Στις τρεις διαλέξεις του Μαΐου 1920, ο Rudolf Steiner ανοίγει ένα παράθυρο στο βαθύτερο νόημα του Θωμισμού και στον τρόπο με τον οποίο ο Θωμάς Ακινάτης επιχείρησε να ενώσει φιλοσοφία, θεολογία και ανθρώπινη γνώση σε ένα ενιαίο πνευματικό όραμα. Από τον Αυγουστίνο μέχρι τις μεγάλες Σχολαστικές μορφές της Δύσης, ο Steiner ιχνηλατεί την πορεία της ανθρώπινης σκέψης που προσπαθεί να προσεγγίσει το πνευματικό όχι ως θεωρία, αλλά ως εμπειρία. Με εντυπωσιακή καθαρότητα δείχνει πώς ο Θωμισμός, συχνά παρεξηγημένος ή περιορισμένος στο ακαδημαϊκό του περίβλημα, είναι στην πραγματικότητα μια ζωντανή κοσμοθεώρηση που αποκαλύπτει τον άνθρωπο στη σχέση του με τον κόσμο των ιδεών και με την πνευματική πραγματικότητα. Το έργο αυτό αποτελεί πολύτιμη γέφυρα ανάμεσα στη Μεσαιωνική φιλοσοφία και την Πνευματική Επιστήμη: ένας στοχασμός για την απελευθέρωση της ψυχής από τις δεσμεύσεις της υλικότητας και για την αναζήτηση μιας γνώσης που να ενώνει νόηση, καρδιά και βούληση. Ένα κείμενο απαραίτητο για όσους θέλουν να κατανοήσουν τη ρίζα της δυτικής σκέψης, αλλά και για όλους όσοι αναζητούν μια πιο φωτεινή πορεία μέσα στο σύγχρονο πνευματικό τοπίο.