Τι είναι εκείνο που βλέπει, όταν κοιτάζουμε μια εικόνα; Τα μάτια μας ή κάτι βαθύτερο;
Στο βιβλίο αυτό, η φωτογραφία δεν παρουσιάζεται ως τεχνική δεξιότητα ούτε ως μέσο εντυπωσιασμού. Γίνεται ένας δρόμος αυτογνωσίας, μια άσκηση προσοχής, σιωπής και παρουσίας. Δεν καταγράφει απλώς τον κόσμο, αλλά αποκαλύπτει την κρυμμένη του ουσία. Αντλώντας έμπνευση από την Εργασία του Γκουρτζίεφ και συνομιλώντας δημιουργικά με την ψυχολογία και τη νευροεπιστήμη, ο συγγραφέας μας καλεί να προσεγγίσουμε την εικόνα όχι μόνο ως καταγραφή της πραγματικότητας, αλλά ως άσκηση παρουσίας και συνειδητότητας. Να δούμε τα πράγματα όπως είναι – και ταυτόχρονα όπως δεν τα είχαμε δει ποτέ. Με αφετηρία το φως, τη στιγμή, τη μνήμη και την παρουσία, ο Βασίλης Γιαλίδης μας οδηγεί σε μια σπάνια κατανόηση της εικόνας: όχι ως «αντικειμένου», αλλά ως σχέσης. Όχι ως ανάμνησης του παρελθόντος, αλλά ως αφύπνισης του παρόντος.
Ένα βιβλίο για όσους αγαπούν τη φωτογραφία και αναζητούν έναν πιο συνειδητό τρόπο να βλέπουν – όχι μόνο τις εικόνες, αλλά και τη ζωή.
Σημείωση: Εδώ συζητάμε γενικά για το βιβλίο, δεν είναι ο χώρος τής βαθμολόγησης ή της κριτικής μας για το βιβλίο.