Η ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων είναι ένα μυστήριο, ένας καλά κρυμμένος θησαυρός. Στην αρχαιότητα διεξάγονταν για περισσότερους από έντεκα αιώνες ως η μεγαλύτερη εορτή της θρησκείας των αρχαίων Ελλήνων. Στα χίλια σκοτεινά χρόνια του Μεσαίωνα απαγορεύτηκαν, όπως κάθε διάσταση της κοσμοθεωρίας του Ελληνισμού. Στη σύγχρονη εποχή δεν αναβίωσαν το 1896 και δεν αναγεννήθηκαν από τον βαρόνο Πιερ ντε Κουμπερτέν.

Πότε πραγματικά αναβίωσαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες; Ποιος αληθινά τούς αναβίωσε; Ποιος διοργάνωσε τους τρεις πρώτους Ολυμπιακούς της νεότερης ιστορίας; Γιατί δεν τιμώνται οι Ολυμπιονίκες των πρώτων και των τρίτων Αγώνων της σύγχρονης εποχής; Πόσοι Ολυμπιακοί έχουν διοργανωθεί στη χώρα μας;

Γιατί δεν διεξάγονται μόνιμα οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Ελλάδα; Πού χάθηκε η αμύθητη περιουσία που διατέθηκε για αυτόν τον σκοπό; Γιατί δεν είναι η έδρα του παγκόσμιου Ολυμπιακού Κινήματος στην Αθήνα; Γιατί δεν έχει η πρωτεύουσα ένα Ολυμπιακό Μουσείο, ένα Λούβρο αντάξιο της παγκόσμιας εμβέλειας του Ολυμπισμού; Τις πταίει;

Σε αυτά τα ερωτήματα δίνει απαντήσεις το νέο βιβλίο του Δημήτρη Τζιώτη «ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ. Η αληθινή Ιστορία». Όπως αναφέρει στον πρόλογο ο καθηγητής Ξενοφών Κοντιάδης, το βιβλίο περιλαμβάνει τα δικόγραφα, τις γνωμοδοτήσεις, τις ένορκες καταθέσεις και τις αποφάσεις του Εφετείου Αθηνών και του Αρείου Πάγου από μία υπόθεση που αναδεικνύει την αδυναμία της ελληνικής πολιτείας να αναδείξει την πολιτιστική κληρονομιά, τις υποδομές των Ολυμπιακών Αγώνων και τα σύμβολα του Ολυμπισμού με γνώμονα το εθνικό συμφέρον.