Το βιβλίο αυτά είναι γέννηµα προσωπικών αναµνήσεων και διηγήσεων, συγγενών ενός παιδιού που αποφάσισε να τα καταγράψει στα µεταγενέστερα χρόνια. Είναι κατά κύριο λόγο µια ιστορία της οικογένειάς µου, µε επίκεντρο απίστευτες σήµερα τραγωδίες που συνέβησαν κατά τους τελευταίους µήνες της Κατοχής. Είναι η ιστορία µίας φτωχής αγροτικής οικογένειας, που δεν είχε συµµετοχή στις πολιτικές αντιπαλότητες της ανώµαλης εκείνης εποχής.

Τα µέλη της, κέρδιζαν τη ζωή τους παλεύοντας την γη µε τα χέρια τους. Αναφέρονται όµως και στο δράµα χιλιάδων άλλων ανθρώπων, µε παρόµοια κοινωνικά χαρακτηριστικά που κατά τον ίδιο τρόπο, βρέθηκαν αντιµέτωποι µπροστά στην άλογη βία και πλήρωσαν το ίδιο τίµηµα. Τα κείµενα αυτά δεν γράφτηκαν για να εγείρουν εξάψεις και να ενδυναµώσουν φανατισµούς παρελθόντων εποχών. Πιστεύω ότι οι Έλληνες, που ανά τους αιώνες προσέφεραν περισσότερα από οποιονδήποτε άλλο λαό στον πολιτισµό του κόσµου, θα πρέπει να συνεχίσουν την ιστορική τους πορεία ενωµένοι. Μόνο εάν επιτύχουν σ’ αυτό το στόχο, θα µπορέσουν να υπάρχουν ως λαός και να συµβάλλουν περισσότερο στην ηµέρωση του ανθρώπινου κτήνους. Για την επιτυχία της προσπάθειας αυτής, που θα πρέπει κάποτε να γίνει πανανθρώπινη, είναι αναγκαίο να αναγνωρίσουµε τις παρεκτροπές της ανθρώπινης συµπεριφοράς, από όπου κι αν προέρχονται. Οι παρεκτροπές αυτές, έστω κι αν είναι µεµονωµένα γεγονότα, δίνουν ένα µάθηµα που είναι απόλυτα χρήσιµο, για να µην επαναληφθούν ποτέ στο µέλλον.

Είναι έργο των ιστορικών του µέλλοντος η συλλογή, η σύνταξη και η σύνθεση όλων όσων συνέβησαν την εποχή εκείνη, για την ακριβή αποτίµηση των γεγονότων και την συµµετρική απεικόνιση της ιστορίας χωρίς παραµορφώσεις.