Ένα θεατρικό έργο-φόρος τιμής στην προσφυγιά και την Καταστροφή, από τα ελάχιστα που αγγίζουν αυτό το κομμάτι της ιστορίας.
Τοποθετημένο σε μια λαϊκή γειτονιά της δεκαετίας του ’50 οι άνθρωποι ζουν στο δικό τους μικρόκοσμο, με τα πάθη, τα μίση, τις φιλίες και τους έρωτές τους. Και ανάμεσα σε αυτούς και δύο πρόσφυγες: μία μητέρα με την κόρη της, τη Μαρίτσα. Η γειτονιά δεν τους αποδέχεται. Τους θεωρεί ξένους, Τούρκους, ότι αν δεν έρχονταν αυτοί θα ζούσαν καλύτερα. Όπως έχει πράγματι συμβεί και όπως συμβαίνει πάντα με τους ξένους.