Σύνδεση Τώρα Σύνδεση στη Βιβλιοθήκη μου   ·   Όλες οι Βιβλιοθήκες στο Bookia
Τι είναι το Bookia;   ·   Blog   ·                     ·   Επικοινωνία  
Πως γράφω κριτική; Είμαι Συγγραφέας Είμαι Εκδότης Είμαι Βιβλιοπώλης Live streaming / Video
 

Το Bookia αναζητά μόνιμους συνεργάτες σε κάθε πόλη τής χώρας για την ανάδειξη τής τοπικής δραστηριότητας σχετικά με το βιβλίο.

Γίνε συνεργάτης τού Bookia στη δημοσίευση...

- Ρεπορτάζ.
- Ειδήσεις.
- Αρθρογραφία.
- Κριτικές.
- Προτάσεις.

Επικοινωνήστε με το Bookia για τις λεπτομέρειες.
Στέλλα Ραμοπούλου, μιλάει στην Μαίρη Ζαχαράκη
Διαφ.

Γράφει: Μαίρη Ζαχαράκη

Η Στέλλα Ραμοπούλου γεννήθηκε και κατοικεί στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Φυσικών Επιστημών του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου και του Προγράμματος “Αειφόρος Ενεργειακός Σχεδιασμός Κτιρίων και Δομημένου Περιβάλλοντος” του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Έχει πολυετή επαγγελματική πείρα σε Τμήματα Εμπορικά Προμηθειών και Marketing καθώς και σε Χρηματιστηριακά Προϊόντα.Στο παρόν εργάζεται στον κλάδο των Επαγγελματικών Ακινήτων. Έχει λάβει διετή εκπαίδευση ως ηθοποιός θεάτρου Playback κι έχει παρακολουθήσει μαθήματα μουσικής. Έχει ενταχθεί στην “αγκαλιά” του αργεντίνικου τάνγκο από τις αρχές της χιλιετίας. Με μητέρα ζωγράφο και στιχουργό, η οποία ήταν συνάμα δυναμική επιχειρηματίας και πατέρα που κατείχε μια ιδιαίτερη τέχνη στα χέρια, καρδιά ευπροσήγορη και άφθονα τρυφερά υποκοριστικά στο λεξιλόγιο του, αγάπησε από μικρή τα καλλιτεχνικά, τις θετικές επιστήμες και τον “πλούσιο λόγο” ως μέσα έκφρασης και ερμηνείας του κόσμου. Κείμενά της δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά διαδικτυακά στις αρχές του 2018 σε μια πολυθεματική ιστοσελίδα, στην οποία φιλοξενείται ως αρθρογράφος. Το “Ώριμο Αβο-κάντο” είναι το πρώτο της βιβλίο.

Όλα θέλουν το χρόνο τους για να ωριμάσουν, δεν μπορείς να τα βιάσεις. Όπως ο μυρωδάτος καρπός του ΑβοκάντοΉ όπως η Στέλλα Ραμοπούλου που κάνει το συγγραφικό της ντεμπούτο με το “Ώριμο Αβο-κάντο” που κυκλοφορεί από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή.Πρόκειται για ένα ταξίδι αυτογνωσίας που με χαριτωμένο κι ανάλαφρο τρόπο σε ωθεί να κάνεις μια βουτιά για να συναντήσεις τα τσαλακωμένα σου όνειρα που είχες απωθήσει και σε στοίχειωναν ή εκείνο το αυτάρεσκο χαμόγελο της σιγουριάς πως ξέρεις ποιος είσαι και που πηγαίνεις.Ακόμα και ο κατεργάρης έρωτας βρήκε θέση στις σελίδες του και τον βλέπουμε να προσπερνά ξεφυσώντας απηυδισμένος ένα πιάτο μακαρονάδας με σάλτσα μπόλικης παρμεζάνας και να στέκεται γοητευμένος κοιτώντας τα ασπρόμαυρα πλήκτρα ενός πιάνου.Οι ήρωες ενός Πέρση ποιητή τολμούν να ξεφύγουν από την προκαθορισμένη τους τροχιά και να ανοίξουν φτερά σε ένα πιο ελπιδοφόρο μέλλον.Δυο μελιά μάτια ενός παιδιού, μια μπαλαρίνα, μια ψάθα ένα κομμάτι θάλασσας κι ένα χαρτάκι να σταθούν αρκετά για να ανέβει στη σκηνή η ευγνωμοσύνη και να αποχωρήσει η ματαιοδοξία από τη ζωή ενός άντρα. Και όλα αυτά και άλλα ακόμα να διαδραματίζονται μέσα σε 120 σελίδες.Ένα καλοβαλμένο και καλογραμμένο βιβλίο που μπορεί να σε συντροφεύσει όπου κι αν βρίσκεσαι, αφήνοντας σου ένα χαμόγελο στα χείλη και την ψυχή μόλις φτάσεις στην τελευταία σελίδα.

Στέλλα Ραμοπούλου, Ώριμο Αβο-κάντο

Αν θέλετε να μάθετε περισσότερο για τη Στέλλα Ραμοπούλου και το βιβλίο της δείτε τι μας είπε στη συνέντευξη που παραχώρησε στη Μαίρη Ζαχαράκη για το Bookia.

Πότε ένιωσες το πρώτο σκίρτημα αυτής της ιστορίας και την επιθυμία να την αφηγηθείς;

Κάποια μέρη του βιβλίου τα είχα γράψει πολλά χρόνια πριν. Το 2018 και με αφορμή μία σειρά από κείμενα που είχα τη χαρά να δημοσιεύσω στην ιστοσελίδα «Χρονογραφήματα», είχα την τύχη να φιλοξενηθώ για μία συνέντευξη στην εκπομπή σου «Ρεμβάζοντας μέσα στο Χρόνο» στο σταθμό Ράδιο Αίγιο 99.2 Fm. Εκτός από την εξαιρετική, ζεστή φιλοξενία και την πολύ ευχάριστη συζήτησή μας, κράτησα και την παρότρυνσή σου για την έκδοση ενός βιβλίου η οποία αποτέλεσε μία επιπλέον ώθηση για μένα προς αυτήν την κατεύθυνση. Γι αυτό θα ήθελα να σου εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου και να σε ευχαριστώ θερμά για τα καλά και ενθαρρυντικά σου λόγια. Έτσι, μέσα στους μήνες που ακολούθησαν, ανέπλασα και ολοκλήρωσα την αρχική ιστορία και καθώς εκείνη την περίοδο είχα έντονη και την ανάγκη να ανακτήσω την αισιοδοξία μου, αποφάσισα να την αφηγηθώ και κάπως σαν ευχή.

Γιατί η αργή ωρίμανση ενός ανθρώπου να περιγράφεται με αυτή του αβοκάντο κι όχι κάποιου άλλου καρπού εξωτικού ή μη;

Το συγκεκριμένο φρούτο το επέλεξα για δύο λόγους. Πρώτον γιατί η ονομασία του εξυπηρετεί το λογοπαίγνιο με την προστακτική του ρήματος «κάνω» και προτρέπει στην κινητοποίηση και τη δράση. Κυρίως όμως επειδή πιστεύω ότι το αβοκάντο έχει μία ιδιαιτερότητα, σε σχέση με τα άλλα φρούτα, ως προς την ωρίμανσή του. Αφενός δεν μπορεί να καταναλωθεί άγουρο, αφετέρου είναι πολύ δύσκολο να διακρίνει κανείς από το εξωτερικό του αν όντως είναι γινωμένο όσο χρειάζεται. Εγώ προσωπικά δυσκολεύομαι πολύ να διαλέξω σωστό αβοκάντο στο σούπερ μάρκετ (χαχα!). Έτσι, δημιουργεί στο μυαλό μου την αναλογία με την ωρίμανση ενός ανθρώπου η οποία δε διακρίνεται πάντα εξωτερικά και χρειάζεται, άγνωστο πόσο, χρόνο και αναμονή μέχρι την στιγμή που θα αποφέρει νόστιμους καρπούς.

Το βιβλίο σου αναδίδει τρυφερότητα με αρώματα παιδικών ανεκπλήρωτων ερώτων, ηρώων κόμικ και κινηματογραφικών φιγούρων. Είναι τελικά το παιδί μέσα μας, που θα μας οδηγήσει στα σκαλιά της οψιμότητας κι αυτό που θα μας βοηθήσει να αποφύγουμε την υπερωρίμανση;

Νομίζω αυτή η πολύ ωραία ερώτηση δίνει από μόνη της την απάντηση. Το παιδί μέσα μας με τον αυθορμητισμό, την περιέργεια, και την ενέργεια που έχουν τα παιδιά, μπορεί να μας τραβήξει μπροστά προς την εξέλιξη και ταυτόχρονα να κρατήσει την καρδιά μας φωτεινή και αισιόδοξη. Βέβαια, ο ενήλικος εαυτός μας φροντίζει όλα αυτά να γίνονται με ρεαλισμό και ασφάλεια. Μάλλον πρόκειται για μία σχέση δυναμικής ισορροπίας μεταξύ αυτών των δύο.

Αν σου δινόταν η ευκαιρία να κάνεις 3 ευχές που θα φέρουν παγκόσμιες αλλαγές, η μία από αυτές θα ήταν η εφαρμογή της ηθικής φιλοσοφίας του Αριστοτέλη στον εργασιακό στίβο ή κάτι άλλο;

Αυτή είναι μία πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση. Νομίζω αν είχα 3 ευχές θα φερόμουν εντελώς εγωιστικά (χαχαχα!). Πιστεύω, εφόσον πρόκειται για παγκόσμιες αλλαγές, θα είχα ευχηθεί να επικρατήσει η δικαιοσύνη σε όλο τον κόσμο και μία τέτοια ευχή θεωρώ θα συμπεριλάμβανε εξ ορισμού και τις Αριστοτελικές αρχές στον εργασιακό στίβο.

Θεωρείς ότι αν ο άνθρωπος είναι ανοιχτός στα τερτίπια της ζωής μπορεί να συναντήσει τον έρωτα ακόμα και αν βρίσκεται στο λάθος μέρος με τον λάθος άνθρωπο την λάθος στιγμή και πόσο εφικτό είναι αυτό έξω από τις σελίδες ενός βιβλίου;

Θεωρώ ότι «αν ο άνθρωπος είναι ανοιχτός στα τερτίπια της ζωής» όπως αναφέρει τόσο γλαφυρά και ωραία η ερώτηση, σημαίνει ότι είναι ανοιχτός και στα πιο απίθανα ενδεχόμενά της. Έχω την εντύπωση πως, όταν πρόκειται για ανθρώπινες σχέσεις και δη για τον έρωτα, οι λέξεις «λάθος» και «σωστό» μπορεί να απολέσουν τον ορισμό τους. Εξ’ άλλου τα βιβλία είναι αυτά που εμπνέονται από τη ζωή γιατί αυτή έχει μεγαλύτερη φαντασία από τους δημιουργούς τους.

Τι σε κάνει να έχεις την πεποίθηση ότι για να δραπετεύσει κάποιος από τα τείχη του εγωκεντρισμού του αρκεί μια στιγμιαία μετακίνηση του βαγονιού του σε άλλες ράγες και η καλλιέργεια ευγνωμοσύνης ;

Νομίζω ότι κάθε μετακίνηση, έστω στιγμιαία, από τα συνηθισμένα και παγιωμένα μπορεί να λειτουργήσει ως αφορμή για μία αλλαγή στη ζωή ενός ανθρώπου. Σίγουρα δεν είναι απλή δουλειά κάποιος να αλλάξει τρόπο σκέψης και αντίληψης των πραγμάτων, πεποιθήσεις ή συμπεριφορά. Αυτές είναι διεργασίες σύνθετες και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να χρειάζονται καθοδήγηση και ορισμένο πλαίσιο για να πραγματοποιηθούν. Με μία τυχαία αφορμή, ωστόσο, μπορεί ένας άνθρωπος να παρακινηθεί να δημιουργήσει λίγο χώρο στη ζωή του για μία νέα ιδέα ή να κάνει «κάτι διαφορετικό διαφορετικά» αν αισθάνεται μέσα του έτοιμος για αυτό. Η ευγνωμοσύνη συγκεκριμένα φαίνεται να μπορεί κάποιες φορές να εκτοπίζει τα άλλα συναισθήματα και να ρίχνει διαφορετικό φως στις καταστάσεις.

Αν το βιβλίο σου είχε ήχο ποιόν θα του έδινες;

Αυτή είναι άλλη μία υπέροχη ερώτηση! Παρόλο που στην ιστορία το πιάνο έχει σημαντικό ρόλο και γίνεται αναφορά στο «Clair de Lune» του Debussy, ο ήχος με τον οποίο εγώ θα ήθελα πολύ να συνδέσω το βιβλίο και την ανάγνωσή του είναι το θρόισμα των φύλλων ενός δέντρου, αυτή η κουβεντούλα που πιάνει το φύλλωμα με το καλοκαιρινό αεράκι και που εμείς κρυφακούμε με αγαλλίαση όσο δροσιζόμαστε στη σκιά του.

Να περιμένουμε κάτι καινούριο ή είναι πολύ νωρίς για να μιλήσουμε για αυτό;

Αυτό που έχω συμπεράνει για τη συγγραφή, ιδιαίτερα για την ολοκλήρωση και έκδοση ενός βιβλίου, είναι ότι απαιτεί ένα συνδυασμό έμπνευσης και πειθαρχίας. Η υγειονομική κρίση του τελευταίου ενάμιση χρόνου και οι αιφνίδιες αλλαγές στη ζωή μας, δεν ευνόησαν αυτόν το συνδυασμό για μένα. Ελπίζω αυτό να αλλάξει. Πρωτίστως, εύχομαι από καρδιάς να εξαλειφθεί η πανδημία το συντομότερο, να καταφέρουμε να διαχειριστούμε και την παρελκόμενη οικονομική κρίση και να δούμε πολλά ακόμη νέα έργα από όλους τους καλλιτέχνες σε όλους τους χώρους. Θα είμαι ευτυχής αν ανάμεσά τους βρεθούν και νέα δικά μου βιβλία.

 
 
``

Θέλετε να λαμβάνετε ενημέρωση από το Bookia;

Χορηγοί επικοινωνίας






Κοινωνικά δίκτυα