Εθισμένη σε μουσικά ακούσματα, αγόμενη και φερόμενη από μελωδικούς κυματισμούς, διδάσκοντας τη μουσική, άρα θρυμματίζοντάς την σε κανόνες και λέξεις, δεν ήταν δύσκολο να θελήσει κάποτε να εκφραστεί ποιητικά η συγγραφέας του βιβλίου «Μισή στροφή». Εξήντα ποιήματα θησαυρισμένα σε διάστημα αρκετών δεκαετιών και με διαρκή άσκηση πώς να τιθασευτεί η συγκίνηση, πώς να αρμολογηθούν οι εικόνες, πώς να αποκτήσουν συνοχή οι φθόγγοι, πώς να μη χαθεί η γοργή αστραπή της σύλληψης στη βαβούρα της κατασκευής. Και ο μεγαλύτερος αγώνας ενός που δοκιμάζει τις δυνάμεις του στη γραφή είναι να μην προδώσει τον ίδιο του τον εαυτό την ώρα ακριβώς που για λόγους ανεξήγητους αλλά φοβερά επιτακτικούς πασχίζει να εκφράσει τον ίδιο του τον εαυτό και να παραδώσει την έκφρασή του στις μυλόπετρες της δημοσίευσης. Τέχνη, τύχη, τόλμη που σύσταινε και ο Ελύτης και απέραντη ταπεινοσύνη κατόπιν για τους λιγοστούς επαρκείς αναγνώστες που θα ανταμώσει ένα βιβλίο στο ταξίδι του.

Ρούχο του καλοκαιριού / απλωμένο στο δείλι / με την αλμύρα στη φόδρα / και την προσμονή στην αγκαλιά / Ρούχο του καλοκαιριού / με τ’ ανοιχτά πανιά / και του ιδρώτα το φιλί / Ρούχο του καλοκαιριού / με την κάψα του ασβέστη / και την πνοή του μελτεμιού / Ρούχο του καλοκαιριού λευκό / παραδομένο στην ψάθινη καρέκλα / Ρούχο του πελάγου και του γιασεμιού / με το χνούδι της ανατολής / και το πράσινο της δύσης / Νύχτωσε. Και πού να σε φυλάξω

Πρώτα έκοψε το κάπνισμα / μετά τον καφέ / μετά έκοψε τα γλυκά / στη συνέχεια τα αλμυρά / Έκοψε τις βόλτες / τα μαλλιά του σκύλου / το τηλέφωνο / τη φωτογραφία / Ύστερα έβαλε την κομμένη φωτογραφία / σε ένα φάκελο / και την έστειλε στον παραλήπτη / Ο παραλήπτης —που τίποτα δεν έκοψε— / άναψε ένα σπίρτο και την έκαψε