Σύνδεση Τώρα Σύνδεση στη Βιβλιοθήκη μου   ·   Όλες οι Βιβλιοθήκες στο Bookia
Τι είναι το Bookia;   ·   Blog   ·                     ·   Επικοινωνία  
Πως γράφω κριτική; Είμαι Συγγραφέας Είμαι Εκδότης Είμαι Βιβλιοπώλης Live streaming / Video
Το Βιβλίο στη Βιβλιοθήκη μου
Περί μοναξιάς
Βιβλίο Νεοελληνική πεζογραφία - Διήγημα >> Κυκλοφορεί
Για να γράψετε και εσείς την κριτική σας για αυτό το βιβλίο, πρέπει πρώτα να συνδεθείτε.
Σύνδεση Τώρα

  5
Ναι, θα το πρότεινα σε φίλο-η μου
19-11-2022 12:32
Υπέρ  Τεκμηριωμένο, Διδακτικό, Πρωτότυπο, Καθηλώνει, Συναρπαστικό
Κατά  
Δέκα διαφορετικές ιστορίες... Μια εικόνα,η μοναξιά...
Ένα βιβλίο που σε κρατάει και σε γεμίζει εικόνες αυτών των ανθρώπων σε καθεμία από τις ιστορίες...
Αξίζει να το διαβάσει κάποιος...
Ήταν χρήσιμο αυτό το σχόλιο;  
Ναι
  /  
Όχι
  

Πυκνός λόγος που πλάθει εικόνες
  5
Ναι, θα το πρότεινα σε φίλο-η μου
27-08-2022 15:31
Δέκα διηγήματα με κύριο θέμα τη μοναξιά αλλά κάθε διήγημα κρύβει πολλά περισσότερα όπως και η ίδια η ζωή άλλωστε. Πυκνός λόγος που πλάθει εικόνες και σε ταξιδεύει σε σκοτεινά μονοπάτια γιατί η μοναξιά δεν είναι φωτεινή, είναι ένας παγωμένος κόσμος δίχως αέρα.‘Solitude is a good place to visit but a poor place to stay’ - Josh BillingsΟ καμπούρης που ψάχνοντας την αποδοχή έφτιαξε μια ζωή διαρκής εξυπηρέτησης θελημάτων, με αντάλλαγμα τη συμμετοχή του στο κοινωνικό σύνολο. Υποκρισία, εγωισμός, μισανθρωπισμός , σκληρότητα, αυτά συναντά και γιατί όχι άλλωστε όταν από το σχολείο ‘σκοτώνουμε’ το ‘διαφορετικό΄’.«…Σα να ζούσαν κάποιοι από τη δική του δυσμορφία. Σα να ξόρκιζαν όλοι τη δύστροπη και ακατανόητη φαντασία της φύσης μέσα από τη δική του υποταγή. Και η υποταγή του έγινε ερωτηματικό, και αυτό αμφιταλάντευση, που με τη σειρά τη μετατράπηκε σε οργή, θυμό, αηδία, αποστασιοποίηση και εν τέλει μοναξιά. ..έρμαιο στη διάθεση της στιγμής, να έχει ανάγκη τη λύπηση των συνανθρώπων του και να επιθυμεί την ίδια στιγμή την τιμωρία τους.»Το ταξίδι μάνας και κόρης προς την αποδοχή. Μια εγκυμοσύνη που δεν έφερε ένα υγιές, τέλειο παιδί και η πάλη της μάνας με την αποδοχή, την άρνηση, τη λύτρωση, τη μοναξιά.«..Υπάρχει περιθώριο για δάκρυα, μα με τον καιρό μαθαίνει ο καθένας να τα στεγνώνει. Και μοναχά κομμάτι από αυτό το ξηρό απόσταγμα που απομένει, προσφέρεται στον άλλο σαν πραγματική κατανόηση..»Εσείς θα αντέχατε να επισκεφτείτε ένα ίδρυμα; Όλοι κάνουμε το λάθος να κρίνουμε μια πραγματικότητα πριν τη βιώσουμε..«..Τράβηξε απότομα το κεφάλι του, αποσβολωμένος από όσα είχε δει, με την αίσθηση ότι τα περιττώματα στο παπούτσι του φάνταζαν πιο καθαρά από την κρυμμένη ανθρώπινη φύση.»Μπορεί ένα όνειρο ή μια πεταλούδα να σώσει μια ζωή;«..Ποια είναι η ανάγκη ύπαρξης αυτού που συγχωρεί, σε έναν κόσμο χωρίς λάθη και παραλείψεις; Ποιο είναι το βαθύτερο νόημα ενός σωτήρα σε έναν κόσμο χωρίς αμαρτίες;..»Μπορεί η απώλεια της αγάπης να σε κάνει να επαναλαμβάνεις την ίδια μέρα ξανά και ξανά;«Ο χρόνος βιαιοπραγούσε πάνω στο σώμα του, που ανέδυε μια ακατανόητη μελαγχολία. Πότε καθιστός, πότε όρθιος, πότε βαδίζοντας σέρνοντας τα ράθυμα του πόδια, αναρωτιόνταν για την ουσία της αναμονής που φάνταζε ατελείωτη..»Μπορεί να υπάρξει στις μέρες μας ένα Μυστικό Δείπνο; Μπορεί η εικασία των πολλών να γίνει βεβαιότητα; Μπορεί ο βαπτισμένος τρελός να είναι ο πιο λογικός;«..Είχε απομείνει μια περιθωριακή μουντζούρα στην ολόλευκη σελίδα της κοινωνικότητας..»Μπορεί ένας παχύσαρκος άντρας και μία πόρνη να φτάσουν στον απόλυτο συντονισμό; Εμείς τον σπρώξαμε στο περιθώριο και τον αναγκάσαμε να γίνει «ένα σπουργίτι που αναζητούσε κόκκους συντροφικότητας θαμμένους κάτω από τους μονότονους λευκούς όγκους της απομόνωσης»«..Λες και το λίπος κατασκεύαζε, πέτρα πέτρα, ένα τείχος αόρατο και άθραυστο, το οποίο τον απομόνωνε όλο και περισσότερο. .»Μπορούν δύο αδερφές να γίνουν αχώριστες μέχρι και στο θάνατο; Μπορούν τα όνειρα να θρέψουν την πραγματικότητα ή να σταματήσουν τον χρόνο;«..Τα όνειρα τους σκάλωναν από άγκυρες που πλήγωναν τον βυθό της ψυχής τους..»Μπορούμε να ζήσουμε χωρίς έρωτα; Αν γεράσουμε σταματάμε να τον αποζητάμε ή τον διεκδικούμε σαν το θείο δώρο που είναι και τον αγκαλιάζουμε με όλο μας το είναι;«Μα η μοναξιά, σαν ατόφιο όργανο της φαντασμένης μοίρας, κραυγάζει πάντα για υποταγή. Και άλλοτε γδέρνει και άλλοτε γδέρνεται. Εξαπλώνεται και συρρικνώνεται. Διεγείρει και αναστέλλει…Ερωτική, συναισθηματική, κοινωνική, εκούσια ή ακούσια, σε όποια μορφή και αν μετασχηματιζόταν, αναπτυσσόταν και πέθαινε μαζί με τον άνθρωπο»Αρρυθμίες, ταχυκαρδίες ακόμα και βραδυκαρδίες, όλα τα έχω ζήσει μα ποτέ μου δεν υπολόγισα τους καρδιακούς μου χτύπους..«..Συνειδητοποιημένη απόλυτα, ανέκαθεν θεωρούσε τη ζωή ένα μικρό και σύντομο πέρασμα. Μια κοινή πατημασιά στο ακρογιάλι, η οποία θα έσβηνε με το πρώτο ορμητικό κύμα. Το θέμα ήταν πόσο βαθιά θα μπορούσε ��α εισχωρήσει το πόδι του καθενός στο εύφορο, αρχικά, κομμάτι της αμμουδιάς..»
Ήταν χρήσιμο αυτό το σχόλιο;  
Ναι
  /  
Όχι
  

  5
Ναι, θα το πρότεινα σε φίλο-η μου
14-11-2021 02:38
Υπέρ  Ενδιαφέρον, Καθηλώνει
Κατά  
Ένα πολύ ωραίο βιβλίο που πραγματεύεται δέκα ιστορίες-ταξίδια μοναξιάς. Η πλοκή και ο περιγραφικός λόγος του συγγραφέα δε μπορούν παρα να σου εξάψουν την περιέργεια για το τέλος της κάθε ιστορίας. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα
Ήταν χρήσιμο αυτό το σχόλιο;  
Ναι
  /  
Όχι
  

Το ανταλλάσσουν 1
Όλες οι σχέσεις του βιβλίου
Το ακολουθούν
0
Το έχουν
2
Το θέλουν
0
Αγαπημένο τους
0
Το δανείζουν
0
Το δάνεισαν
0
Το δανείστηκαν
0
Το διάβασαν
2
Το διαβάζουν
0
Το χαρίζουν
0
Το ανταλλάσσουν
1
``

Θέλετε να λαμβάνετε ενημέρωση από το Bookia;

Χρυσοί Υποστηρικτές
Ασημένιοι Υποστηρικτές
Χάλκινοι Υποστηρικτές
Με ενδιαφέρει να εμφανιστώ και εγώ στους Υποστηρικτές
Πηγή δεδομένων βιβλίων



Χορηγοί επικοινωνίας






Κοινωνικά δίκτυα