Ο γράφοντας, αδιαφορώντας για το αισθητικό αποτέλεσμα, επενδύει στον λυρισμό του αφηρημένου, συνειρμικά αποτυπώνει τα εσώψυχα του και δηλώνει ευθαρσώς πως αν και προσπαθεί, ακόμα αδυνατεί να κατανοήσει το πως μετουσιώνεται η ουτοπία σε ελπίδα, η Νέμεσις σε Ιθάκη... Η "ποίηση" ποτέ δεν είναι κάτι το προσωπικό, δεν ανήκει σε αυτόν που τη γράφει, ανήκει σε όλους και ερμηνεύεται ξέχωρα από τον καθένα. Προσδίδοντας χρώματα διάφανα και ειλικρινή επιδιώκει τον εξαγνισμό του συναισθήματος, την αυτολύτρωση και την κάθαρση του υποκειμένου. Σκοπός της άλλωστε είναι να δημιουργήσει το πεδίο για επωφελή συμμετοχικά ταξίδια στον αναγνώστη.