Ένα βιβλίο που σε ταξιδεύει στην παράδοση, πάντα αποτελεί γενέθλια πηγή εμβάπτισης στην αφηγηματική σοφία του λαού. Οι λαϊκές ιστορίες, τα παραμύθια εκφράζουν βιωμένες κοινωνικές πραγματικότητες οι οποίες εκφράστηκαν μέσα από εικόνες- σύμβολα του κάθε τόπου. Η γλώσσα τους είναι οικουμενική, ενοποιητική. Μεταδίδουν αξίες και ηθικά μηνύματα. Τα παραμύθια είναι πανανθρώπινο είδος, αποτελούν δε την πολιτιστική κληρονομιά ενός λαού. Στις προβιομηχανικές κοινωνίες η αφήγηση παραμυθιών σε ακροατήριο ενηλίκων ήταν μία από τις λιγοστές διασκεδάσεις των ανθρώπων. Παράλληλα αποτελούσαν και τις γοητευτικές στιγμές των μεγαλύτερων –παππούδων και ιδίως γιαγιάδων- μαζί με τα μικρά παιδιά της οικογένειας ή και της γειτονιάς. Τη σημερινή εποχή η αφήγηση παραμυθιών στα σχολεία λειτουργεί και ως ένας από τους στόχους των αναλυτικών προγραμμάτων. Συμβάλλει στην πνευματική ανάπτυξη των παιδιών, στην καλλιέργεια της συναισθηματικής νοημοσύνης, στην κοινωνικοποίησή τους. Δεν σκοπεύουν να διδάξουν τα παραμύθια, για τούτο πάντα τελειώνουν με τον θρίαμβο του καλού και την τιμωρία του κακού.