάζουν στου κουφού την πόρτα»

    Όσο διάβαζα αυτό το μυθιστόρημα σκεφτόμουν  πόσο καλό θα είναι να γίνονται αυτά τα λογοτεχνικά αυτά βιβλία αφορμή συζήτησης μέσα στην αίθουσα των δημοτικών σχολείων και όχι μόνο. Να γνωρίσουν τα παιδιά μας την ιστορία μέσα από τα λογοτεχνικά βιβλία αγαπώντας  τη λογοτεχνία με ιστορικά γεγονότα που ποτέ δεν θα μάθουν στα σχολικά βιβλία. Να ακούσουν τα μηνύματα που ο κάθε συγγραφέας θέλει να περάσει μέσα από αυτά και να γίνει η ιστορία κτήμα τους  χωρίς  τη στείρα  γνώση που προσφέρεται από τα σχολικά βιβλία. Όπως το εν λόγω βιβλίο  που  δίνει τη δύναμη στη νέα γενιά να διεκδικήσουν την επιστροφή  όσων  μας πήραν και να υπερασπιστούν  όσα τους  ανήκουν  πριν να είναι αργά για τη χώρα μας! Ο συγγραφέας τους μεταφέρει στο νέο Μουσείο της Ακρόπολης και τους εξηγεί τα εκθέματα μα θα μπορούσε αυτό το μουσείο να είναι γεμάτο από τα κλεμμένα αγάλματα του Έλγιν. Και δεν είναι μόνο το Βρετανικό Μουσείο δυστυχώς που έχει Ελληνικά αγάλματα αλλά του Λούβρου και της Νέας Υόρκης  όπου βρίσκεται  μια ολόκληρη αίθουσα πλημμυρισμένη από Ελλάδα. Αυτά που δεσπόζουν είναι της Αφροδίτης της Μήλου και  η Νίκη της Σαμοθράκης και συγκεντρώνουν το πιο πολύ κόσμο. Ακόμη υπάρχει ο Βωμός του Ναού του Διός της Περγάμου στο Μουσείο Περγάμου στο Βερολίνο και ο Αρπιστής στο Μητροπολιτικό Μουσείο Νέας Υόρκης. Εκεί υπάρχουν τα μαρμάρινα ειδώλια που αποτελούν το σπουδαιότερο δημιούργημα του Κυκλαδικού πολιτισμού και ανάμεσα σ’ αυτά εξέχουσα θέση κατέχει το αγαλματίδιο του «Αρπιστή». Η χρονολογία κατασκευής του πιθανολογείται ανάµεσα στο 2800 – 2300 π.Χ.Ο Αρπιστής, βρίσκεται στην αίθουσα αίθουσα «Robert and Renee Belfer Court»  που φιλοξενεί έργα κυκλαδικού πολιτισμού.

    Πόσους ακόμη θησαυρούς  κρύβει άραγε η ελληνική γη  στα σπλάχνα της; Γιατί δεν βρέθηκε ακόμα το δέκατο έβδομο κιβώτιο; Τι κρύβεται πίσω από την άρνηση των όποιων κυβερνήσεων να χρηματοδοτήσουν ώστε να ανακαλύψουμε το χαμένο ιστορικό παράδεισο; Μπορεί η νέα γενιά που είναι η ελπίδα του αύριο να αγωνιστεί για τον επαναπατρισμό των θησαυρών μας;  Γιατί  μεγάλες  δυνάμεις ακόμη και σήμερα μας  στερούν το δικαίωμα το να γνωρίζουμε την ιστορία μας;  Ας μη μας διαφεύγει ότι το κέρδος που έχουν τα ξένα μουσεία από το δικό μας πολιτισμό είναι τεράστιο. Ας μη το ξεχνούμε.  Η κρίση και όλα τα προβλήματα  που την ακολουθούν είναι βούτυρο για ψωμί για τους Ευρωπαίους. Ποιος Έλληνας πολίτης θα ασχοληθεί με τα αρχαία και την ιστορία όταν καθημερινά πάει στα συσσίτια και δεν έχει ρεύμα να ζεσταθεί; Ποιος έχει διάθεση και χρόνο να σκεφτεί  το χαμένο μας πολιτισμό και να έχει τη δύναμη να αγωνιστεί γι αυτόν; Καλώς λοιπόν οι  συγγραφείς απευθύνονται στα παιδιά. Να αφυπνιστούν, να αγγίξουν  το λουλούδι που δεν μαραίνεται  ποτέ, το σέμπε βίβα, το γνωστό κίτρινο λουλούδι των Κυθήρων και να κλείσουν  σ’ αυτό τα άσβεστα όνειρα τους. Ναι, δεν επιτρέπεται να αφήσουμε να μαραθούν τα όνειρα τους. Γιατί η νέα γενιά πρέπει να βρει επιτέλους τα Κύθηρα που εμείς χάσαμε . Γενιές και γενιές αφήσαμε το πολιτισμό μας να φύγει  λαθραία έξω χωρίς αντίσταση. Άλλοτε οι πόλεμοι, η κατοχή, η πλαστή ευδαιμονία αργότερα που κοιτάξαμε τα υλικά αγαθά γιατί ήμασταν πεινασμένοι. Δυστυχώς όχι μόνο υλικά μα και πνευματικά. Ας βρουν λοιπόν τα όνειρα τους  πασπαλισμένα από θάλασσα, στόχους όνειρα  και ελληνική περηφάνια!!!

     

     

    Το βιβλίο αυτό ήταν αφορμή να «τραβήξω» λίγο παραπάνω τη κριτική μου. Επειδή γνωρίζω ότι το καλό βιβλίο δεν παλιώνει και δε  χάνει την αξία του όσα χρόνια κι  αν περάσουν ας είναι καλοτάξιδο και στους μικρούς αναγνώστες της Πιερίας κι ας είναι το ξεκίνημα για νέες αναζητήσεις. 

    Το δέκατο έβδομο κιβώτιο Η σελίδα τού βιβλίου
    1. Μου αρέσει
    2. Κοινοποίηση
  6. Vana Taki

    20/12/2016 15:30

    Ο ποιητικος λογος της Γαλανακη ειναι διαχυτος σε ολο το βιβλιο και τα συναισθηματα που σου δημιουργει ειναι απαραμιλλα!!!!!

    Ελένη ή ο Κανένας Η σελίδα τού βιβλίου
    1. Μου αρέσει
    2. Κοινοποίηση
  7. Stella Samara

    13/12/2016 21:22

    :Ενα πολύ ωραίο βιβλίο έφτασε στο τέλος του. Με κέρδισε η πένα της κ. Μανάκη με τον ιδιαίτερο και πολύ γλαφυρό τρόπο γραφής της. Ενα βιβλίο ύμνος στην φιλία με απροσδόκητες εξελίξεις και συγκλονιστικά μυστικά που ανατρέπουν την αρχική εικόνα .Η υπόθεση διαδραματίζεται στην Θεσσαλονίκη του χθες και στην Αμερική του σήμερα με τον κοσμοπολίτικο αέρα της. Επίσης με ξάφνιασε ευχάριστα όταν ανακάλυψα αποφθέγματα διάσημων κλασσικών συγγραφέων σπαρμένα μέσα στην υπόθεση στις πιο κατάλληλες στιγμές των ηρώων. Ευχαριστώ την κ.Μανάκη γι'αυτό το υπέροχο ταξίδι που μου χάρισε.

    Μικρές και μεγάλες προδοσίες Η σελίδα τού βιβλίου
    1. Μου αρέσει
    2. Κοινοποίηση
  8. Eva Markoytsaki

    12/12/2016 17:10

    Υπέροχο μυθιστόρημα. Πως μπορεί ένα θείο δώρο όπως ένα παιδί να φέρει  μία γυναίκα στα όρια της  απελπισίας και σε μία άλλη που δεν το έχει, απειλή για τον γάμο της??...Σιωπηλή συμφωνία θα γίνει ανάμεσα σε αυτές τις δύο γυναίκες. Πότε το μυστικό θα φανερωθεί και με ποιο τρόπο?? Η μοίρα θα παίξει το δικό της παιχνίδι. Η αλήθεια θα φανερωθεί μετά από πολλά χρόνια , όλοι θα έρθουν αντιμέτωποι μεταξύ τους...η αγάπη με όποιο τρόπο και αν δωθεί είναι πάντα καλοδεχούμενη και πρέπει να ανταμείβεται , ακόμη και αν έγιναν λάθη.....

     

    Σιωπηλή συμφωνία Η σελίδα τού βιβλίου
    1. Μου αρέσει
    2. Κοινοποίηση
  9. Michalis Tsirgiannis

    11/12/2016 11:01

    Υπέροχο βιβλίο... Αυτό που με προβλημάτισε περισσότερο είναι πως το μέλλον που μας παρουσιάζει μπορεί και να μην φαντάζει και τόσο δυστοπικό για αρκετούς από εμάς. Και αυτό, είναι κατά τη γνώμη μου, που το κάνει πιο τρομακτίκό και από το 1984.
    Μου θύμισε τη φράση που είχα διαβάσει πως "Οι δυο πιο σημαντικές μέρες στη ζωή σου είναι η μέρα που γεννιέσαι και η μέρα που ανακαλύπτεις το γιατί".  Όποιος δεν ανακαλύψει αυτό το γιατί, μπορεί και να βλέπει ένα τέτοιο μέλλον σαν ουτοπία.

    Θαυμαστός καινούργιος κόσμος Η σελίδα τού βιβλίου
    1. Μου αρέσει
    2. Κοινοποίηση
  10. Anastasia Rounti

    01/12/2016 00:00

    καλη επιτυχια  μαρακι μου .το αναμενουμε με αγωνια . ανυπομωνω να το διαβασω . 

    ευχομαι να σκισει.  

    Το ταξίδι της Ελπίδας Η σελίδα τού βιβλίου
    1. Μου αρέσει
    2. Κοινοποίηση
  11.  

     

    Ους ο Θεός....ΧΩΡΙΖΕΤΩ ΧΡΥΣΑ ΖΑΝΕΣΗ-ΑΛΕΞΑΚΗ

     

     

     

    Το νέο βιβλίο της Χρύσα Ζανεση-Αλεξάκη, είναι ένα ευχάριστο ανάγνωσμα, με αρκετή δόση γέλιου, αφού απαρτίζεται από εύθυμα-κωμικοτραγικά σενάρια, που προσφέρουν ευχαρίστηση στον αναγνώστη, χαλαρώνουν ενώ παράλληλα προβληματίζουν. Η κατευθυντήρια γραμμη του βιβλίου “ ποτέ δεν είναι αργά για να πραγματοποιήσει κανείς τα όνειρά του”, δίνει τροφή για σκέψη, αλλά και αισιόδοξα μηνύματα!

     

     

     

    Η ηρωίδα του βιβλίου, η δεκαεξάχρονη Καίτη είναι ένα ρομαντικό, ονειροπόλο κορίτσι, που διεκδικεί τ΄αυτονόητα. Αντιτάσσεται με πείσμα στην πρόθεση των δικών της, να παντρευτεί έναν άνθρωπο που δεν γνωρίζει καν. Δίνει υπόσχεση στον ευατό της ν΄απαλλαχθεί απ΄αυτόν όσο πιο σύντομα γίνεται. Μπορεί η γέννηση των δύο υιών της να καθυστέρησαν λίγο τα σχέδιά της, αλλά η πυγμή και η καπατσοσύνη αυτής της κοπέλας θα την βγάλουν νικήτρια! Η αλήθεια είναι ότι, αν και πέρασαν πολλά χρόνια για να γνωρίσει τον αληθινό έρωτα αλλά και να ζήσει την ανεμελιά των εφηβικών της χρόνων,- που τόσο άδοξα της στέρησαν-, κατόρθωσε, ως ώριμη πλέον κυρία να επιλέξει μ΄ελεύθερη πλέον βούληση τον άνδρα που θα μοιραζόταν το υπόλοιπο της ζωής της! Επίσης πέτυχε να κερδίσει τον σεβασμό και την εμπιστοσύνη ενός ανθρώπου, που η αρρωστημένη εμμονή προς το πρόσωπό της, δεν του άφηνε περιθώριο ν΄αντικρύσει την αλήθεια!

     

     

     

    Με μία γραφή λιτή και ευκολοδιάβαστη, κατανοητή και ευχάριστη, η συγγραφέας περνάει τα μυνήματά της! Στην ιστορία της Καίτης, ο αναγνώστης βλέπει να καθρεφτίζονται βιώματα και καταστάσεις ανθρώπινες, καθημερινές! Η ευτυχία και οι ξένοιαστες στιγμές δεν χαρίστηκαν στην Καίτη! Η δυναμικότητά της, το πείσμα και η ντομπροσύνη της είναι τα βασικά χαρακτηριστικά, που συνετέλεσαν στο να ξανακερδίσει την μάχη και να πάρει τα ηνία της νέας της ζωής!

     

     

     

    Επειδή όλοι μας έχουμε ανάγκη λίγο παραπάνω γέλιο στην ζωή μας, σας προτείνω να επιλέξετε το συγκεκριμένο, ευχάριστο βιβλίο και προσωπικά θα ήθελα να ευχηθώ καλοτάξιδο στην συγγραφέα μας με ούριους και δυνατούς ανέμους στο διάβα του!

     

     

     

     

     

    ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    Ους ο Θεός... χωριζέτω Η σελίδα τού βιβλίου
    1. Μου αρέσει
    2. Κοινοποίηση
  12. Panagiotis Stefanou

    22/11/2016 21:59

    Το μη με λησμόνει απο την πρώτη κι όλας σελίδα σε ταξιδεύει. Εικόνες διάχυτες παντού. Έντονα συναισθήματα και λύτρωση στο τέλος. Η αγωνία σου χτυπάει κόκκινο. Θίγει επίσης το θέμα των υιοθεσίων, ένα θέμα που στην περίοδο που διαδραματίζεται η ιστορία οι υιοθεσίες αποτελούν το αγκάθι της ελληνικής κοινωνίας. Η φράση στην αρχή του βιβλίου: Το παρελθόν πάντα θα έχει ανοιχτές παρτίδες με το μέλλον. Κανείς δεν του ξεφεύγει... λέει πολλά. Για μένα ο Κώστας είναι απο τους αγαπημένους μου συγγραφείς. Η γραφή του σε ξεκουράζει, σε ταξιδεύει και παράλληλα σε κάνει εκεί που θες να κλείσεις το βιβλίο να το ανοίξεις να διαβάσεις πάλι.... έστω και λίγο... Αναμένω το επόμενο.....  

    Μη με λησμόνει Η σελίδα τού βιβλίου
    1. Μου αρέσει
    2. Κοινοποίηση
  13. Panagiotis Stefanou

    22/11/2016 21:59

    Το μη με λησμόνει απο την πρώτη κι όλας σελίδα σε ταξιδεύει. Εικόνες διάχυτες παντού. Έντονα συναισθήματα και λύτρωση στο τέλος. Η αγωνία σου χτυπάει κόκκινο. Θίγει επίσης το θέμα των υιοθεσίων, ένα θέμα που στην περίοδο που διαδραματίζεται η ιστορία οι υιοθεσίες αποτελούν το αγκάθι της ελληνικής κοινωνίας. Η φράση στην αρχή του βιβλίου: Το παρελθόν πάντα θα έχει ανοιχτές παρτίδες με το μέλλον. Κανείς δεν του ξεφεύγει... λέει πολλά. Για μένα ο Κώστας είναι απο τους αγαπημένους μου συγγραφείς. Η γραφή του σε ξεκουράζει, σε ταξιδεύει και παράλληλα σε κάνει εκεί που θες να κλείσεις το βιβλίο να το ανοίξεις να διαβάσεις πάλι.... έστω και λίγο... Αναμένω το επόμενο.....  

    Μη με λησμόνει Η σελίδα τού βιβλίου
    1. Μου αρέσει
    2. Κοινοποίηση
  14. Ευτυχία Μιχαλά

    16/11/2016 14:28

    Πολύ καλό! Διαφορετικό! Διαβάζετε πολύ εύκολα!!!

    Ένας ή κανένας Η σελίδα τού βιβλίου
    1. Μου αρέσει
    2. Κοινοποίηση
  15. Βάσω Ζιάκα

    06/11/2016 11:01

    ΤΟ ΑΓΟΡΑΣΑ ΜΟΛΙΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ. ΟΤΑΝ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΩ ΘΑ ΑΝΕΒΑΣΩ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ. ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΠΑΝΤΩΣ.

    Αρχαίοι Έλληνες Η σελίδα τού βιβλίου
    1. Μου αρέσει
    2. Κοινοποίηση
  16. Christina Serrouka

    05/11/2016 09:24

    Ο,τι καλύτερο έχω διαβάσει φέτος σε ιστορικό !! Συγχαρητήρια στην Σοφία !!

    Ψίθυροι του Βαρδάρη Η σελίδα τού βιβλίου
    1. Μου αρέσει
    2. Κοινοποίηση
  17. Βάσω Ζιάκα

    02/11/2016 23:55

    ΜΟΛΙΣ ΑΠΕΚΤΗΣΑ ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΚΑΙ ΑΝΥΠΟΜΟΝΩ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΩ. ΟΙ ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΣΑΣ ΜΟΥ ΕΧΟΥΝ ΕΞΑΨΕΙ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ.

    Οι δώδεκα αιώνιοι Η σελίδα τού βιβλίου
    1. Μου αρέσει
    2. Κοινοποίηση
Χρυσοί Υποστηρικτές
Ασημένιοι Υποστηρικτές
Χάλκινοι Υποστηρικτές
Με ενδιαφέρει να εμφανιστώ και εγώ στους Υποστηρικτές
Χορηγοί επικοινωνίας












Κοινωνικά δίκτυα