Δεν ξεκινάς ποτέ μόνος μπροστά στο Ιερό. Ακόμη κι αν νομίζεις πως η καρδιά σου τρέμει στο κενό, κάποιος σε κρατά. Η φωνή της κλήσης δεν είναι φωνή που σε ξεχωρίζει από τους άλλους· είναι φωνή που σε ενώνει μαζί τους. Μη φοβάσαι την αδυναμία σου· είναι ο χώρος όπου μπορεί να χωρέσει η Χάρη. Μην τρομάζεις από τις σιωπές σου· εκεί ακούγεται πιο καθαρά ο Θεός. Μη θεωρείς τον φόβο σου ξένο· είναι απλώς η μαρτυρία ότι πας να συναντήσεις κάτι αληθινό. Στον δρόμο που ανοίγεται δεν θα βρεις έτοιμες απαντήσεις. Θα βρεις, όμως, συνοδοιπόρους. Και αυτό, στην αρχή κάθε ιερού δρόμου, είναι αρκετό. Το βιβλίο αυτό αποτυπώνει την αγωνία και τους προβληματισμούς ενός νέου που ετοιμάζεται να προσέλθει στο μυστήριο της ιεροσύνης, μέσα από μια σειρά επιστολών με τον πνευματικό του.