Η ποίηση ανέκαθεν αποτελούσε το πεδίο όπου το άρρητο γίνεται λόγος, το άπιαστο εικόνα και το ανείπωτο ψίθυρος καρδιάς. Στην ποιητική της συλλογή «Ο Θρήνος του Ίσκιου», η Ελένη Συκά- Κοντόζογλου τολμά να αγγίξει εκείνα τα υπαρξιακά βάθη που οι περισσότεροι αποφεύγουμε να κοιτάξουμε κατάματα. Η ποιήτρια επιχειρεί να διερευνήσει τα όρια της ανθρώπινης ύπαρξης, την πνευματική αποξένωση και την απώλεια των αξιών στη σύγχρονη εποχή.

Πρόκειται για ένα έργο στοχαστικό, που μπορεί να συγκινήσει τόσο τον απλό αναγνώστη όσο και τον απαιτητικό μελετητή της ποίησης. Η ποιήτρια, καταφέρνει να μετατρέψει τη θλίψη σε τέχνη και την αγωνία σε λυτρωτικό λόγο, υπενθυμίζοντάς μας, πως ακόμα και μέσα στις πιο σκοτεινές εποχές, η ποίηση μπορεί να λειτουργήσει ως φάρος ανθρωπιάς και ελπίδας.