Τι παραπάνω θα μπορούσα να πω στους αναγνώστες; Αυτό ήταν το βασικό ερώτημα που με απασχόλησε όταν πήρα την απόφαση να γράψω το συγκεκριμένο βιβλίο. Ευτυχώς, πήγε γρήγορα περίπατο, γιατί σε διαφορετική περίπτωση ποτέ δεν θα έμπαινα στη διαδικασία να ξεκινήσω ένα βιβλίο και να το τελειώσω. Υπάρχει κάτι που δεν έχει γραφτεί; Ίσως όχι, αλλά σίγουρα κανείς δεν έχει γράψει με τον δικό μου τρόπο (όποιος κι αν είναι αυτός) ή κανείς δεν έχει γράψει τη δική μου αλήθεια.

Αυτό λοιπόν αποφάσισα να γράψω, τη δική μου αλήθεια. Ό,τι βγαίνει από την ψυχή μου, ό,τι βγαίνει από μέσα μου. Γυρίζοντας κάποια χρόνια πίσω, διαπιστώνω ότι η ανάγκη εξέλιξης υπήρχε πάντα μέσα μου, αλλά ήταν συγκεχυμένη. Δεν γνώριζα σε ποια κατεύθυνση έπρεπε να πάω, ποια μέσα να χρησιμοποιήσω και πού ήθελα να φτάσω. Μακάρι να υπήρχε ένα GPS που θα έδειχνε τα πάντα, αλλά το πράγμα δεν λειτουργεί μ’ αυτόν τον τρόπο. Η διαδικασία περιέχει πολλές ερωτήσεις στους περαστικούς για να βρεις τον δρόμο. Είναι σαν να βγαίνεις στο ωκεανό και να προσπαθείς να επιβιώσεις. Κάθε αρχή είναι δύσκολη, αλλά έχει σημασία να κάνεις το πρώτο βήμα.