Δεν έγραψα για ν’ αφηγηθώ τον πόλεμο.
Ο πόλεμος δεν χρειάζεται κάποιον να τον διηγηθεί.
Η φωνή του είναι πιο δυνατή απ’ την ποίηση
και πιο σκληρή απ’ τη γλώσσα.

Γράφω για να πω: Ήμουν εκεί.
Ένα σώμα που τη φωτιά διασχίζει
μια φωνή που βγαίνει απ’ τα ερείπια.

Μια γυναίκα με όλες τις αισθήσεις της.
Ύστερα ο πόλεμος μου έκλεψε σταδιακά αυτό που νόμιζα πως είναι
το εγώ μου.
Ο καθρέφτης δεν με αναγνωρίζει πια και πια δεν ξέρω να τον κοιτάζω...
Άφησα το πρόσωπό μου εκεί
σε θρυμματισμένο γυαλί
κι έφυγα για να βρω μια γυναίκα που να μοιάζει με αυτό που απέμεινε από την
καρδιά μου!