Η νύχτα κρατά μυστικά. Το φεγγάρι τα φωτίζει για μια στιγμή και μετά τα σκεπάζει με τη δικιά του σκόνη. Τη λεπτή, παγωμένη, ασημένια λάμψη που αφήνει πάνω σε ο, τι αγγίζει.
Σε αυτήν τη συλλογή διηγημάτων ο έρωτας εμφανίζεται εκεί που δεν τον περιμένεις. Στις χαραμάδες της μνήμης, στις σκιές του θρήνου, της απώλειας, σε μέρη σκοτεινά και αλλόκοσμα. Εκεί όπου η ανθρώπινη τρυφερότητα συναντά το ανοίκειο.
Οι ήρωες αγαπούν, φοβούνται, λυγίζουν, υποφέρουν.
Ο έρωτας δεν είναι πάντα ρομαντικός, μπορεί να είναι άγριος, απάνθρωπος, θανατηφόρος.
Κάθε ιστορία είναι ένας κόκκος φεγγαρόσκονης, μια μικρή λάμψη σε έναν κόσμο που παγώνει ευκολά και ζεσταίνεται μόνο όταν δυο σκοτάδια ενωθούν.