Ο Ευάγγελος Ανδρέου αναπτύσσει ένα ιστορικό «οδοιπορικό» του ζωγράφου Ιωαννίκιου Μαυρόπουλου με αφορμή την εικονογραφική εργασία του στο Λιόπεσι της Αττικής (σημερινή Παιανία), στα 1921 όπου ξεκίνησε την ιστόρηση του ναού της Ζωοδόχου Πηγής, πριν αναλάβει στα 1939 την πλήρη ιστόρηση του ναού ο Φώτης Κόντογλου.
Ο Ιωαννίκιος – αγιονορείτης μοναχός - υπήρξε ένας διαπρεπής εκκλησιαστικός ζωγράφος καθώς ολοκλήρωσε και τις καλλιτεχνικές σπουδές του στη ζωγραφική και στην τέχνη της φωτογραφίας στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αγίας Πετρούπολης. Μάλιστα στην Αγία Πετρούπολη τιμήθηκε με «ειδική διάκριση» καθιστάμενος και ένας επιφανής διδάσκαλος με πλήθος μαθητών ανάμεσα στους οποίους και ο κορυφαίος σύγχρονος βυζαντινός αγιογράφος Καλλίνικος Σταυροβουνιώτης και ο Μελέτιος Σικιώτης του Κελίου Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, που αργότερα μαθήτευσε και κοντά στον Φώτη Κόντογλου στα 1951-1953 προσχωρώντας στην αγιογραφική απόδοση της βυζαντινής αγιογραφίας, ιδίως της «Κρητικής Σχολής», την οποία αργότερα δίδαξε και ο ίδιος στο Άγιον Όρος.
Επίσης η πραγματεία του Ανδρέου φέρνει για πρώτη φορά στο φως αγνοημένα και εν πολλοίς άγνωστα στοιχεία της ενδιαφέρουσας τοπικής ιστορίας της Παιανίας, που συνδέονται με την εκεί παρουσία του Ιωαννίκου Μαυρόπουλου και ιδιαίτερα της βιωματικής και εκκλησιαστικής σχέσης των παλαιών κατοίκων με το Άγιον Όρος και τους μοναχούς του.
Η προσωπογραφία του Ιωαννίκιου στο εξώφυλλο είναι έργο της ζωγράφου Αμαλίας (Παρασκευοπούλου).