Πειραιάς 1935.
Η Μέλπω ένα ατίθασο και ονειροπόλο δεκαεξάχρονο κορίτσι εγκαταλείπει κρυφά το νησί της την Κάλυμνο αφήνοντας πίσω της την χήρα μητέρα και την -χήρα επίσης- μεγαλύτερη αδελφή της, πιστεύοντας πως το φευγιό της είναι η μοναδική λύση για μια καλύτερη ζωή. Οι βρώμικοι δρόμοι, οι τεκέδες, οι τσίγκινοι μαχαλάδες καθώς και όλοι εκείνοι οι παράξενοι άνθρωποι του λιμανιού του Πειραιά, αποτελούν τις πρώτες εικόνες της καινούργιας σελίδας της ζωής της. Μιας ζωής που την υποδέχθηκε με τους καλύτερους οιωνούς, προφέροντας της στήριξη, αγάπη και σιγουριά και που δεν άργησε να γίνει ένας αργός θάνατος δίχως τέλος και έλεος. Ένας απατηλός έρωτας και ένας μοιραίος γάμος, θα αποτελέσουν το διαβατήριο εισόδου της στη φυλακή των Βούρλων-τον δημόσιο οίκο ανοχής του λιμανιού-αφού, πουλημένη από τον ίδιο της τον άνδρα, θα ανήκει πλέον στην ιδιοκτησία του διαβόητου σωματέμπορου Μενέλαου Ανδρεόπουλου. Πίσω από την ορμητικά σφαλισμένη μεγάλη πόρτα της εισόδου εκπορνεύονται 72 ταλαιπωρημένες ψυχές, σαν το πουλέν του Μενέλαου, την Τερέζα, μια νεαρή γοητευτική Αιγυπτιώτισσα και την Λένα, το φτενό μικροκαμωμένο προσφυγάκι από την Σμύρνη. Αθέλητα και οι δυο τους βρέθηκαν στο φρικτό
χαμαιτυπείο· και τώρα σκυμμένες πάνω από τα κιτάπια του βασανισμένου κορμιού τους λογαριάζουν χρόνια και τόκους μέχρι να τον εξοφλήσουν. Η Μέλπω, η Τερέζα και η Λένα θα μοιραστούν την ίδια μπούκα (πτέρυγα) κάτω από το άγρυπνο βλέμμα της καθαρίστριας της Κατίνας, μιας παλιάς ξεπεσμένης πόρνης με ρημαγμένη ζωή αλλά μεγάλη καρδιά. Ανομολόγητα μυστικά, βαθιές εξομολογήσεις, πόθος για εκδίκηση, μια δολοφονία που θα μείνει ατιμώρητη, μα και αδιέξοδες αγάπες θα ενδυναμώσουν και θα σφραγίσουν τη φιλία των τεσσάρων γυναικών. Η απελευθέρωσή τους από το κολαστήριο ψυχών και η ζωή στον έξω κόσμο θα δοκιμάσει δραματικά τις αντοχές τους καθώς και όλες τις σχέσεις τους. Και αυτό, θα είναι μόνο η αρχή για το απρόβλεπτο, επίπονο και ματωμένο ταξίδι της ζωής τους.