Σύνδεση Τώρα Σύνδεση στη Βιβλιοθήκη μου   ·   Όλες οι Βιβλιοθήκες στο Bookia
Τι είναι το Bookia;   ·   Blog   ·                  ·   Επικοινωνία  
Πως γράφω κριτική; Είμαι Συγγραφέας Είμαι Εκδότης Είμαι Βιβλιοπώλης Live streaming / Video
 

Το Bookia αναζητά μόνιμους συνεργάτες σε κάθε πόλη τής χώρας για την ανάδειξη τής τοπικής δραστηριότητας σχετικά με το βιβλίο.

Γίνε συνεργάτης τού Bookia στη δημοσίευση...

- Ρεπορτάζ.
- Ειδήσεις.
- Αρθρογραφία.
- Κριτικές.
- Προτάσεις.

Επικοινωνήστε με το Bookia για τις λεπτομέρειες.
«Η Μύγα», του George Langelaan σε θεατρική απόδοση Διονύση Λυκιαρδόπουλου
Διαφ.

Γράφει: Αγγελική-Ειρήνη Μήτση

Ολόκληρο το φωτορεπορτάζ σε άλμπουμ τού Facebook.
Σχετικά με το βιβλίο «Η Μύγα».
Σχετικά με το συγγραφέα George Langelaan.

Η λογοτεχνία της επιστημονικής φαντασίας.

Το βιβλίο και η θεατρική παράσταση στην οποία θα αναφερθούμε είναι ιδιαίτερα, γιατί ανήκουν στο χώρο της επιστημονικής φαντασίας.

Η λογοτεχνία της επιστημονικής φαντασίας, ξεπήδησε κατά τον 19ο αιώνα, από το κίνημα του ρομαντισμού και τη γοτθική λογοτεχνία (ιστορίες τρόμου). Ένα ιδιόρρυθμο γοτθικό μυθιστόρημα, το “Φρανκενστάιν” (1818) της Mary Wollstonecraft Shelley (1797-1851), αποτελεί την αρχή για την περιγραφή επιστημονικών επιτευγμάτων σε λογοτέχνημα. Τα μεταφυσικά διηγήματα του Edgar Allan Poe (1809-1849), η επιστημονική προσέγγιση του Jules Gabriel Verne (1828-1905) στα μυθιστορήματά του, η θεματολογία του Herbert George Wells (1866-1946) με τα ταξίδια στο χρόνο, σχηματοποίησαν σταδιακά τη μορφή του φανταστικού καθ' όλο το υπόλοιπο του 19ου αιώνα.

Τον 20ο αιώνα γεννιέται το αστυνομικό διήγημα και οι περιπέτειες διαπλανητικών συγκρούσεων. Πολλά ονόματα γνωστά και άγνωστα στο πιο ευρύ αναγνωστικό κοινό βοηθούν στην ωρίμανση της λογοτεχνίας Επιστημονικής Φαντασίας. Ο συγγραφέας Aldous Leonard Huxley, (1894-1963) αναφέρεται στους κινδύνους που κρύβουν οι νέες τεχνολογίες. Οι Isaac Asimov Ισαάκ Ασίμωφ, Arthur Charles Clarke(1917-2008), Ray Douglas Bradbury (1920-2012) γράφουν για εξερεύνηση του Γαλαξία, την επαφή με πολιτισμένα εξωγήινα πλάσματα.

Ένα ξεχωριστό βιβλίο που εκδόθηκε το 1949, το “1984”, του δημοσιογράφου και συγγραφέα Eric Arthur Blair, γνωστού ως George Orwell (1903 -1950), αναφέρεται επίσης στα δεινά που επιφέρει ο ολοκληρωτισμός, έργο που εκτιμήθηκε και διαδόθηκε και εκτός των ορίων του κοινού της Επιστημονικής Φαντασίας.

Ο Philip Kindred Dick (1928-1982) με φιλοσοφική και ψυχαναλυτική διάθεση αναζητά την έννοια της συνείδησης και ο William Seward Burroughs (1914-1997) επηρεάζει με τη γραφή του το χώρο του φανταστικού.

Ο φιλόλογος John Ronald Reuel Tolkien (1892-1973) δημιουργεί τον κόσμο του “Άρχοντα των Δακτυλιδιών”.

Μετά τα μέσα της δεκαετίας του 1960 εμφανίστηκε το Νέο Κύμα της επιστημονικής φαντασίας, με εκπροσώπους τους Ηarlan Ellison (1934- ), Ursula Kroeber Le Guin (1929- )και άλλους. Αποτυπώνουν τα ρεαλιστικά προβλήματα της Γης του άμεσου μέλλοντος και συμμερίζονται την οργή των νέων απέναντι στις απαρχαιωμένες δομές της κοινωνίας.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 μεταλλάσσεται στο ρεύμα του Κυβερνοπάνκ, με κύριο εκπρόσωπο τον William Ford Gibson (1948- ). Το ρεύμα αυτό αναφέρεται στον κόσμο της πληροφορικής με πρωταγωνιστές αντιήρωες και παράνομους χάκερ, (πανκ-αμφισβητίες) του μέλλοντος.

Στις αρχές της δεκαετίας του '80, η λογοτεχνία επιστημονικής Φαντασίας εστιάζει σε νέες τεχνολογίες (νανοτεχνολογία, τεχνητή νοημοσύνη). Στα μέσα της δεκαετίας ξεπήδησε το Ατμοπάνκ (steampunk), ένα λογοτεχνικό ρεύμα με σκηνικό έναν εναλλακτικό 19ο αιώνα ή και το Μεσαίωνα.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 εμφανίστηκε το Μετακυβερνοπάνκ (postcyberpunk), με κεντρικούς ήρωες που επιχειρούν συνειδητά να βελτιώσουν το τρέχον κοινωνικοπολιτικό καθεστώς.

«Η Μύγα» του George Langelaan

«Η Μύγα» του George Langelaan, είναι ένα βιβλίο τσέπης από εκδόσεις ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ, για τους λάτρεις των αστυνομικών διηγημάτων, αλλά και εκείνων της επιστημονικής φαντασίας. Ένα φιλμ νουάρ ξετυλίγεται στις σελίδες του και κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Οι ιδιαίτερα άμεσες περιγραφές στο πρώτο πρόσωπο, βοηθούν τον αναγνώστη να αγγίξει τον ψυχισμό του κάθε ήρωα. Ο Άρης Σφακιανάκης μας χάρισε μια μετάφραση γεμάτη ζωντάνια, αγωνία και ενδιαφέρον.

Πολλοί γνωρίζουμε τη μεταφορά του έργου στον κινηματογράφο με τις ομώνυμες ταινίες “The fly” το 1958 σκηνοθετημένη από τον Kurt Neumann, και το 1986 από τον David Cronenberg. Ελάχιστα γνωρίζουμε όμως για τον συγγραφέα του διηγήματος που μεταφέρθηκε στην μεγάλη οθόνη.

Ο George Langelaan γεννημένος στις αρχές του 20ου αιώνα, έζησε μια έντονη ζωή ως κατάσκοπος των Συμμαχικών Δυνάμεων, στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Είχε μάλιστα υποβληθεί σε αισθητικές χειρουργικές επεμβάσεις για να αλλάξει την εμφάνισή του και να λάβει μέρος σε ειδικές αποστολές. Είναι συγγραφέας δεκάδων βιβλίων για την κατασκοπία, και διηγημάτων επιστημονικής φαντασίας.

Η Υπόθεση

Στα μέσα της δεκαετίας του '50 στην Γαλλία, ο Αντρέ Ντελάμπρ, ένας επιστήμονας πειραματίζεται με την μεταφορά ύλης. Η φιλοδοξία του να είναι πρωτοπόρος στην τηλεμεταφορά ανθρώπου, τον οδηγεί να γίνει ο ίδιος πειραματόζωο. Τα πράγματα όμως δεν εξελίσσονται ομαλά γιατί στον θάλαμο τηλεμεταφοράς τυχαίνει να έχει εισέλθει και μια μύγα. Ο επιστήμονας μεταμορφώνεται σε ένα τρομακτικό πλάσμα, κάτι μεταξύ μύγας και ανθρώπου. Η ήσυχη ζωή που είχε με την νεαρή σύζυγό του Έλεν μετατρέπεται σε εφιάλτη. Η νεαρή σύζυγος προσπαθεί να του δώσει πνοή ζωής όταν αντιλαμβάνεται την τραγική αλήθεια. Όμως συνειδητοποιεί ότι αφού τον αγαπάει αληθινά πρέπει να τον βοηθήσει να θέσει τέλος στη ζωή του, καθώς και στον δικό της νευρικό κλονισμό.

Πάντα μέσα από το πρίσμα των υπαρξιακών αναζητήσεων η υπόθεση εξελίσσεται διαφορετικά στο βιβλίο, στην ταινία και στο θέατρο.

Στο βιβλίο ο βασικός αφηγητής Φρανσουά Ντελάμπρ, ο αδελφός του επιστήμονα αντιμετωπίζει με κυνισμό τα τραγικά γεγονότα του πειράματος, την αυτοκτονία της νύφης του και την παράξενη μύγα που θάβει χωρίς τύψεις. Συνεχίζεται γι' αυτόν η ζωή, με την ανάληψη της κηδεμονίας του ανιψιού του.

Στην ταινία που σκηνοθέτησε ο Kurt Neumann το 1958, η Έλεν ζει και επιστρέφει σε μια φυσιολογική ζωή με το γιο της. Ο σκηνοθέτης δίνει έμφαση στην ανθρώπινη απώλεια στο βωμό της επιστήμης, δίνοντας όμως μια νότα αισιοδοξίας ... γιατί η περιέργεια, αυτό το πρωτόγονο ένστικτο του ανθρώπου τον οδηγεί πάντα στο να συνεχίζει να πειραματίζεται.

Στη θεατρική απόδοση του Διονύση Λυκιαρδόπουλου, το ζευγάρι δεν έχει παιδιά. Ο αδελφός του επιστήμονα είναι αυτός που αποζητά την ήρεμη οικογενειακή ζωή με την Έλεν, τη γυναίκα του αδελφού του στο πλευρό του. Γι' αυτό και την προστατεύει από την πρώτη στιγμή που πληροφορείται το θάνατο του αδελφού του, και την βοηθάει να αθωωθεί. Θα λέγαμε είναι ο αγώνας του λεγόμενου “φυσιολογικού” ανθρώπου με εκείνον που ζει στα άκρα για χάρη της επιστήμης, της προόδου.

Το θεατρικό

Πανελλαδικά είναι η πρώτη φορά που Η ΜΥΓΑ μεταφέρεται στο θέατρο με την υπογραφή του σκηνοθέτη Διονύση Λυκιαρδόπουλου. Το σκηνικό και τα υπέροχα κοστούμια της Κικής Μήλιου μας έβαλαν στην ατμόσφαιρα της δεκαετίας του '50. Οι φωτισμοί του Αλέξανδρου Αλεξάνδρου ήταν εξαιρετικοί, αναδεικνύοντας τα σκηνικά και βοηθώντας στο διαχωρισμό της σκηνής (υπνοδωμάτιο και εργαστήριο πειραμάτων) χωρίς να χρειαστούν πολύπλοκες κατασκευές. Με την κατάλληλη μουσική επένδυση το έργο θα μπορούσε να έχει υπέροχες κορυφώσεις σε συνδυασμό με τις ερμηνείες των ηθοποιών. Στην προβολή των videos όπου παρουσιάζονται σκηνές από τα όσα διαδραματίστηκαν στο εργοστάσιο καθώς και οι αφηγήσεις του Αντρέ για τα επιστημονικά του πειράματα, η ύπαρξη μουσικής δημιούργησε την απαραίτητη ένταση στο κοινό.

Η ερμηνεία της Μαρίας Ρήγα είχε την απαραίτητη δροσιά της νεαρής συζύγου που στηρίζει τον επιστήμονα άντρα της να πραγματοποιήσει τις φιλοδοξίες του και γεύεται τη χαρά της επιτυχίας μαζί του. Μετά το ατύχημα στο πείραμα τηλεμεταφοράς μεταδίδει την αγωνία της συζύγου που αληθινά αγαπά τον άντρα της και προσπαθεί να τον κρατήσει στη ζωή. Η ερμηνεία είναι πειστική και χωρίς υπερβολές και στον νευρικό κλονισμό της ηρωίδας που αναγκάζεται να σκοτώσει τον αγαπημένο της.

Ο Κακαβελάκης Σταμάτης ερμηνεύει με ζωντάνια τον φιλόδοξο επιστήμονα. Μετά το πείραμα καλυμμένος στο πρόσωπο και χωρίς το εργαλείο το λόγου, ο ηθοποιός εκφράζει με όλο του το σώμα την αγωνία του νεαρού επιστήμονα να βρει τη λύση και να γίνει και πάλι φυσιολογικός, να γυρίσει στην ήσυχη ζωή του. Εκφράζει επίσης έντονα και την αποφασιστικότητά του να δώσει τέλος στη ζωή του όταν αντιλαμβάνεται ότι βρίσκεται εγκλωβισμένος σε μια κατάσταση μη αναστρέψιμη.

Ο Στέργιος Ιωάννου με την ιδιαίτερη χροιά της φωνής του μας βύθιζε σε μια ατμόσφαιρα φιλμ νουάρ. Ως αδελφός του νεαρού επιστήμονα αποτελεί το αντίβαρο της φιλοδοξίας, είναι ο “φυσιολογικός”, που διεκδικεί μια ζωή με τη γυναίκα που αγαπά χωρίς να αναζητά μάταιες γι' αυτόν ανακαλύψεις. Η ερμηνεία του ισορρόπησε το έργο, καθιστώντας τις αφηγήσεις του ζωντανές και απαραίτητες για τη ροή του έργου.

Λάτρεις της επιστημονικής φαντασίας και όχι μόνο θα δείτε μια αστυνομική ιστορία να διαδραματίζεται μπροστά στα μάτια σας, θα αναρωτηθείτε αν η αγάπη μπορεί να ξεπεράσει όλα τα εμπόδια, αν για την πρόοδο της επιστήμης πρέπει να επιτρέπουμε πειράματα πάνω σε ανθρώπους, αν....

“Η Μύγα” πετάει στο θέατρο Αλκμήνη Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή.

Σκηνοθεσία: Διονύσης Λυκιαρδόπουλος

Θεατρική Διασκευή: Διονύσης Λυκιαρδόπουλος (Βασισμένη στην μετάφραση του διηγήματος από τον Αρη Σφακιανάκη
Επιμέλεια/δραματουργική επεξεργασία κειμένου: Στέργιος Ιωάννου
Σκηνικά/κουστούμια: Κική Μήλιου
Φωτισμοί: Αλέξανδρος Αλεξάνδρου
Ειδικά Εφφέ: Κωστής Αντωνίτης
Βίντεο art: Διονύσης Λυκιαρδόπουλος
Φωτογράφιση: Λάμπρος Νικάκης
Artwork: Γιώργος Γιαννίμπας


Παίζουν: Σταμάτης Κακαβελάκης, Μαρία Ρήγα, Στέργιος Ιωάννου, Ιορδάνης Καλέσης, 'Ιρις Κανδρή

ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΚΜΗΝΗ ΤΗΛ. 210 3428650
ΑΛΚΜΗΝΗΣ 8 ΓΚΑΖΙ ΜΕΤΡΟ ΚΕΡΑΜΙΚΟΥ
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ - ΣΑΒΒΑΤΟ – ΚΥΡΙΑΚΗ
8 – 9 – 10 ΜΑΙΟΥ 15 -16 -17 ΜΑΙΟΥ 22 -23 - 24 ΜΑΙΟΥ

ΤΙΜΗ ΕΙΣΗΤΗΡΙΟΥ : 12 ΕΥΡΩ ΦΟΙΤΗΤΕΣ – ΑΝΕΡΓΟΙ 7 ΕΥΡΩ
ΩΡΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ 21.00

Είχαμε τη χαρά να συζητήσουμε με κάποιους από τους συντελεστές της παράστασης και τους ευχαριστούμε!


Διονύσης Λυκιαρδόπουλος

Ε: Ποια είναι η σχέση σας με το βιβλίο, αλλά και ποια διαδικασία περνάτε κατά την ανάγνωση ενός βιβλίου;

Ένα βιβλίο πρέπει να με συναρπάζει για να ξεκινήσω να το διαβάσω. Νομίζω ότι από τις πρώτες γραμμές κιόλας μπορείς να καταλάβεις αν θα σε τραβήξει να το διαβάσεις ή θα το αφήσεις στην άκρη να το διαβάσεις κάποια άλλη στιγμή. Βέβαια το τι ενδιαφέρει τον κάθε αναγνώστη είναι θέμα προσωπικών επιλογών που κυρίως έχουν να κάνουν με την διαμόρφωση του κάθε χαρακτήρα αλλά και από τις επιρροές που μπορεί να έχει κάποιος από το περιβάλλον του.

Ε: Όπως γράφετε στο πρόγραμμα της παράστασης ήταν όνειρό σας να μεταφέρετε το συγκεκριμένο έργο επί σκηνής. Ποια είναι η επαφή σας με το χώρο της επιστημονικής φαντασίας, σε βιβλία και ταινίες;

Παρακολουθώ και τις εξελίξεις στο χώρο της επιστήμης αλλά σίγουρα και η επιστημονική φαντασία είναι ένα είδος που μου αρέσει πολύ (χωρίς να σημαίνει αυτό ότι είναι το μοναδικό κιν/κο είδος που μου αρέσει). Διαβάζω και βιβλία και άρθρα και φυσικά παρακολουθώ τις περισσότερες κιν/κες ταινίες. (Λέω τις περισσότερες γιατί υπάρχουν και αρκετές μπαρούφες).

Μη ξεχνάτε ότι η επιστημονική φαντασία υπήρξε σαν είδος από τις απαρχές του κινηματογράφου. Ας θυμηθούμε το ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ του Μελιέ γυρισμένο το 1902.

Ε: Στην εποχή της πολιτιστικής -και όχι μόνο- κρίσης που περνάμε γιατί επιλέξατε να ανεβάσετε το συγκεκριμένο έργο επιστημονικής φαντασίας;

Ναι, ήθελα να εξάψω την φαντασία του κόσμου να τον κάνω να ονειρευτεί να ασχοληθεί με άλλα πράγματα για λίγο εκτός από τους λογαριασμούς του, να ανασάνει, να ενθουσιαστεί, να σηκώσει λίγο κεφάλι.

Ε: Το 2005 μεταφέρατε στο θέατρο την ταινία Metropolis του Fritz Lang με ζωντανή μουσική. Φέτος τη “Μύγα” του George Langelaan. Ιδιαίτερα εγχειρήματα για το χώρο του θεάτρου. Πόσο σας δυσκόλεψε η θεατρική τους απόδοση;

Στην πραγματικότητα αυτό που έκανα το 2005 ήταν κάτι πολύ πιο απλό. Ουσιαστικά είχα γράψει ένα κείμενο και η ηθοποιός που το διάβαζε παρεμβαλλόταν ηχητικά αλλά και οπτικά μέσα στην ταινία, που όπως ξέρουμε είναι βουβή. Αυτό γινόταν με συνοδεία ζωντανής μουσικής.

Παρόλο που η μετάφραση της “Μύγας” από τον Άρη Σφακιανάκη είναι ιδιαίτερα καλή, η θεατρική προσαρμογή που έκανα, ήταν ιδιαίτερα δύσκολη γιατί το διήγημα είναι μια ατελείωτη αφήγηση της γυναίκας του επιστήμονα και αυτό έπρεπε να χωριστεί και να γίνει σκηνές. Στην τελική επεξεργασία του κειμένου είχα και την σημαντική βοήθεια του Στέργιου Ιωάννου που έδωσε στο κείμενο μια πιο θεατρική δυναμική.

Ε: Γιατί επιλέξατε να μην ντυθεί μουσικά το έργο παρά μόνο σε κάποια videos;

Αυτό ήταν καθαρά σκηνοθετική άποψη. Ήθελα ο θεατής να είναι επικεντρωμένος στην εξέλιξη της δράσης χωρίς να αποσπάται από κάτι άλλο.

Ε: Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας;

Κατά αρχάς, να δούμε πως θα εξελιχθεί η πορεία της τρέχουσας παράστασης (γιατί για μένα αυτό ήταν ένα πολύ μεγάλο ρίσκο και καλλιτεχνικό αλλά και οικονομικό) και, ναι νομίζω ότι θα ήθελα να ξανακάνω κάτι στο Θέατρο (παρόλο που είμαι κιν/κος σκηνοθέτης). Κάτι έχω ήδη στο μυαλό μου.


Σταμάτης Κακαβελάκης

Ε: Ποια είναι η σχέση σας με το βιβλίο, αλλά και ποια διαδικασία περνάτε κατά την ανάγνωση ενός βιβλίου;

Έχω πολύ καλή σχέση με τα βιβλία. Πολλές φορές δε τα διαβάζω, τα ρουφάω που λέει ο λόγος! Διαβάζοντας ένα βιβλίο φτιάχνω εικόνες στο μυαλό και αρκετές φορές πιάνω τον εαυτό μου να παίζει τους διαλόγους!!!! Όταν πρόκειται για θεατρικό, σενάριο, τότε διαβάζω όσο πιο ουδέτερα και αποστασιοποιημένα μπορώ, τις πρώτες αναγνώσεις, μετά κάνω την ανάλυση του κειμένου, και αρχίζω να μαθαίνω λόγια.

Ε: Πώς αισθάνεστε που συμμετέχετε σε ένα θεατρικό με θέμα επιστημονικής φαντασίας;

Το είδος αυτό είναι δύσκολο στο θέατρο. Και ειδικά το συγκεκριμένο έργο έχει πολλά εφέ, που σημαίνει ότι πρέπει να είναι όσο πιο πειστικά γίνεται γιατί δεν υπάρχει η ευκολία της κάμερας. Αισθάνομαι καταρχήν τυχερός, που συμμετέχω σε μια παράσταση που το έργο ανεβαίνει πρώτη φορά!! Αυτό είναι πιστεύω υπέρ γιατί δεν υπάρχει και σύγκριση! Νιώθω πρόκληση!!

Ε: Ο ρόλος σας απαιτεί να φοράτε ιδιαίτερη κατασκευή για αρκετά λεπτά κατά τα οποία δεν υπάρχει λόγος για σας, παρά μόνο κίνηση. Πώς το αντιμετωπίσατε αυτό ως ηθοποιός;

Όταν σε έναν τεχνίτη αφαιρέσεις τα βασικά εργαλεία του, είναι δύσκολο να κάνει την κατασκευή του... Έτσι και στον συγκεκριμένο ρόλο δεν έχω το εργαλείο του λόγου! Άρα είναι πολύ μεγάλη πρόκληση να εκφράσω το συναίσθημά μου. Και ακόμα περισσότερο έχω καλυμμένο και το πρόσωπο, που σημαίνει ότι περιορίζονται και άλλο τα "εργαλεία μου" και πρέπει τα πάντα να τα δείξω με το σώμα μου. Το βλέπω σαν μεγάλη πρόκληση, και μάλιστα σε μια στιγμή που κάνω επιστροφή στο θέατρο ύστερα από μεγάλη απουσία. Θεωρώ ότι ο Διονύσης Λικιαρδόπουλος, ο σκηνοθέτης μας, μου εμπιστεύτηκε έναν δύσκολο ρόλο και προσπαθώ να τον φέρω εις πέρας όσο καλύτερα μπορώ!!

Ε: Η Έλεν, ήταν πιστή στον άντρα της ως το τέλος και με μεγάλη πίστη στην εφευρετική του δεινότητα. Υπάρχουν τέτοιου είδους σχέσεις στις μέρες μας στα ζευγάρια;

Δυστυχώς πιστεύω ότι πλέον έχουν χαθεί αυτές οι σχέσεις. Σήμερα αυτές οι αξίες του σεβασμού και της πραγματικής αγάπης δε νομίζω ότι υπάρχουν. Έχει μπει ο ανταγωνισμός και ανάμεσα στα ζευγάρια.

Ε: Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

Ο πρώτος στόχος είναι να συνεχιστεί Η ΜΥΓΑ και του χρόνου!!


Μαρία Ρήγα

Ε: Ποια είναι η σχέση σας με το βιβλίο, αλλά και ποια διαδικασία περνάτε κατά την ανάγνωση ενός βιβλίου;

Μου αρέσει πολύ το διάβασμα. Υπάρχουν πάντα στο κομοδίνο μου βιβλία, και πολλές φορές και στην τσάντα μου. Ένα βιβλίο σε βάζει σε σκέψεις πριν ακόμα το ανοίξεις, απ το μέγεθος, το βάρος, το δέσιμό του. Όταν διαβάζω ξεχνιέμαι, αποκόπτομαι από το περιβάλλον.

Ε: Πώς αισθάνεστε που συμμετέχετε σε ένα θεατρικό με θέμα επιστημονικής φαντασίας;

Η επιστήμη και τα επιτεύγματα της είναι ένα πεδίο που με ενδιαφέρει, ωστόσο σε έργα επιστημονικής φαντασίας περισσότερο εστιάζω στα κοινωνικά και ηθικά ερωτήματα που εγείρονται.

Ε: Η Έλεν, ήταν πιστή στον άντρα της ως το τέλος και με μεγάλη πίστη στην εφευρετική του δεινότητα. Υπάρχουν τέτοιου είδους σχέσεις στις μέρες μας στα ζευγάρια;

Έχουμε μάθει να είμαστε ανταγωνιστικοί και δυστυχώς αυτό περνάει και στις σχέσεις μας. Ξέρω όμως αρκετές περιπτώσεις ζευγαριών που θαυμάζουν και στηρίζουν ο ένας τον άλλο και αυτό τους δίνει δύναμη να κυνηγήσουν τους στόχους τους.

Ε: Το ρόλο σας τον έχουν ενσαρκώσει η Patricia Owens και η Geena Davis στις αντίστοιχες ταινίες (1957- Kurt Neumann και 1986- David Cronenberg). Σας άγχωσε η σύγκριση που ενδεχομένως θα γίνει;

Φτιάχνοντας το ρόλο δεν στηρίχτηκα στις ερμηνείες τους, προσπάθησα να κατανοήσω αυτή τη γυναίκα μέσα από τις δικές μου αντιλήψεις, κι έτσι δεν σκέφτηκα το ενδεχόμενο σύγκρισης.

Ε: Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

Άμεσα επαγγελματικά σχέδια δεν υπάρχουν, με τη νέα σεζόν ελπίζω να τα ξαναπούμε.

Σε ευχαριστώ πολύ


Στέργιος Ιωάννου

Ε: Ποια είναι η σχέση σας με το βιβλίο, αλλά και ποια διαδικασία περνάτε κατά την ανάγνωση ενός βιβλίου;

Παλαιότερα που υπήρχε περισσότερος χρόνος το διάβασμα ενός βιβλίου ήταν μια καθημερινή ενασχόληση και ευχαρίστηση. Δυστυχώς τον τελευταίο καιρό λόγω έλλειψης χρόνου, το διάβασμα μου λείπει πολύ. Η διαδικασία της ανάγνωσης ενός βιβλίου, εξαρτάται πάντα από το είδος του κειμένου που διαβάζει κάποιος. Ένα θεατρικό κείμενο λόγου χάρη, θα μπορούσε να είναι το πέρασμα από την πραγματικότητα στην φαντασία, να φανταστεί κάποιος το σκηνικό χώρο, τα πρόσωπα, ακόμα και τα ρούχα που φορούν.

Ε: Πώς αισθάνεστε που συμμετέχετε σε ένα θεατρικό με θέμα επιστημονικής φαντασίας;

Είναι πρώτη φορά που συμμετέχω σε ένα έργο επιστημονικής φαντασίας στο θέατρο και αυτό είναι μια πρωτόγνωρη πραγματικότητα, συναρπαστική.

Ε: Στο έργο υποδύεστε τον Ντελάμπρ Φρανσουά, αδελφό του επιστήμονα που πειραματίζεται με τη μεταφορά ύλης. Στην συγκεκριμένη θεατρική απόδοση είστε και ο αδελφός που είναι κρυφά ερωτευμένος με τη νύφη του. Τι αντιπροσωπεύει για σας αυτός ο ρόλος στο έργο;

Ο Φρανσούα είναι ο ενεργητικός άνθρωπος της ζωής. Ψάχνει μαζί με τον επιθεωρητή να ανακαλύψει τι συνέβη τελικά και για ποιο λόγο οδηγήθηκε ο αδελφός του στο θάνατο. Από την πρώτη στιγμή δε πιστεύει ότι η Έλεν έχει κάνει τη πράξη της δολοφονίας παρότι εκείνη του την ομολογεί. Ωθούμενος από το συναίσθημα της αγάπης αναζητά τα αληθινά αίτια. Σαν αποτέλεσμα της δράσης του επινοεί τη δήθεν αυτοκτονία του αδελφού του και έτσι τελικά σώζει την αγαπημένη του Έλεν από τη κατηγορία και τη καταδίκη.

Ε: Είστε ηθοποιός που έχει δοκιμαστεί τόσο στο χώρο του θεάτρου όσο και σε αυτόν του κινηματογράφου. Τον ίδιο ρόλο θα τον αντιμετωπίζατε διαφορετικά αν επρόκειτο για τα γυρίσματα μιας ταινίας;

Η διαφορετικότητα του θεάτρου και του κινηματογράφου στη δόμηση ενός ρόλου έχω την αίσθηση ότι διαφέρει στον τρόπο έκφρασης. Είναι διαφορετικά να έχεις μπροστά σου μια κάμερα που η παραμικρή κίνηση μεγεθύνεται στο πανί, και άλλο ένα θεατή που παρακολουθεί τη δράση σε απόσταση αναπνοής. Στην προκειμένη περίπτωση ο ρόλος του Φρανσού Ντελάμπρ έχει αντιμετωπιστεί κινηματογραφικά αλλά μέσα από τη θεατρική πράξη. Κατά τα άλλα εάν επρόκειτο για γυρίσματα ταινίας η δόμηση του ρόλου θα παρέμενε η ίδια, όμως με ακόμα πιο λιτά μέσα έκφρασης.

Ε: Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

Υπάρχουν κρυφά όνειρα για το μέλλον, για κάποια έργα που θα ήθελα να παρουσιάσω και σκηνοθετικά. Έχω στο μυαλό μου διάφορα πράγματα, όμως οι συγκυρίες δε βοηθούν. Μια παραγωγή στο θέατρο έχει γίνει τελικά είδος πολυτελείας, και βοήθεια δεν υπάρχει από πουθενά. Ωστόσο η αγάπη και το πάθος για τη θεατρική πράξη πιστεύω ότι θα ξεπεράσει μελλοντικά όλα τα υπαρκτά εμπόδια.

 
 
``

Θέλετε να λαμβάνετε ενημέρωση από το Bookia;

Χορηγοί επικοινωνίας






Κοινωνικά δίκτυα