Υπάρχει στο ευρύ κοινό η τάση να χρησιμοποιείται η λέξη ψυχανάλυση με μια έννοια ασαφή και γενική. Αυτός ο όρος όμως δεν μπορεί να αποδοθεί δίκαια παρά μόνο στις μεθόδους έρευνας και θεραπείας που επινοήθηκαν από τον Φρόυντ, και στις θεωρίες που πηγάζουν από αυτές. Είναι κάτι που έχει αναγνωριστεί από τους "αποκλίνοντες" οι οποίοι δημιούργησαν ειδικούς όρους για να περιγράψουν τις δικές τους μεθόδους και θεωρίες, όπως η "αναλυτική ψυχολογία" του Γιουνγκ, ή η "ατομική ψυχολογία του Άντλερ. [...]
Από την ψυχανάλυση, θα πρέπει να διακρίνουμε την εφαρμογή των ψυχαναλυτικών εννοιών σε διάφορους τομείς των επιστημών του ανθρώπου και την εφαρμογή τους στην ψυχολογία. Οι ψυχαναλυτικές έρευνες είναι απαραίτητες, αλλιώς πρόκειται μόνο για υποθέσεις, των οποίων η προέλευση δεν εξασφαλίζει την εγκυρότητά τους. Αυτή εγκυρότητα εξαρτάται τελικά από τους τρόπους επαλήθευσης που είναι κατάλληλοι για τη συγκεκριμένη μέθοδο.

Daniel Lagache, καθηγητής της Σορβόννης