Στο κείμενο αυτό εκτίθεται η επιστημολογική θεωρία της αλήθειας, όπως εκπονήθηκε στο έργο του R. Rorty, κυρίως στο πιο ευπώλητο κι ευυπόληπτο βιβλίο του « Η φιλοσοφία και ο καθρέφτης της φύσης». Εξιστορείται το εξερευνητικό του ταξίδι με προορισμό την ουτοπία της αλήθειας, όπως ξεκίνησε από την αρχαιοελληνική φιλοσοφία, για να μεταβεί στη νεότερη και να καταλήξει στη σύγχρονη ευρωπαϊκή και αμερικάνικη. Κατά τον Rorty, δεν έχουμε πρόσβαση στην αντικειμενική αλήθεια λόγω γλωσσικών, ιστορικών και κοινωνικών περιορισμών, αλλά κι εξαιτίας ατελειών στο γνωστικό μας σύστημα. Αλήθεια, λοιπόν, είναι η ιδιότητα εκείνη που μοιράζονται οι προτάσεις που εμείς αποκαλούμε αληθείς – τίποτα περισσότερο ή λιγότερο. Ακριβολογώντας, η αλήθεια δεν είναι τόσο κάτι που υπάρχει, όσο κάτι που λειτουργεί. Δηλαδή, αληθείς είναι οι πεποιθήσεις εκείνες που πετυχαίνουν να μας βοηθούν να κάνουμε αυτό που θέλουμε, στην προσπάθειά μας να προσαρμοστούμε και να αντεπεξέλθουμε στην πραγματικότητα. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι αληθείς πεποιθήσεις μας αντιστοιχούν στην πραγματικότητα – και μάλλον αυτή η έννοια της αντιστοιχίας στερείται νοήματος. Ο Rοrty καθιερώθηκε ως ένας από τους πιο ποιοτικούς κι εμπορικούς φιλοσόφους. Εμπεδώθηκε ως μεταμοντέρνος εικονοκλάστης της κλασικής ιδέας ότι ιδέα και εικόνα συνάπτονται.