Βιβλίο Με λένε Άρια
Συγγραφέας Άρια Παπανικολάου
Κατηγορία Παιδική και εφηβική λογοτεχνία, Ελληνική
Εκδότης Ψυχογιός
Συντάκτης-ρια Δημήτρης Σακισλίδης

Το διάβασες;
Πες τη γνώμη σου στο Bookia!
Βαθμολόγησε στο Bookia αυτό το βιβλίο και γενικά τα βιβλία που διαβάζεις!

Η 2α Απριλίου, Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τον Αυτισμό, αποτελεί μια καλή αφορμή για να στραφούμε σε βιβλία που βοηθούν τα παιδιά να κατανοήσουν τον κόσμο γύρω τους μέσα από μια διαφορετική οπτική. Όχι μέσα από δύσκολες έννοιες και ορισμούς, αλλά μέσα από ιστορίες που μιλούν απλά, ανθρώπινα και ειλικρινά.

Σε αυτή την κατηγορία ανήκει και το «Με λένε Άρια» της Άριας Παπανικολάου (Εκδόσεις Ψυχογιός). Από την πρώτη φράση  -«Γεια! Είμαι η Άρια..»- γίνεται σαφές ότι η ιστορία θα κινηθεί αλλιώς. Η Άρια αφηγείται τη δική της διαδρομή, ξεκινώντας από την αίσθηση του διαφορετικού και προχωρώντας πολύ πιο πέρα από αυτήν.

Κατά τη διάρκεια της αφήγησης, υπάρχουν σημεία που ξεχωρίζουν και δίνουν ιδιαίτερο βάθος στο βιβλίο. Ένα από αυτά είναι η στάση των γονιών της. Από πολύ νωρίς, άκουσαν τις παρατηρήσεις των παιδαγωγών στον παιδικό σταθμό και προχώρησαν σε αξιολόγηση από ειδικούς. Η πρώιμη παρέμβαση αποδεικνύεται καθοριστική, χωρίς όμως να παρουσιάζεται με διδακτικό τρόπο, αφού προκύπτει μέσα από την ίδια την ιστορία.

Εξίσου δυνατή είναι και η ανατροπή των προβλέψεων. Εκεί όπου κάποιοι ειδικοί είχαν εκτιμήσει ότι ίσως να μη μπορέσει να μιλήσει ή να ανταποκριθεί σε βασικές δεξιότητες, η Άρια έρχεται να διαψεύσει αυτές τις προσδοκίες. Η εξέλιξή της δεν παρουσιάζεται ως κατόρθωμα, αλλά ως μια πορεία που χτίζεται σταδιακά, με προσπάθεια και στήριξη.

Η παρουσία της οικογένειας είναι συνεχής και ουσιαστική. Ιδιαίτερα στις δύσκολες στιγμές, όπως οι κοροϊδίες στο σχολείο, η στήριξη που λαμβάνει δείχνει πόσο σημαντικό είναι το περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγαλώνει ένα παιδί. Χωρίς υπερβολές, το βιβλίο αναδεικνύει τη σημασία της αποδοχής και της ενσυναίσθησης.

Ένα ακόμη σημείο που ξεχωρίζει είναι η στιγμή που η ίδια ενημερώνεται για τον αυτισμό της στην εφηβεία. Με τρόπο απλό και κατανοητό, η γνώση λειτουργεί ως εργαλείο κατανόησης του εαυτού της. Δεν βαραίνει την αφήγηση, αντίθετα, την απελευθερώνει.

Αυτό που τελικά μένει είναι η απλότητα της γραφής. Η αφήγηση είναι καθαρή, χωρίς περιττές επεξηγήσεις, και επιτρέπει στον αναγνώστη, να προσεγγίσει την ιστορία χωρίς απόσταση. Δεν ζητά να συγκινήσει, αλλά τελικά το καταφέρνει…

Η εικονογράφηση ακολουθεί τον ίδιο τόνο. Καθαρή και ισορροπημένη, λειτουργεί υποστηρικτικά προς το κείμενο, χωρίς να το επισκιάζει.

Προτείνω το «Με λένε Άρια» γιατί προσεγγίζει ένα ευαίσθητο θέμα με απλότητα και ειλικρίνεια, χωρίς να γίνεται διδακτικό. Είναι ένα βιβλίο που μπορεί να ανοίξει έναν ουσιαστικό διάλογο μέσα στην οικογένεια ή την τάξη και να βοηθήσει μικρούς και μεγάλους να δουν τη διαφορετικότητα με περισσότερη κατανόηση και λιγότερη προκατάληψη.

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου

Γεια! Είμαι η Άρια και θέλω να σας πω την ιστορία μου. Μια ιστορία που ξεκινά με ένα «διαφορετικό» παιδί, το οποίο μεγάλωσε με αγάπη, δυσκολίες, όνειρα και πολλές νίκες απέναντι σε προβλέψεις που έλεγαν ότι δε θα τα καταφέρει.

Μέσα από τα μάτια μου θα καταλάβετε τι σημαίνει αυτισμός. Θα δείτε πως όλοι έχουμε ιδιαιτερότητες, αλλά και πως όλοι χρειαζόμαστε τα ίδια πράγματα: αγάπη, καλοσύνη και φίλους που μας αποδέχονται.

Έτσι αυτή δεν είναι μόνο η δική μου ιστορία· είναι ένα κάλεσμα προς όλα τα παιδιά να πιστεύουν στον εαυτό τους και να ονειρεύονται χωρίς φόβο.

Γιατί όλοι αξίζουμε να ανήκουμε.