Δεν είναι απλώς μια συλλογή ιστοριών.
Είναι ένα λεπτό, σχεδόν αόρατο πέρασμα μέσα από τη σιωπή ανθρώπων που δεν χώρεσαν στο “φυσιολογικό”, αλλά αγάπησαν και πληγώθηκαν με τρόπο βαθύ και αληθινό.
Κάθε ιστορία είναι ένα ψιθύρισμα πίστης, ένα δάκρυ που δεν κυλά αλλά φωτίζει.
Ένα νήμα σιωπηλό που δεν ενώνει τις απαντήσεις, μα τις ρωγμές.
Και σε κάθε ρωγμή, μια υποψία χάριτος. Όχι φανερής, μα αρκετής, για να θυμίζει πως ο Θεός κατοικεί εκεί όπου κάποιος απλώς μένει.
Χωρίς εξηγήσεις.
Με αγάπη.