Από μικρός μάχομαι για να είμαι με τους λίγους, αγνούς, ρομαντικούς και ιδεολόγους, τους λίγους Δον Κιχώτες του σήμερα και όχι τους πολλούς χθεσινούς καρεκλοκένταυρους και αλεξιπτωτιστές, που ευθύνονται για την κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει.
Έχοντας ως γνώμονα το τρίπτυχο”κρίνω - συγκρίνω - αποφασίζω” και ζώντας το σήμερα, σκεπτόμενος το χθες και οραματιζόμενος το αύριο, κατέγραψα στα ποιήματά μου τη σημερινή πραγματικότητα σε πολιτικό κυρίως επίπεδο.
Καταθέτω κάποιες προτάσεις που διατύπωσα καθώς προέκυπταν τα γεγονότα, προσπαθώντας πρωτίστως να συμβάλω στην αποκάλυψη της νοσηρότητας του πολιτικού μας συστήματος και την ελπίδα εξόδου μας από την κρίση.
Επιδίωξή μου είναι να μεταφέρω τις ανησυχίες, τον πόνο και την αγωνία του Έλληνα πολίτη, κάνοντας ουσιαστικά ποιήματα τη λαϊκή οργή.
Επιτέλους ας αντιδράσουμε με ήθος και ευαισθησία!
Ας τολμήσουμε!
«Σημειώνεται ότι η σάτιρα και η κριτική που πηγάζει μέσα αττό τα ποιήματα δεν αφορούν συγκεκριμένα και υπαρκτά πρόσωπα, αλλά όλα αυτά ει’ναι μι’α γενική κριτική μέσα στο πλαίσιο της ελεύθερης έκφρασης, και εντός του καλλιτεχνικού πλαισίου, καθώς αφορούν την καθημερινότητα και τους χαρακτήρες που την εκφράζουν (ως προς την άσκησιν της εκούσιας σε γενικό πολιτικό επίπεδο)».