Το “Παραμύθι χωρίς όνομα” ένα από τα
πιο όμορφα βιβλία της Πηνελόπης Δέλτα,
αποτελεί πραγματικά συναρπαστικό εγερ-
τήριο σάλπισμα για μια Ελλάδα της εργα-
τικότητας, της τιμιότητας, της προκοπής,
της μόρφωσης, της εθνικής περηφάνειας.
Γράφτηκε σε μια εποχή πολιτικά ταραγ-
μένη για την Ελλάδα, με ένα καθεστώς
ασταθές, όπου άνθιζε η διαφθορά, και η
εκπαίδευση πολύ απείχε από τις ευρωπα-
ϊκές αντιλήψεις περί παιδαγωγικής. Σε μια
εποχή που το γλωσσικό ζήτημα ήταν φλέ-
γον. Ο Εκπαιδευτικός Όμιλος, του οποί-
ου ήταν μέλος και η Δέλτα, συσπείρωνε
διανοούμενους, όπως λογοτέχνες (Βάρ-
ναλης, Καζαντζάκης, Νιρβάνας), εκ-
παιδευτικούς και παιδαγωγούς (Γληνός,
Δελμούζος) φιλολόγους (Σαρής, Τρια-
νταφυλλίδης), με στόχο μεταρρυθμίσεις
που αφορούσαν στην εισαγωγή της δημο-
τικής γλώσσας στην εκπαίδευση και στην
εξάπλωση νέων ιδεών για την ανατροφή των παιδιών.