Όνειρα που υφαίνονται γενναία, «μια ρωγμή στον χρόνο» που ανοίγει και χωράει κάποιον άλλον στη ζωή μας και η πρώτη η στροφή του ποιήματος Δεν είπα τίποτα, «Τα ωραιότερα ποιήματα/τα έγραψα εν αγνοία σου./Για να μην έχεις να μου προσάψεις/πως τάχα γυρεύω την αγάπη σου./Όσο και αν τη λαχταρούσα/προτίμησα τη σιωπή.», τονίζουν πώς όχι όλοι αντέχουν το εύρος των συναισθημάτων που μας προκαλούν, ίσως προοικονομώντας de facto την μη ανταπόκριση ως δεδομένη από πλευράς τους. Η επαιτεία στην αγάπη δεν χωρά.