Οι δημοκρατίες σήμερα έχουν πέσει στην παγίδα ενός μύθου: του μύθου της βούλησης του λαού. Τα λαϊκιστικά κινήματα χρησιμοποιούν την ιδέα για να αμφισβητούν τους εκλεγμένους πολιτικούς. Αρκούμενοι σε μια απλή επίκληση στη βούληση του λαού, οι πολιτικοί αδυνατούν να επιτελέσουν το καθήκον τους να προβούν σε αποφάσεις με ευθύνη και καταλογισμό. Η δημόσια αντιπαράθεση για τις σύγχρονες πολιτικές επιλογές περιπλέκεται από τον φόβο ότι η αντίθεση στη βούληση του λαού θα εκληφθεί ως ελιτισμός.

Στο βιβλίο αυτό ο Άλμπερτ Γουίλ ανατέμνει την αντίληψη της βούλησης του λαού, αποδεικνύοντας ότι επαφίεται σε μια μυθική άποψη της συμμετοχικής δημοκρατίας. Μόλις παρουσιαστεί μια επιλογή μεταξύ δύο απλών εναλλακτικών λύσεων, συχνά δεν υπάρχει μια ξεκάθαρη απάντηση στο ερώτημα της προτίμησης της πλειοψηφίας. Επιπλέον, επειδή οι κυβερνήσεις πρέπει να ερμηνεύσουν τα αποτελέσματα δημοψηφισμάτων, η βούληση του λαού γίνεται συχνά εργαλείο στα χέρια της εκτελεστικής εξουσίας για να ενισχυθεί η ίδια, δηλαδή το άκρο αντίθετο της προσφυγής στη βούληση του λαού.

Ο Γουίλ υποστηρίζει ότι έφτασε η ώρα να διαλύσουμε τον μύθο της βούλησης του λαού. Μια ακμάζουσα δημοκρατία χρειάζεται μια ανοικτή κοινωνία στην οποία να είναι δυνατόν να αμφισβητηθούν οι πολιτικές επιλογές, να ενδυναμωθούν τα κοινοβούλια και να εξηγούν τις εναλλακτικές τους οι λαϊκιστές ηγέτες.