Διάβασα δεκάδες βιβλία φωτογραφίας. Τα περισσότερα σου μαθαίνουν πώς να φωτίζεις καλύτερα, πώς να ποζάρεις, πώς να πουλήσεις.

Αυτό εδώ είναι το πρώτο που σου μαθαίνει πώς να βλέπεις τον άνθρωπο απέναντί σου χωρίς να τον καταπιείς.

Ο Κωνσταντίνος Αναγνώστου δεν γράφει ένα ακόμα manual για fashion photography. Γράφει ένα φιλοσοφικό μανιφέστο που μετατρέπει το στούντιο σε ιερό χώρο. Συνδυάζει Lacan, Winnicott και ορθόδοξη θεολογία με 15 πρακτικούς Δεκάλογους που μπορείς να χρησιμοποιήσεις αύριο κιόλας. Δεν σου λέει απλώς “άφησε τον άλλον να είναι”. Σου δείχνει πώς να κενώνεσαι, πώς να κρατάς, πώς να αντέχεις τη ρωγμή του άλλου χωρίς να την εκμεταλλεύεσαι.

Το πιο συγκλονιστικό; Δεν είναι θεωρία από καρέκλα. Είναι γραμμένο από κάποιον που έχει φωτογραφίσει χιλιάδες μοντέλα, έχει χάσει και έχει ξαναβρεί τον εαυτό του μέσα από το βλέμμα τους. Όταν τελείωσα το βιβλίο, δεν ήθελα να βγάλω καλύτερες φωτογραφίες.

Ήθελα να γίνω καλύτερος άνθρωπος πίσω από τον φακό.

Αν είσαι φωτογράφος που κουράστηκε από το “τέλειο κάδρο” και ψάχνει νόημα,

αν είσαι ψυχολόγος ή φιλόσοφος που θέλει να δει πώς λειτουργεί η μεταβίβαση μέσα σε ένα στούντιο,

αν απλώς πιστεύεις ότι η τέχνη μπορεί να είναι πράξη αγάπης και όχι κατανάλωσης…

Αγόρασέ το.

Δεν είναι ακόμα ένα βιβλίο φωτογραφίας.

Είναι η επιστροφή της ψυχής στον φακό