Έμπορος φωτός

Καταπέλτης καιρός
με πυρ καυτό στα χνώτα.
Δαίμονας σαρκός.
Δρεπάνι κοφτερό η γλώσσα σου ματώνει.
Σε μια στιγμή χαρίζεις
τα άγουρα φιλιά σου
για να ζητήσεις νύμφευμα
αιώνιας υποταγής.

Λάβαρο κρατάω
σκισμένο απ’ τον καιρό σου
με χρώματα που στάζουν
αίματα στη γη.
Λαξεύεις το κορμί μου
σαν έμπορος φωτός
και ξαφνικά με ρίχνεις
στο πυρ το εξώτερον.

Μαυλίζω τον θυμό σου
τον άγρυπνο εαυτό σου
και τρέχω προς τα αστέρια
με ένα μοτοσακό…