«Σημειώσατε ότι γι’ αυτό είμαστε αντιμαρξιστές• είμαστε αντιμαρξιστές επειδή μας τρομάζει, όπως τρομάζει κάθε Δυτικό, κάθε χριστιανό, κάθε Ευρωπαίο, είτε είναι εργοδότης είτε προλετάριος, η προοπτική του να γίνουμε σαν κάποια κατώτερα πλάσματα μέσα σε μια μυρμηγκοφωλιά. Και μας τρομάζει επειδή ξέρουμε κάτι γι’ αυτή την προοπτική χάρη στον καπιταλισμό• και ο καπιταλισμός είναι διεθνής και υλιστικός. Γι’ αυτό δεν θέλουμε ούτε τον ένα ούτε τον άλλο• γι’ αυτό θέλουμε να αποτρέψουμε την εκπλήρωση των προφητειών του Καρλ Μαρξ – ακριβώς επειδή πιστεύουμε ότι είναι σωστές. Είμαστε όμως αποφασισμένοι να εμποδίσουμε να συμβεί αυτό, σε αντίθεση με εκείνα τα αντιμαρξιστικά κόμματα, που τριγυρίζουν εδώ κι εκεί νομίζοντας ότι η ανελέητη εκπλήρωση των οικονομικών και ιστορικών νόμων μπορεί να αποτραπεί με μερικά καλά λόγια στους εργάτες και δίνοντάς τους μάλλινες ζακέτες για τα παιδιά τους»
«Αν το σοσιαλιστικό κόμμα αφοσιωθεί μια μέρα στο εθνικό πεπρωμένο, και, ομοίως, αν η δημοκρατία, με τις εθνικές αξιώσεις της, αποκτήσει κάποια μέρα σοσιαλιστική ουσία, εκείνη τη μέρα δεν θα χρειαστεί να ξαναχαιρετήσουμε με υψωμένο το χέρι, ούτε θα χρειαστεί να ξαναμείνουμε ακάλυπτοι στους πετροβολισμούς ή, ακόμα χειρότερα, να μας παρεξηγούν• εκείνη τη μέρα, τη μέρα που η Ισπανία θα ανακτήσει την αποστολή της που αποτελείται από αυτά τα δυο πράγματα μαζί, οι περισσότεροι από εμάς, πιστέψτε με, θα γυρίζαμε ησύχως στα διάφορα επαγγέλματά μας»