Γράφει: Λεύκη Σαραντινού

Η Έλλη Μαζωνάκη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και κατάγεται από τη Σητεία Κρήτης. Από τα παιδικά της χρόνια τη γοήτευε ο κόσμος της λογοτεχνίας, που μπλέκει αριστοτεχνικά τη σύνθεση με την αντίθεση - στοιχεία αναπόσπαστα και της δική της ζωής. Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες και Θεολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ειδικεύτηκε στην Αρχαιολογία και πρόσφατα αποφοίτησε από το Τμήμα Μοριακής Βιολογίας και Γενετικής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης. Είναι παντρεμένη, έχει δύο γιους και εργάζεται ως εκπαιδευτικός στην Ορεστιάδα Έβρου. Στη διάρκεια των σπουδών και της επαγγελματικής της δραστηριότητας, ποτέ δεν απαρνήθηκε την κλίση της να πλάθει σαγηνευτικές ιστορίες που ξυπνούν αναμνήσεις, γεννούν σκέψεις και πυροδοτούν συναισθήματα. «Το κρυμμένο μενταγιόν» είναι ένα μυθιστόρημα εποχής που διαδραματίζεται στη σύγχρονη εποχή, αλλά και στον 14ο αιώνα.

Στο Bookia μας μίλησε για το νέο της βιβλίο αλλά και για τον εαυτό της, επιτρέποντάς μας να τη γνωρίσουμε καλύτερα!

Πώς αποφασίσατε να γίνετε συγγραφέας; Γράφατε από μικρή ηλικία ή ήταν κάτι που σας προέκυψε στην πορεία;

Νομίζω πως οι συγγραφείς στην πραγματικότητα δεν αποφασίζουν ποτέ ότι θα γίνουν συγγραφείς. Απλώς γράφουν. Έτσι κι εγώ από μικρή έπλαθα ιστορίες, στην αρχή μικρές και αργότερα εκτενέστερες. Κάποια στιγμή αναρωτήθηκα «θα μπορούσε αυτή η ιστορία να διαβαστεί από ένα ευρύτερο κοινό;» Πιστεύω ότι κάθε συγγραφέας, όταν γράφει, έχει στο νου του πάντα ένα ζωντανό κοινό. Νιώθω ότι με τις λέξεις του είναι πάντα ένας πομπός που χρειάζεται οπωσδήποτε και έναν δέκτη, έτσι ώστε να ολοκληρωθεί η μεταξύ τους μαγική αυτή επικοινωνία.

Πώς καταφέρνετε να συνδυάζετε αρμονικά τόσο πολλές και διαφορετικές ιδιότητες, σε διαφορετικούς τομείς σπουδών; Οικονομία, Θεολογία, Βιολογία… Προς τα πού γέρνει η ζυγαριά;

Ως ανήσυχο πνεύμα, θέλω να κάνω πράγματα που με εμπνέουν και τραβούν το ενδιαφέρον μου, σπουδές που πραγματικά να τις ποθώ, ανεξάρτητα πολλές φορές από την επαγγελματική μου ιδιότητα. Μπορεί όμως, κατά βάθος και να μην είναι τόσο αντίθετα όλα αυτά! Μπορεί και να ενώνονται, μυστικά και αόρατα μεταξύ τους. Η Οικονομία είναι μια επιστήμη που όλα τα μετράει, όλα τα υπολογίζει αρμονικά. Η Θεολογία έχει κι εκείνη μια συμμετρία, έχει το χέρι του Θεού να καθορίζει τα πάντα, να τα ορίζει. Και η Βιολογία δεν έρχεται σε αντίθεση με τα προηγούμενα, καθώς δίνει απαντήσεις στο πώς και όχι στο ποιος της Θεολογίας. Αν λοιπόν θεωρήσουμε ότι το καθένα έχει το δικό του ξεχωριστό βάρος, η ζυγαριά δεν γέρνει πουθενά, καθώς τα αγαπώ εξίσου και είναι όλα τους διαφορετικά κομμάτια μου.

Ο μοναχός Φιλόθεος είναι ένας από τους πρωταγωνιστές του βιβλίου σας. Πείτε μας τι είναι αυτό που τον ωθεί να μονάσει στη Μονή Βρυωμένης στο Λασίθι;

Ο Φιλόθεος είχε πάντα την μοναχική κλίση και όλες εκείνες τις απαραίτητες αρετές που συνάδουν με την μοναχική ιδιότητα. Δεν αποσύρεται στο μοναστήρι από απογοήτευση ή δειλία. Ο απαγορευμένος του έρωτας για μια γυναίκα τον ωθεί στο να επιλέξει αυτόν τον δρόμο, που ήταν προδιαγεγραμμένος για εκείνον ούτως ή άλλως, ερήμην του. Μπορεί η αφορμή να είναι αυτή αλλά χωρίς το μυστικό κάλεσμα του Θεού δεν μπορεί να υπάρξει μοναχός. Έτσι επιλέγει να μείνει στη Βρυωμένη και να αφοσιωθεί στον Θεό απερίσπαστος. «Σαν ένα φτεράκι που το πάει όπου θέλει ο άνεμος», σύμφωνα με τα λόγια του, τα βήματά του τον οδηγούν εκεί, όπου και θα ακουμπήσει με ευγνωμοσύνη. Παρ’ όλα αυτά, ο απαγορευμένος έρωτας επιστρέφει δυναμικά στη ζωή του και τον δοκιμάζει για ακόμα μια φορά.

Μιλήστε μας λίγο για τη Μονή αυτήν και την Ιστορία της. Διότι εγώ, αν και κατάγομαι επίσης από την Κρήτη δεν την είχα ακούσει ως τώρα!

Η Μονή Παναγίας Βρυωμένης βρίσκεται κοντά στο χωριό Μεσελέροι, βόρεια της Ιεράπετρας Λασιθίου σε ένα υπέροχο φυσικό τοπίο. Ο Ναός της είναι κατάγραφος από τοιχογραφίες που χρονολογούνται από τον 14ο αιώνα και παρ’ ότι σήμερα δεν φιλοξενεί μοναχούς και δέχεται μόνο επισκέπτες, το μοναστήρι άκμασε κατά την εποχή της Ενετοκρατίας με πλήθος μοναχών να διαμένουν σε αυτό αλλά και με σεβαστή περιουσία στην κατοχή του. Η επιβλητικότητα των παλαιών κτισμάτων του και της γύρω περιοχής χαρίζουν στον επισκέπτη γαλήνη και κατάνυξη, κάτι που διαφαίνεται και στις σελίδες του βιβλίου μέσα από τους πρωταγωνιστές της ιστορίας μας.

Μιλήστε μας λίγο και για την επανάσταση του Αγίου Τίτου, για όσους δεν γνωρίζουν για αυτήν. Γιατί αποφασίσατε να συμπεριλάβετε το συγκεκριμένο γεγονός στο μυθιστόρημά σας;

Η επανάσταση του Αγίου Τίτου διαδραματίστηκε το 1363, όταν Ενετοί φεουδάρχες αντέδρασαν με αφορμή μια νέα φορολογία που επιβλήθηκε σε αυτούς για την επισκευή του λιμανιού του Χάνδακα. Τα βαθύτερα αίτια όμως ακουμπούσαν στην ιδέα της αυτονομίας που είχε ριζώσει στον νου τους, τη σκέψη να ανεξαρτητοποιήσουν την Κρήτη. Έτσι, οι πρωτεργάτες της επανάστασης, Μάρκο Γκραντόνικο και Τίτο Βενιέρ, με την συμβολή των Κρητών αρχόντων Καλλέργηδων, κατέλυσαν την εξουσία του δούκα της Βενετίας, φυλακίζοντας αυτόν και τους συμβούλους του και κήρυξαν την Κρήτη ανεξάρτητη δημοκρατία. 

Το γεγονός αυτό με εντυπωσίασε καθώς το κοινό όραμα ανθρώπων διαφορετικής καταγωγής και δόγματος βρήκε συνισταμένη και έφτασε να γίνει πραγματικότητα με ισχυρή θέληση και ενάντια σε κάθε πρόβλεψη.

Ο μοναχός Φιλόθεος αγαπά την Θάλεια, δίχως σαρκική επιθυμία. Πιστεύετε πως μπορεί να γίνει αυτό στη ζωή, να υπάρξει δηλαδή αληθινή αγάπη δίχως, όμως, σαρκική επιθυμία;

Η θυσιαστική αγάπη, η ανιδιοτελής, εκείνη που ξεπερνάς τον εαυτό σου για χάρη του άλλου, είναι πέρα και πάνω από κάθε είδους επιθυμία, ακόμα και τη σαρκική. Και να μην ξεχνάμε πως ο Φιλόθεος έχει και μια σημαντική διαφορά από τους υπόλοιπους ανθρώπους: έχει αφιερωθεί στον Θεό και αγαπά Εκείνον με όλη τη δύναμη της ψυχής του, με μια αγάπη πέρα από τα γήινα όρια. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι δεν καλείται κι αυτός να παλεύει διαρκώς με τα πάθη του και να έρχεται σε σύγκρουση με την ανθρώπινή του φύση.

Τι σας αρέσει να διαβάζετε στον ελεύθερο χρόνο σας;

Προτιμώ τη λογοτεχνία! Τα βιβλία που επιλέγω είναι στο στυλ που γράφω, καθώς κατά βάθος πιστεύω πως οι συγγραφείς γράφουν αυτό που οι ίδιοι θα ήθελαν να διαβάσουν ως αναγνώστες.

Ποια είναι η αγαπημένη σας ιστορική περίοδος για την οποία θα θέλατε να γράψετε κάποτε;

Μου αρέσει πολύ η βυζαντινή εποχή, γιατί κρύβει έναν ολόκληρο κόσμο ακμής αλλά και κινδύνου. Επίσης με συγκινούσε πάντοτε η περίοδος της Μικρασιατικής καταστροφής. Αυτός ο ξεριζωμός, οι ανθρώπινες ιστορίες και η επιστροφή των προσφύγων σε μια πατρίδα που δυσκολεύτηκε να τους αγκαλιάσει ως κομμάτι της και τους αντιμετώπισε σαν ξένους, με αγγίζει βαθιά.