Όπως σημειώνει ο Συγγραφέας:
Όταν ξεκίνησα στα 30 μου σαν σύμβουλος Επικοινωνίας μετά τις σπουδές μου στο Πολυτεχνείο, και μετέπειτα άνοιξα τη διαφημιστική εταιρεία όπου εργάζομαι έως σήμερα, η μητέρα μου με ρώτησε τι κάνω ακριβώς στη δουλειά μου σαν διαφημιστής. Προσπαθώντας να της εξηγήσω μου ήρθε στο μυαλό η εικόνα από τα χαρτιά που κολλούσαν σε εισόδους πολυκατοικιών γράφοντας με μεγάλα γράμματα απαγορεύεται η είσοδος σε διαφημιστές.

Διακωμωδώντας το, της είπα: Άστα μητέρα, δεν θα με βάζουν πουθενά.
Αντιλαμβανόμενη η μητέρα μου τον αυτοσαρκασμό μου, γέλασε πολύ.
Τιμώντας την ονόμασα και το βιβλίο αυτό.