Σύνδεση Τώρα Σύνδεση στη Βιβλιοθήκη μου   ·   Όλες οι Βιβλιοθήκες στο Bookia
Τι είναι το Bookia;   ·   Blog   ·                     ·   Επικοινωνία  
BookiaTV!
Πως γράφω κριτική; Είμαι Συγγραφέας Είμαι Εκδότης Είμαι Βιβλιοπώλης Live streaming / Video
 

Το Bookia αναζητά μόνιμους συνεργάτες σε κάθε πόλη τής χώρας για την ανάδειξη τής τοπικής δραστηριότητας σχετικά με το βιβλίο.

Γίνε συνεργάτης τού Bookia στη δημοσίευση...

- Ρεπορτάζ.
- Ειδήσεις.
- Αρθρογραφία.
- Κριτικές.
- Προτάσεις.

Επικοινωνήστε με το Bookia για τις λεπτομέρειες.
Αργυρώ Πιπίνη, μιλάει στον Δημήτρη Μπουζάρα
Διαφ.

H Αργυρώ Πιπίνη είναι συγγραφέας και μεταφράστρια. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο και θέατρο στις σχολές Κατσέλη και Βεάκη. Αγαπάει τα βιβλία, ζει για τα βιβλία αλλά και από τα βιβλία. Διδάσκει θέατρο, μεταφράζει λογοτεχνία, κείμενα για το θέατρο, παιδικά βιβλία.

Το 2012 βραβεύτηκε από την Ελληνική Εταιρεία Μεταφραστών Λογοτεχνίας και το 2013 αναγράφηκε για τις μεταφράσεις της στους τιμητικούς πίνακες της IBBY (The International Board on Books for Young People).

Οργανώνει σεμινάρια δημιουργικής γραφής και προγράμματα φιλαναγνωσίας τόσο για ενήλικες όσο και για παιδιά, σε συνεργασία με διάφορους φορείς, και επισκέπτεται σχολεία και βιβλιοθήκες στην Ελλάδα και την Κύπρο για να συνομιλήσει με μαθητές.

Τα βιβλία της Το δικό τους ταξίδι (2015) και Μελάκ, μόνος (2017) κέρδισαν το βραβείο του περιοδικού Ο Αναγνώστης στην κατηγορία «Εικονογραφημένο βιβλίο για παιδιά» και η Διεθνής Παιδική και Νεανική Βιβλιοθήκη του Μονάχου τα συμπεριέλαβε στα White Ravens 2015 και 2017, με τα διακόσια καλύτερα βιβλία παγκοσμίως, διάκριση που απονέμεται σε βιβλία που αξίζουν διεθνούς προσοχής λόγω των θεμάτων που πραγματεύονται και της εξαιρετικής και πρωτοπόρου εικαστικής και λογοτεχνικής προσέγγισής τους.

Επίσης, το 2017 το βιβλίο της Καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας, άνοιξη, καλοκαίρι… κέρδισε το βραβείο ΙΒΒΥ-Ο Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Το δικό τους ταξίδι και Η Αλίκη στην πόλη (εφηβικό αφήγημα) βρέθηκαν το 2015 στις βραχείες λίστες των Κρατικών Λογοτεχνικών Βραβείων (Λογοτεχνικό Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου και Λογοτεχνικό Βραβείο Εφηβικού-Νεανικού Βιβλίου αντίστοιχα), ενώ το 2018 κέρδισε το Κρατικό Λογοτεχνικό Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου για το βιβλίο της Μελάκ, μόνος.


Σπουδάσατε στο Πολιτικό Τμήμα της Νομικής Σχολής Αθηνών, αρκετά μακριά από το χώρο που βρίσκεστε τώρα, ποιες ήταν οι αιτίες και ποια η αφορμή ώστε να πραγματοποιήσετε αλλαγή ρότας;

Δεν ήταν αλλαγή ρότας. Από τα πρώτα χρόνια των σπουδών μου στη Νομική Αθήνας, έδωσα εξετάσεις κι άρχισα να σπουδάζω σε δραματική σχολή, κρυφά από την οικογένειά μου. Οι παρέες, τα διαβάσματά μου, οι παραστάσεις και οι ταινίες που έβλεπα πυροδότησαν και στη συνέχεια μορφοποίησαν τις ιστορίες μου. Πάντα έγραφα ― θεατρικά έργα ως παιδί, ημερολόγιο ως έφηβος, στο οποίο κατέγραφα όσα ζούσα αλλά και μύρια όσα απίθανα φανταζόμουν πως ζούσα. Το γράψιμο ήταν ο δικός μου τρόπος έκφρασης, οι δικές μου ζωγραφιές.

Ποιος ή ποιοι συγγραφείς σας επηρέασαν, ποιο ήταν αυτό που καθόρισε τη συγγραφική σας πορεία, συναντήσατε αυτόν που λέμε «Δάσκαλο» ή όπως αλλιώς μπορεί να ονοματίζουμε τον άνθρωπο που μας καθορίζει σε κάποια στιγμή της ζωής μας με αποτέλεσμα η εξέλιξη να είναι διαφορετική;

Αγαπώ το διάβασμα, πάντα διάβαζα και διαβάζω λογοτεχνία, έχω θαυμάσει, έχω ζηλέψει, έχω προσπαθήσει να μιμηθώ το στυλ συγγραφέων που αγαπώ, αλλά οι επιρροές μου προέρχονται κυρίως από τη ζωγραφική, τη φωτογραφία και την ποίηση. Στα μαθητικά μου χρόνια βέβαια αλλά και στο πανεπιστήμιο συνάντησα σπουδαίους δασκάλους που με ενέπνευσαν και με ενθάρρυναν.

Πιστεύετε πως είναι καλό να αναγράφεται σε κάθε βιβλίο η ηλικία στην οποία απευθύνεται κάθε συγγραφέας; Υπάρχουν συγκεκριμένα βιβλία που απευθύνονται σε κάθε ηλικία; Θεωρείτε τις τιμές του βιβλίου προσιτές για το αναγνωστικό κοινό;

Ω, ναι, το βιβλίο είναι φτηνό αγαθό, και σε σχέση με τους μισθούς και σε σχέση με όσα χαρίζει. Έβλεπα πρόσφατα τις τιμές σ’ ένα σαλόνι για την περιποίηση των νυχιών και έκανα σύγκριση με τις τιμές των βιβλίων. Και, βέβαια, μπορούμε να βρούμε πια βιβλία και σε αρκετά σχολεία αλλά και σε βιβλιοθήκες.

Όσον αφορά την αναγραφή της ηλικίας: κάθε παιδί είναι μοναδικό, μεγαλώνει σε διαφορετικό περιβάλλον, έχει άλλες δεξιότητες. Συναντώ μεγάλα παιδιά που διαβάζουν εικονογραφημένα βιβλία και μικρά παιδιά που διαβάζουν ή τους διαβάζουν βιβλία για μεγαλύτερες ηλικίες. Καταλαβαίνω ότι η ηλικιακή επισήμανση μπορεί να βοηθά τους γονείς στην πλοήγηση στον ωκεανό των βιβλίων, αλλά ας αφιερώσουν λίγο από τον χρόνο που δεν έχουμε ώστε να βρουν το βιβλίο εκείνο που θα τους μαγέψει.

Κατά τη γνώμη σας υπάρχει εν έτη 2018 διαχωρισμός φύλου μέσα στα παραμύθια; Υπάρχουν ιστορίες που είναι μόνο για κορίτσια ή μόνο για αγόρια; Κατηγοριοποιούνται;

Ναι, πιστεύω πως υπάρχει. Εκεί οφείλεται και η όψιμη και αγχωμένη διεθνής εκδοτική εμμονή με κυκλοφορίες βιβλίων που έχουν γυναίκες πρωταγωνίστριες ή αναφέρονται σε επιτεύγματα και κατορθώματα γυναικών. Αν δεν υπήρχε αυτός ο διαχωρισμός, δεν θα υπήρχε και αυτή η ανάγκη να τονιστεί στην αγορά του βιβλίου το πόσο ανοιχτοί είμαστε στην υπόθεση ‘φύλο’.

Διαβαστήκατε, βραβευτήκατε, αγαπηθήκατε, μέσα στα τόσα χρόνια επαφής με το αναγνωστικό κοινό πώς επέδρασσε αυτό σε εσάς, τι μπήκε στη φαρέτρα σας, τι βγήκε, τι χάθηκε, τι κερδήθηκε, τι έμεινε πιο πίσω; Επίσης, αν είχατε αυτή την πορεία χωρίς καμία βράβευση, θεωρείτε ότι θα σας επηρέαζε και σε τι βαθμό;

Πολλές, πάρα πολλές ερωτήσεις. Τα βραβεία είναι μεγάλη χαρά ― κάποιοι σου λένε ‘Μου αρέσουν αυτά που γράφεις, όπως τα γράφεις’. Όλοι έχουμε ανάγκη από έναν καλό λόγο. Ένα βραβείο τοποθετεί το βιβλίο και τους δημιουργούς του στο βάθρο, τιμώντας τους. Και έχοντας επίγνωση των θεμάτων με τα οποία καταπιάνομαι στα βιβλία που γράφω, θεωρώ ότι οι διακρίσεις επιβράβευσαν τον τρόπο μου που κάνω όπως κάνω αυτή τη δουλειά. Αλλά εξίσου πολύτιμο βραβείο θεωρώ και την αγάπη των παιδιών, των εκπαιδευτικών και των αναγνωστών.

Το συγγραφικό και μεταφραστικό σας έργο αφορά κυρίως το παιδικό κοινό, υπάρχει σαν σκέψη να ασχοληθείτε με άλλο λογοτεχνικό είδος;

Γράφω εδώ και δύο χρόνια ένα μυθιστόρημα ενηλίκων και σε λίγο καιρό θα εκδοθεί μια μικρή συλλογή διηγημάτων μου για ενήλικες με τίτλο Τελευταία ακτή. Όσον αφορά τη μετάφραση, την άνοιξη θα κυκλοφορήσει σε δική μου μετάφραση το πλήρες κείμενο δύο κλασικών έργωνΗ Αλίκη στη Χώρα των θαυμάτων και Ο θαυμαστός Μάγος του Οζ― και είμαι πολύ χαρούμενη γι’ αυτό. Μετά από τη μετάφραση του βιβλίου Το μυθιστόρημα των Διακοπών του Ντίκενς, μεταφράζω και πάλι κλασικά κείμενα και πετάω από χαρά.

Ποια η σχέση σας με τονν εικονογράφο, θεωρείτε ότι θα μπορούσατε να αφήσετε τη δουλειά σας εντελώς στα χέρια του/ης χωρίς να επέμβετε;

Λατρεύω τους εικονογράφους. Και ήμουν τυχερή όσον αφορά τη συνεργασία μου μαζί τους. Τώρα πια έχω φίλους εικονογράφους, είναι σαν να κάνουμε μαζί, εκείνοι κι εγώ, ένα ταξίδι ―συγγνώμη για το κλισέ αλλά είναι πράγματι ένα ταξίδι η έκδοση ενός βιβλίου. Και, ναι, έχω αφεθεί στα χέρια εικονογράφων, όπως κι έχω διαφωνήσει μαζί τους ή έχω ανταλλάξει δημιουργικά ιδέες.

«Η λογοτεχνία είναι το παιδί της τυπογραφίας, αν ποτέ έρθει το τέλος της μιας αυτό θα επιφέρει το σβήσιμο της άλλης» προέβλεπε στις αρχές του αιώνα ο Alvin Kernan. Οι εποχές αλλάζουν, αν κάποια στιγμή περάσει η εποχή του βιβλίου όπως τη γνωρίζουμε και από το χαρτί μεταφερθεί αποκλειστικά στα άυλα bytes ενός υπολογιστή, -σίγουρα θα πρόκειται για μια καινούργια εμπειρία- αλλά τι πιστεύετε ότι θα χαθεί;

Δεν ξέρω αν θα έρθει αυτή η εποχή. Στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, απ’ όσο διαπιστώνω, συνεχίζουν να εκδίδονται βιβλία, να γίνονται παρουσιάσεις, να ζητάμε από συγγραφείς να υπογράψουν αντίτυπα των βιβλίων τους, να σημειώνουμε στο περιθώρια των βιβλίων που διαβάζουμε και να ξαφνιαζόμαστε όταν μετά από χρόνια ανοίγουμε αυτά τα βιβλία και βλέπουμε τι γράψαμε. Τα kindle είναι βολικά όταν ταξιδεύεις, φορτώνεις βιβλία και τα παίρνεις μαζί σου, αλλά τον υπόλοιπο καιρό μου αρέσει να μαγεύομαι από ένα πρωτότυπο εξώφυλλο, από μια τυπογραφική προσέγγιση, από τη μυρωδιά του χαρτιού.

Εφόσον λοιπόν το βιβλίο (το οποίο θεωρώ ότι είναι ένας ζωντανός οργανισμός ο οποίος μεταλλάσσεται, εκμοντερνίζεται, προχωρά, προσαρμόζεται), ως μέσο επικοινωνίας αργά η γρήγορα θα αλλάξει, μιας και η ιδία η επικοινωνία αλλάζει καθημερινά, βλέπετε να κερδίζει έδαφος το ηλεκτρονικό βιβλίο δεδομένης της σχέσης των παιδιών με την τεχνολογία από πολύ μικρή ηλικία, και θεωρείτε ένα τέτοιο ενδεχόμενο θετικό η αρνητικό;

Η απάντησή μου στην προηγούμενη ερώτηση αντικατοπτρίζει την άποψή μου πως το βιβλίο εξελίσσεται και προσαρμόζεται. Κάποιος που θέλει να διαβάσει δεν πρόκειται να διαβάσει απλά και μόνο επειδή θα έχει κάποιο βιβλίο στη συσκευή του. Η αγάπη για την ανάγνωση αποτελεί βαθιά ανάγκη.

Είναι έτοιμο πιστεύετε το παιδικό κοινό για τα σύγχρονα παραμύθια; Πολλά από αυτά έχουν συχνά δύσκολα θέματα όπως ο πόλεμος, η πολιτική, ρατσισμός, αυταρχισμός και η βία. Βρισκόμαστε θεωρείτε μπροστά σε νέες αντιλήψεις για την παιδικότητα;

Είναι έτοιμα τα παιδιά για τη ζωή σ’ αυτόν τον σύγχρονο κόσμο; Η απάντησή μου όσον αφορά τα ‘δύσκολα’ θέματα είναι τα βιβλία που γράφω. Τα παιδιά βλέπουν, νιώθουν, παρατηρούν, ξέρουν πιο πολλά απ’ αυτά που νομίζουμε πως ξέρουν.

Στο εξωτερικό κυκλοφορούν εδώ και αρκετά χρόνια βιβλία για παιδιά και εφήβους με δύσκολα θέματα, που έχουν τεράστια επιτυχία, γραμμένα από συγγραφείς ευαίσθητους, ευσυνείδητους πολίτες ενός κόσμου που αλλάζει συνεχώς. Στο πρόσφατο παγκόσμιο συνέδριο της ΙΒΒΥ στην Αθήνα είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω από κοντά, μέσα από εισηγήσεις δημιουργών, πανεπιστημιακών και μελετητών του παιδικού βιβλίου, ότι προς αυτή την κατεύθυνση προχωρά η παιδική λογοτεχνία. Τα παιδιά δεν μεγαλώνουν ξεκομμένα από την πραγματικότητα που μας περιβάλει. Στα παιδιά δεν λέμε κάτι για να το μάθουν, αλλά για να το επεξεργαστούν και να διατηρήσουν την πίστη τους στη ζωή. Έχουν γίνει πολλά βήματα και στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια· κυκλοφορούν βιβλία που διαπραγματεύονται αυτά τα θέματα, και χαίρομαι που μερικά απ’ αυτά είναι δικά μου.

Η διαδραστική ανάγνωση εμφανίζεται όλο και πιο συχνά στο χώρο του παιδικού βιβλίου, άλλοτε με την απλή της εκδοχή (επιτρέποντας στον αναγνώστη να διαλέξει το τέλος που του αρέσει περισσότερο) και άλλοτε με πιο σύνθετες μορφές αφήνοντας τα παιδιά να αποφασίσουν που θα κάνουν «κλικ». Θα επιλέγατε μια τέτοια μορφή για κάποιο από τα βιβλία σας, αν ναι για ποιο, ή θεωρείτε πως τον τελευταίο λόγο πρέπει να έχει ο συγγραφέας;

Είμαι λίγο εγωίστρια, θέλω να έχω τον τελευταίο λόγο, αλλά σ’ ένα παιχνίδι με μαθητές, σε παρουσίαση στην τάξη ή σε μια εκδήλωση, το έχω δοκιμάσει, έχω κάνει πίσω και τα παιδιά, με τη βοήθεια των δασκάλων τους, έχουν φανεί ιδιαίτερα επινοητικά.

Ο Παπαδιαμάντης δεν είχε στη διάθεση του καμιά από τις κοσμοπολίτικες δυνατότητες που είχαν προηγούμενοι πεζογράφοι, άφησε το Πανεπιστήμιο Αθηνών και χωρίς να πάρει πτυχίο έβγαζε το ψωμί του μεταφράζοντας μυθιστορήματα σε εφημερίδες και περιοδικά, γράφοντας και δικά του διηγήματα. Είναι ο πρώτος αποκλειστικά επαγγελματίας συγγραφέας στην Ελλάδα με την έννοια ότι έγραφε για βιοπορισμό. Πόσο εφικτό είναι αυτό σήμερα;

Παραμένει αφάνταστα δύσκολος ο βιοπορισμός από την πνευματική εργασία. Όλοι κάνουμε πολλά και διαφορετικά πράγματα και όσοι από μας είναι τυχεροί μπορεί να κάνουν κάτι παρεμφερές, να είναι δηλαδή μεταφραστές, readers σε εκδοτικούς οίκους, επιμελητές.

Καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας, άνοιξη, καλοκαίρι… βιβλίο που κέρδισε το Βραβείο Ελληνικού τμήματος της IBBY (εκδόσεις Πατάκη, εικονογράφηση Ίρις Σαμαρτζή). Μιλάτε για τη συνέχεια της ζωής των πραγμάτων, των ανθρώπων επίσης για τις δεύτερες ευκαιρίες. Δίνετε εύκολα δεύτερες ευκαιρίες, τρίτες;

Είχα την τύχη να συναντήσω στη ζωή μου αφάνταστα γενναιόδωρους ανθρώπους που μου χάρισαν υπομονετικά και απλόχερα ευκαιρίες και περιθώρια εξέλιξης και βελτίωσης. Με τα χρόνια διαπιστώνω πως είμαι όλο και περισσότερο ανοικτή στις δεύτερες ευκαιρίες, κυρίως όταν αφορούν επαγγελματικές σχέσεις και όχι προσωπικές. Και πάλι όμως, δεν θέλω να είμαι απόλυτη και αφοριστική.

Αν ξεκινούσατε και πάλι από την αρχή και η συγγραφή δεν ήταν στις επιλογές σας, ποια θα ήταν η πρώτη σας επιλογή; Επίσης αν απαιτούνταν να επιλέξετε ανάμεσα στο θέατρο και τη συγγραφή, τι θα επιλέγατε;

Δεν ξέρω, πραγματικά δεν ξέρω. Παιδί ήθελα να γίνω μπαλαρίνα-κτηνίατρος, αργότερα εξερευνητής, αρχαιολόγος, μετά ηθοποιός. Νιώθω πως η γραφή μ’ αφήνει να μιλήσω, να πω όσα θέλω να πω, στον χρόνο που θέλω να τα πω, αλλά δε θα έλεγα όχι και σε μια ωραία παράσταση.

Είστε φανατική αναγνώστρια, άλλωστε γραφή σημαίνει πρώτα διαβάζω, ποιο βιβλίο διαβάσατε πάνω από δυο φορές, ποιο αγοράσατε πρόσφατα και ποια έχετε ως κριτήρια επιλογής ενός βιβλίου;

Με τα χρόνια έχω μια ρουτίνα στην επιλογή των βιβλίων που πρόκειται να αγοράσω και να διαβάσω: βλέπω το εξώφυλλο, ανοίγω το βιβλίο, διαβάζω τις πρώτες γραμμές και ξέρω αν μ’ ενδιαφέρει. Έχω γραφτεί σε κάποια ξένα site κι από κει ενημερώνομαι. Επίσης αγοράζω τα καινούρια βιβλία συγγραφέων που αγαπώ. Διαβάζω ποίηση, λογοτεχνία, ιστορία, βιβλία για παιδιά. Πολλά βιβλία τα έχω διαβάσει δύο και τρεις φορές. Ένα απ’ αυτά είναι η Μαντάμ Μποβαρύ και ο Τζουντ ο αφανής. Πρόσφατα αγόρασα δύο βιβλία: Έχων σώας τας φρένας του Αργύρη Χιόνη και Στο στήθος μέσα χάλκινη καρδιά του Κώστα Κατσουλάρη.

Αν αύριο ήταν μια μαγική ημέρα, από το πρωί έως το μεσημέρι καλοκαιρινή και από το μεσημέρι έως το βράδυ χειμωνιάτικη, εσείς ξυπνούσατε με όλα όσα σας απασχολούν λυμένα, πώς και σε τι θα μοιράζατε το χρόνο σας;

Θα ήθελα να ήταν το πρώτο μέρος της ημέρας χειμωνιάτικο και το δεύτερο καλοκαιρινό. Γίνεται; Τα πρωινά και τα μεσημέρια του καλοκαιριού μου φαίνονται αβάσταχτα, με ενοχλεί φοβερά το φως, ενώ οι νύχτες του καλοκαιριού είναι υπέροχες, ακόμα και στην πόλη. Λοιπόν – θα ξύπναγα αργά, θα έπαιρνα πρωινό στο κρεβάτι, θα έπαιζα με τις γάτες μου, θα πήγαινα μια βόλτα στην λαϊκή, θα αγόραζα λουλούδια, θα έμπαινα σ’ ένα βιβλιοπωλείο, θα γύριζα σπίτι και θα έγραφα. Και το βράδυ, αν ήμουν στην πόλη, θα πήγαινα σινεμά με φίλους και μετά για φαγητό. Αν ήμουν κοντά στη θάλασσα, θα πήγαινα για μπάνιο, θα διάβαζα κάποιο βιβλίο, θα μιλούσα με φίλους.

Αν επιτρέπατε στον εαυτό σας να «καυχηθεί» για κάτι ποιο θα ήταν αυτό;

Δε μου αρέσει να ‘καυχιέμαι’. Χαίρομαι, βέβαια, που έκανα κάποια πράγματα μόνη μου και with the little help of my friends, χαίρομαι όταν μου λένε πως τους αρέσουν αυτά που γράφω, όταν τα παιδιά ή οι γονείς τους μου μαρτυράνε ότι ένα δικό μου βιβλίο είναι μέσα στα αγαπημένα τους βιβλία.

Πώς θα περιγράφατε την Αργυρώ Πιπίνη;

Καλό, ανασφαλές, ανήσυχο και ιδιότροπο παιδί (συνειδητά χρησιμοποιώ τη λέξη ‘παιδί’), που χρειάζεται αγκαλιές, αγάπη κι έχει ανάγκη τους φίλους του.

Τι ετοιμάζετε αυτή την περίοδο;

Κυκλοφόρησε πριν ενάμιση μήνα από τις εκδόσεις Πατάκη το βιβλίο μου Περικλής και Ασπασία, 1ο βιβλίο της σειράς Μικρά Γατικά, σε εικονογράφηση της Ιφιγένειας Καμπέρη, με μότο ‘Πίσω από κάθε σπουδαίο άντρα κρύβεται μια γάτα, μια χαρισματική γάτα’. Σε δυο μήνες θα κυκλοφορήσει και το 2ο βιβλίο της σειράς – Αντώνιος και Κλεοπάτρα. Και με τον καινούριο χρόνο τα διηγήματα Τελευταία ακτή, για τα οποία μίλησα πιο πάνω, ένα εικονογραφημένο βιβλίο που ετοιμάσαμε με τον Αχιλλέα Ραζή κι ένα ακόμη που ετοιμάζουμε με την Ίριδα Σαμαρτζή.

 
 

Θέλετε να λαμβάνετε ενημέρωση από το Bookia;

Χρυσοί Υποστηρικτές
Ασημένιοι Υποστηρικτές
Χάλκινοι Υποστηρικτές
Με ενδιαφέρει να εμφανιστώ και εγώ στους Υποστηρικτές
Χορηγοί επικοινωνίας










Κοινωνικά δίκτυα