Η Μελανίππη - "η ξανθιά Αφροδίτη της Χίου", κυνηγημένη από τους Ομηρίδες (διότι τραγουδούσε Όμηρο),στη φευγάλα της σκόνταψε σε πλουσιόπαιδο και είπε:
"Αυτό θα πει τύχη!
Να γεννηθείς πλούσιος,
να γεννηθείς Έλληνας,
να γεννηθείς και άντρας!"

Στην αποθέωση της, η "ξανθιά" προκάλεσε:
"Δεν θέλω να μ\' αγοράσεις,
θέλω να με κερδίσεις!
Με τον αντρισμό σου!"

Η Τύχη την άκουσε, και σε λίγο της έστειλε τον Κύροκαι τους Μήδους. Όταν "Η γυναίκα του αιώνα" κινδύνευε να λερωθεί στο κρεββάτι ενός βαρβάρου, η ζήλειαέκανε το θαύμα της, και το πλουσιόπαιδο πλήρωσε τολογαριασμό της "Ωραίας" με τραγωδίες.

Στην παρέα των φιλοσόφων της Ιωνίας, η "Δεύτερη Ελένη" ανακάλυψε πως "τα άλματα εις ύψος" που κάνειο νους, σύντομα θα βάλλουν το γάμο στο μουσείο, και ταεγγόνια μας θα τρέχουν στα λεξικά να βρούνε τι θα πει "μάνα"!

Το μυθιστόρημα "Μελανίππη"είναι μεν το μνημόσυνο που χρωστούμε στη Μίλητο, αλλά, ταυτόχρονα είναι και το φερέφωνο του συγγραφέα που δίνει γλώσσα και φωνή σε πολλάαπό τα πιστεύω του, όπως:"Χαρακτήρας μας είναι πάντα η καρδιά μας. Είτε άτομα είμαστε, είτε έθνη, την ιστορία τη γράφουν τα Αισθήματα- ποτέ ο Νους. Ο νους είναι μ έ σ ο ν! Ό ρ γ α ν ο! Το σκυλάκι της κυρίας του στήθους."
"Μοναδικός Ε Φ Ι Κ Τ Ο Σ θεός είναι (μέχρι στιγμής) ο άνθρωπος. Στην κλίμακα της "εξέλιξης" τα όντα του αύριο δεν προλέγονται."
"Όποιος δεν Δ Ι Ν Ε Ι ευτυχία, ας μην την περιμένει."
"Η μουσική της ζωής είναι ηγυναίκα. Μόλις την αφαιρέσειςαπό τον "Κ Ο Σ Μ Ο", όλα γίνονται άχυρο!"