Γράφει: Διονύσης Λεϊμονής

Γεννήθηκε στη Χίο, μέλος πολύτεκνης οικογένειας. Σπούδασε Παιδαγωγικά στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Είναι δάσκαλος από το 2007 σε δημοτικά σχολεία. Ζει και εργάζεται στη Χίο. Έχει μεταπτυχιακό στην Κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Του αρέσει πολύ ο αθλητισμός ειδικά το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ και οι πεζοπορίες στη φύση. Το 2017 κυκλοφόρησε το βιβλίο του παιδικής λογοτεχνίας “Ένα χαμόγελο για τον Ορέστη”. 

Περισσότερα για τον Μάνο Τσαγκάτο:

Διατηρεί δική του ιστοσελίδα με εκπαιδευτικό κυρίως περιεχόμενο: etsagkatos

Εκπαιδευτικός, κοινωνιολόγος, αρθρογράφος, συγγραφέας παιδικών βιβλίων. Ποιος από όλους αυτούς τους «ρόλους» μπορεί να επισκιάζει τους άλλους ή συνυπάρχουν αρμονικά;

Εκπαιδευτικός είναι η ιδιότητά μου. Σε αυτόν τον ρόλο προσπαθώ να είμαι επαρκής και δημιουργικός, να βρίσκω τα ψυχικά αποθέματα να προσφέρω κάθε χρόνο στα παιδιά. Μέσα από αυτή τη διάθεση προσφοράς προέκυψε και η συγγραφή του βιβλίου μου “Ένα χαμόγελο για τον Ορέστη”.

Κουβαλάμε τις αφηγήσεις και τις αναγνώσεις μας… Ποιος είναι το δικό σας «φορτίο»;

Δεν ξέρω ακριβώς ποιο είναι το δικό μου φορτίο. Σίγουρα ο τρόπος που μεγάλωσα, οι παρέες, το σχολείο, κάποιοι δάσκαλοι που είχα, διαμόρφωσαν ένα κομμάτι του χαρακτήρα μου. Σαν παιδί δεν διάβαζα λογοτεχνικά βιβλία. Περισσότερο ταυτιζόμουν με ήρωες από παιδικά που έβλεπα ή από ταινίες όταν μεγάλωσα. Οι αξίες της δικαιοσύνης και της ισονομίας είναι αυτές που κυριαρχούν μέσα μου. Η ανάγκη να μάχεται ο άνθρωπος για μια καλύτερη ζωή, να διεκδικεί το δίκιο του και τα δικαιώματά του. Ταινίες όπως το Braveheart, ο Oliver Twist κι άλλες με προβλημάτισαν και με καθόρισαν.Πώς αυτό μεταπλάθεται, αξιοποιείται, εντοπίζεται στην τέχνη σας;Σίγουρα ο τρόπος σκέψης μας μεταφέρεται και στο γραπτό μας, στα έργα μας, στα άρθρα μας κτλ. Οι ήρωες μας αποκτούν κάποια από τα χαρακτηριστικά μας, είναι φορείς των αξιών μας. Ή τους πλάθουμε έτσι όπως θα θέλαμε να είμαστε και για κάποιο λόγο στην πραγματική μας ζωή δεν τα καταφέραμε. 

Και το γύρω περιβάλλον σας στενότερο ή ευρύτερο; Ποιο ρόλο έπαιξε ή διαδραματίζει;

Η οικογένεια, οι φίλοι, κάποιοι εκπαιδευτικοί, συζητήσεις με συμφοιτητές, με πολιτικούς, με ανθρώπους από κάθε κοινωνικό στρώμα, σίγουρα παίζουν ρόλο. Εξάλλου το «φορτίο» μας δεν είναι κάτι στατικό. Συνεχώς μεταπλάθεται, εξελίσσεται, αναδιαμορφώνεται ανάλογα και με τα ερεθίσματα που προσλαμβάνουμε, με τις εικόνες που μαζεύουμε, με την εμπειρία.

Αγαπημένο άκουσμα(ιστορία- τραγούδι-φράση)

Μια φράση που προσπαθώ να επαναφέρω συνέχεια στον εαυτό μου είναι ότι “η ψυχή μας παίρνει το χρώμα των σκέψεών μας” οπότε προσπαθώ να σκέφτομαι θετικά και να βλέπω πάντα το ποτήρι μισογεμάτο.

Αγαπημένη εικόνα;

Αγαπημένη εικόνα είναι ένα όμορφο, πέτρινο σπιτάκι με κεραμίδια δίπλα σε ένα ποταμάκι, μέσα στη φύση, με το σκυλάκι μου και αγαπημένα πρόσωπα.

Αν δεν αναπνέατε με οξυγόνο, τι θα σας έδινε ζωή;

Σίγουρα η επαφή με νέους ανθρώπους, ο αθλητισμός και η μουσική.

Αν έπρεπε να στερηθείτε κάτι που αγαπάτε πολύ τι θα ήταν αυτό;

Δεν θα ήθελα να στερηθώ κάτι έμψυχο που αγαπώ. Ίσως αν ήταν αναγκαίο κάτι υλικό πχ το αγαπημένο μου δαχτυλίδι ή ρολόι.

Αγαπημένο: ΄Ονομα;, Λουλούδι;, Γεύση; Μυρωδιά;

Αγαπημένο όνομα; Θα πω δύο: Ορέστης και Σωτήρης που είναι οι ήρωες των δύο βιβλίων που έχω γράψει. Από φυτά θα ξεχώριζα το δεντρολίβανο καθώς η μυρωδιά του μ’ αρέσει πολύ.  Γενικά τα αρωματικά φυτά όπως η λεβάντα, το φασκόμηλο. Είναι ανθεκτικά φυτά, μυρίζουν υπέροχα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τον άνθρωπο σε πολλές χρήσεις.

Ένας κακός εφιάλτης;

1) Ο πόλεμος. Δεν θα ήθελα ποτέ να γίνει πόλεμος και να αναγκαστώ να πολεμήσω. 

2) Να χάσω το αγαπημένο μου σκυλάκι. 

3) Να μην έχω κίνητρο για ζωή.

Ένας επόμενος στόχος στη ζωή σας, στην πορεία σας;

Αποφεύγω να βάζω στόχους. Προτιμώ να αφήνω τα πράγματα να έρχονται χωρίς πίεση. Οι στόχοι και η ανάγκη πραγματοποίησής τους μου δημιουργεί άγχος. Εξάλλου η ζωή είναι απρόβλεπτη και κάποιες φορές όταν έθεσα στόχους ήρθε η ζωή να τους ανατρέψει. Να είμαι υγιής κι όλα γίνονται.

Σας δίνω πέντε λέξεις, σας παρακαλώ κάντε μου ένα μικροδιήγημα σε 43 ακριβώς λέξεις (θα προτιμούσα αυτοβιογραφικό): χαμόγελο, εικόνα, πιθάρι, καταφύγιο και φτερά

Ο Πέτρος έκρυψε την εικόνα στο πιθάρι, να μη τη βρει κανείς. Από πάνω τη σκέπασε με φτερά από μια θεατρική παράσταση όπου έπαιζε τον άγγελο. Θα την προστάτευαν! Με ένα πλατύ χαμόγελο αποσύρθηκε στο καταφύγιό του, το μπαλκόνι με παρέα τη μουσική.

Σας ευχαριστώ