Η παρούσα συλλογή περιλαμβάνει είκοσι πέντε ποιήματα που προσεγγίζουν ζητήματα κοινωνικής και ιστορικής εμπειρίας: την αδικία, τον πόλεμο, τον ρατσισμό, την προσφυγιά και τις διακρίσεις. Με έμμετρο λόγο, ο συγγραφέας παρατηρεί τις εντάσεις του σύγχρονου κόσμου και μετατρέπει τη δημόσια πραγματικότητα σε προσωπικό στοχασμό.
Κοινός άξονας των ποιημάτων είναι το αίτημα για δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια, χωρίς να απουσιάζουν οι αντισταθμιστικές δυνάμεις που διασώζουν τον άνθρωπο: ο έρωτας, η αγάπη, η μνήμη και η σχέση με την τέχνη, ιδίως με τη μουσική, που λειτουργεί ως πεδίο ταυτότητας και
συνέχειας. Μια συλλογή που συνομιλεί με τον κοινωνικό ορίζοντα της εποχής μας, χωρίς να χάνει την εσωτερική της ευαισθησία.