Oι αναβαθμίδες καλλιέργειας, γνωστές ανά το πανελλήνιο ως «πεζούλες» αποτελούν σημαντικό κεφάλαιο της φυσικής και πολιτισμικής μας κληρονομιάς που δεν έχει τύχει ουσιαστικής αξιολόγησης και αξιοποίησης. Στο προσκήνιο, τα τελευταία χρόνια, τις έχει φέρει η συγκυρία της κλιματικής αλλαγής για τη μεγάλη σημασία τους, ως πράσινη υποδομή, στη διατήρηση φυσικών πόρων σχετικών τόσο με την πρωτογενή παραγωγή (έδαφος, νερό, βιοποικιλότητα), όσο και με την ασφάλεια ζωών και οικοσυστημάτων, λόγω της ανασχετικής δράσης τους στις επιπτώσεις των ακραίων φαινομένων που προκαλούν οι κλιματικές διακυμάνσεις.

Με τη μνήμη ανθρώπου που σε τρυφερή ηλικία βίωσε το λυκόφως της λειτουργίας τους, την οπτική του ερευνητή που υπήρξε για τουλάχιστον 25 χρόνια, αλλά και την εμπειρία μιας υπερφιλόδοξης προσπάθειας που ηγήθηκε για λειτουργική αποκατάσταση αναβαθμίδων σε μεγάλη κλίμακα στο Αιγαίο, η συγγραφέας, σε αυτό το βιβλίο, απευθύνεται σε όσους μπορούν ακόμη να έχουν όραμα για εκείνο που μπορεί να φαίνεται ακατόρθωτο, αλλά ίσως αποτελεί τη μόνη μας ελπίδα απέναντι στη λαίλαπα της κλιματικής αλλαγής· αντλώντας γνώση από το παρελθόν, προσβλέποντας σε ένα ανθρώπινο μέλλον, υπερασπίζοντας τη φύση που ξέρει καλύτερα.