Ο καυτός μεσημεριάτικος ήλιος φλογίζει λάβαρα, κόκκινα μαντήλια και ξαναμμένα πρόσωπα. Ένα θορυβώδες πλήθος γεμίζει ασφυχτικά την πλατεία. Σημαίες ανεμίζουν, χέρια υψώνονται κραδαίνοντας μπουκάλια κρασιού ενώ κραυγές, συνθήματα και τραγούδια δονούν την ατμόσφαιρα.

Έξι του Ιούλη! Κατακαλόκαιρο και βρισκόμαστε στα οροπέδια της Ιβηρικής, ψηλά, κάτω από τα Πυρηναία. Στην ιστορική πρωτεύουσα της Ναβάρρας, την πόλη που έχει δεθεί με τους ταύρους και με τους ήρωες του Έρνεστ Χεμινγουέϊ!

Η Πομπηιούπολις των Ρωμαίων, σημερινή Παμπλόνα και αιώνια Ιρούνια των Βάσκων, ετοιμάζεται για μια ακόμα χρονιά να παραδοθεί στις πανάρχαιες τελετουργίες του οργιαστικού οχταήμερου της φιέστας της. Του διονυσιακού ξεσπάσματος που έχει σήμερα και τη συμβατική ονομασία Σανφερμίνες!

Ψηλά, στην κορυφή του δημαρχείου, οι δείκτες του ρολογιού προχωρούν αργά προς τις δώδεκα. Ένας Φαύνος ετοιμάζεται να σαλπίσει με την τρομπέτα του το μήνυμα της χαράς.

Η ανυπομονησία είναι διάχυτη. Μπουκάλια σαμπάνιας ετοιμάζονται και φλάσκες κρασιού κυκλοφορούν από χέρι σε χέρι.

Ο χρόνος κυλά. Η μεγάλη ώρα πλησιάζει... Και να που το ρολόι του δημαρχείου αρχίζει να χτυπά! Στον ίδιο ρυθμό χτυπούν και οι καρδιές όλων. Μια παράξενη ησυχία απλώνεται παντού... Η απειλητική γαλήνη πριν από τη θύελλα!

Ακριβώς στον δωδέκατο χτύπο μια ρουκέτα πυροδοτείται και σφυρίζοντας θριαμβευτικά πορεύεται προς τους αιθέρες αφήνοντας πίσω της μια λεπτή γραμμή καπνoύ!

Την έκρηξη της ρουκέτας ακολουθεί η έκρηξη του πλήθους που ξεσπά σε ουρανομήκεις ζητωκραυγές, τραγούδια και ιαχές. Μέσα στο πανδαιμόνιο ο πυροδότης κραυγάζει:

-Pamploneses... Viva San Fermin!

-Irunarrak... Gora San Fermin!

Η πλατεία παίρνει φωτιά... Μια μπάντα αρχίζει να παίζει θριαμβικά χωρίς όμως να ακούγεται μέσα στη γενική οχλαγωγία.

-Viva la fiesta!

-Viva el vino!

-Viva el amor!

Η φιέστα ξεκινά δοξαστικά... Η Παμπλόνα στα οχτώ μερόνυχτα που ακολουθούν θα βρίσκεται κάτω από την απόλυτη κυριαρχία της!