Σύνδεση Τώρα Σύνδεση στη Βιβλιοθήκη μου   ·   Όλες οι Βιβλιοθήκες στο Bookia
Τι είναι το Bookia;   ·   Blog   ·                     ·   Επικοινωνία  
Πως γράφω κριτική; Είμαι Συγγραφέας Είμαι Εκδότης Είμαι Βιβλιοπώλης Live streaming / Video
 

Το Bookia αναζητά μόνιμους συνεργάτες σε κάθε πόλη τής χώρας για την ανάδειξη τής τοπικής δραστηριότητας σχετικά με το βιβλίο.

Γίνε συνεργάτης τού Bookia στη δημοσίευση...

- Ρεπορτάζ.
- Ειδήσεις.
- Αρθρογραφία.
- Κριτικές.
- Προτάσεις.

Επικοινωνήστε με το Bookia για τις λεπτομέρειες.
Νίκος Δαββέτας, απαντάει στις 11+1 ερωτήσεις του Διονύση Λεϊμονή
Διαφ.

Γράφει: Διονύσης Λεϊμονής

Ο Νίκος Δαββέτας γεννήθηκε στην Αθήνα. Δημοσιεύει κείμενά του από το 1979. Έχει εκδώσει 12 βιβλία, -έξι ποιητικά, έξι πεζογραφικά- πιο πρόσφατο το μυθιστόρημά του «Άντρες χωρίς Άντρες» (Εκδόσεις Πατάκη 2020). Για χρόνια εργάστηκε σε περιοδικά και εφημερίδες ως συντάκτης ύλης, αρχισυντάκτης και βιβλιοκριτικός. Διδάσκει «δημιουργική γραφή» στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο

Αρθρογράφος, κριτικός λογοτεχνίας, ποιητής, διηγηματογράφος, συγγραφέας μυθιστορημάτων… Ποιος από αυτούς τους «ρόλους» μπορεί να επισκιάζει τους άλλους ή συνυπάρχουν αρμονικά;

Κριτικός λογοτεχνίας και αρθρογράφος, όπως θα έλεγε και ο Παπαδιαμάντης, «εξ ανάγκης, λόγω βιοπορισμού», ποιητής τα πρώτα είκοσι χρόνια (1979-1999), μετά πεζογράφος (μυθιστόρημα και διήγημα κυρίως) διακριτοί «ρόλοι» και μάλλον δε συνυπήρξαν ποτέ. Συνήθως το βάρος της εμπειρίας, η «σοβαρότητα» του βιώματος που γυρεύει να αποτυπωθεί στο χαρτί, σου υπαγορεύει –κατά ένα τρόπο- και το λογοτεχνικό είδος που θα το διασώσει και τη φόρμα που θα πάρει αυτό μόλις βγει στο φως.

Κουβαλάμε τις αφηγήσεις και τις αναγνώσεις μας. Ποιο είναι το δικό σας «φορτίο»;

Από τα παιδικά χρόνια μου αφηγήσεις πρωτοπρόσωπες, -σαν εσωτερικοί μονόλογοι-, πρωτίστως της γιαγιάς μου, που έζησε και μεγάλωσε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Ωραίες ιστορίες σαν παραμύθια της Ανατολής, με μια δόση κοσμοπολιτισμού. Αναγνώσεις φυσικά χιλιάδες. Από τα χρόνια της εφηβείας να θυμηθώ: τις ποιητικές συλλογές του Νίκου Καββαδία, του Γιώργου Σεφέρη, του Νίκου Αλέξη Ασλάνογλου, τα αφηγήματα του Γιώργου Ιωάννου, το «Τρίτο στεφάνι» του Ταχτσή, τη «Λέσχη» του Τσίρκα, την «Κάθοδο των εννιά», του Βαλτινού. Δυο ξένα μυθιστορήματα που «σημάδεψαν» την ενηλικίωσή μου και συχνά επανέρχομαι σε αυτά είναι «Το αστείο» του Μίλαν Κούντερα και το «Περί ηρώων και τάφων» του Ερνέστο Σάμπατο, αλλά η μεγάλη βιβλιοφιλική εμπειρία ήρθε για μένα λίγο αργότερα, όταν ένας φίλος μού χάρισε τον πρώτο τόμο από το «Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο», του Μαρσέλ Προύστ.

Πώς αυτό το αναγνωστικό «φορτίο» μεταπλάθεται, αξιοποιείται, εντοπίζεται στην τέχνη σας;

Νομίζω πως αυτό που με ρωτάτε είναι δουλειά των κριτικών να το απαντήσουν. Σίγουρα, κάποιες «φωνές» έχουν κατασταλάξει μέσα μας, κάποιοι ήρωες έγιναν ασυνείδητα κτήμα μας, ίσως κάποια τεχνική αφήγησης γέννησε στην πορεία μια νέα ιδέα, αλλά δεν αναζητώ ποτέ την πηγή των εμπνεύσεων ή τα ίχνη των επιρροών. Τελικά, είμαστε ό,τι έχουμε διαβάσει και ό,τι έχουμε ακούσει. Κάθε ανάγνωση αφήνει μέσα μας το δικό της χνάρι.

Και το γύρω περιβάλλον σας στενότερο ή ευρύτερο; Ποιο ρόλο έπαιξε ή διαδραματίζει;

Καθοριστικό, φαντάζομαι, όπως σε όλους τους ανθρώπους, αλλά επιτρέψτε μου αυτά να τα εξομολογηθώ μονάχα στον ψυχαναλυτή μου.

Αγαπημένο άκουσμα (ιστορία-τραγούδι-φράση);

«Μια θάλασσα μικρή», του Διονύση Σαββόπουλου, «Της αγάπης αίματα…» του Ο. Ελύτη, από το Αξιον Εστί.

Αγαπημένη εικόνα;

Δυο εικόνες: Τα μάτια των περαστικών στη μεγάλη οδό του Πέραν, στην Πόλη.

«Η δολοφονία του Μαρά», στο Λούβρο.

Αν δεν αναπνέατε με οξυγόνο, τι θα σας έδινε ζωή;

Δεν μπορώ να φανταστώ κάτι πιο πολύτιμο από το οξυγόνο.

Αν έπρεπε να στερηθείτε κάτι που αγαπάτε πολύ τι θα ήταν αυτό;

Δεν θα ήθελα καν να το σκεφθώ!

Αγαπημένο: Όνομα; Λουλούδι; Γεύση; Μυρωδιά;

Αφήστε όλα τα λουλούδια να ανθίσουν, όπως θα έλεγε κι ο πρόεδρος Μάο. Δεν ξεχωρίζω γεύσεις, μυρωδιές, ονόματα… Όλα μπορούν να μας αρέσουν, όλα να συνυπάρχουν, ανάλογα φυσικά με τη συγκυρία.

Ένας κακός εφιάλτης;

Ότι γράφω πάνω σε μάρμαρο.

Ένας επόμενος στόχος στη ζωή σας, στην πορεία σας;

Το έχει εκφράσει καλύτερα ο πεζογράφος Γιώργος Σκαμπαρδώνης: να γερνάω επιτυχώς!

Σας δίνω πέντε λέξεις, σας παρακαλώ κάντε μου ένα μικροδιήγημα σε 43 ακριβώς λέξεις (κατά προτίμηση αυτοβιογραφικό): καμβάς, κύμα, φιλί, ανάσα και δεινά.

Με ρωτά: Αν σας έδιναν πέντε λέξεις –καμβάς κύμα, φιλί, ανάσα, δεινά- θα μπορούσατε να γράψετε με αυτές μια ιστορία; Μπορώ, τού απαντώ, μα το χέρι στέκει μετέωρο. Η δική μου η γραφή προϋποθέτει λέξεις που έχουν χαράξει το μέσα μου πριν τις χαράξω στο χαρτί.

Σας ευχαριστώ.

 
 
``

Θέλετε να λαμβάνετε ενημέρωση από το Bookia;

Πηγή δεδομένων βιβλίων



Χορηγοί επικοινωνίας






Κοινωνικά δίκτυα