Το νέο βιβλίο του συγγραφέα ευωδιάζει έρωτα όπως τα λουλούδια που ανθίζουν την άνοιξη.

Μια ποιητική συλλογή χωρισμένη σε δύο κατηγορίες. Στον έρωτα που ανατέλλει, όπως ανατέλλει ο ήλιος και η ελπίδα. Ποιήματα για τον έρωτα όταν για πρώτη φορά νιώθεις το σκίρτημα στην καρδιά, λόγια προσμονής για ένα άγγιγμα και ένα φιλί. Η Ανατολή δηλώνει την αρχή, το νέο ξεκίνημα. Το δυνατό φως που ξεκινάει το ξημέρωμα, όπως τα πρώτα συναισθήματα που νιώθεις μέσα σου. Πολλές φορές αναζητάς αυτό το δυνατό αίσθημα που καίει τα σωθικά σου. Σε αυτή την ενότητα τα ποιήματα αναβλύζουν ικεσία για λίγο χρόνο, για ένα χάδι και για υποσχέσεις που θα μείνουν ζωντανές. Εμπλέκεται η φύση, η θάλασσα και η αλήθεια των έντονων συναισθημάτων.

"Στης θάλασσας τα πιο ψηλά βράχια θα σε ταξιδεύω

όταν ο έρωτας μας θα σε βρίσκει να διστάζεις.

Να έχεις θέα του θαύματος τον μπλε τόπο,

να βλέπεις πως η ποίηση γίνεται,

δε γράφεται μόνο." ( Από το ποίημα Κόκκινος τόπος)

Ο συγγραφέας έχει την ικανότητα να σε βυθίζει στα άδυτα των αισθήσεων που δημιουργεί ο έρωτας ο βαθύς και πολλές φορές μονόπλευρος ή ανεκπλήρωτος. Λέξεις που κλείνοντας τα μάτια σου εισχωρούν στο μέσα σου και δημιουργούν μαγικές εικόνες.

Το δεύτερο μέρος η δύση. Λίγο πριν πέσει το σκοτάδι και χαθούν τα πάντα. Λόγια παρηγοριάς και παράκλησης για τον έρωτα που σβήνει όπως χάνεται ο ήλιος από τον ουρανό. Αναμνήσεις που μένουν χαραγμένες στην ψυχή.

"Να προλάβουμε τα χρώματα της θάλασσας

πριν νυχτώσει και μαυρίσει κι απόψε,

γιατί μοιάζει αδύνατον να τα χορτάσουμε ποτέ

- όπως και το κολύμπι μας έως τα ανοιχτά -

και είναι κρίμα να τα χάνουμε

όσο ακόμα μας δίνεται η δυνατότητα να τα χαρούμε". (Από το ποίημα Να προλάβουμε).

Εννοείται ότι δεν θα μπορούσαν να λείπουν ποιήματα Χαϊκού και Τάνκα ένα αγαπημένο είδος του συγγραφέα. Μπορώ να πω με συνεπήραν περισσότερο από όσο θα μπορούσα να περιμένω και με άγγιξαν είς βάθος.

"Τα όνειρα σου

ηλιοβασιλέματα

στον ουρανό μου" (Χαϊκού)

" Μυρωδιά βροχής.

Αποδημούν τα πουλιά

κι εγώ νοσταλγώ περασμένους έρωτες

που πέταξαν μακριά." (Τάνκα).

Έχω διαβάσει όλα τα βιβλία του συγγραφέα και παρατηρώ ότι η γραφή του έχει γίνει πιο ώριμη και ρέουσα. Κυλάει με λέξεις από το νου, περνάει από την καρδιά και καταλήγει στην ψυχή. Ο ερωτικός μας ποιητής έχει καταφέρει να δώσει ακόμα περισσότερο βάθος σε αυτό το μοναδικό συναίσθημα.

Ο έρωτας είναι τόσο όμορφος όταν ανατέλλει και δίνει τα πρώτα ψήγματα, αποπνέει ελπίδα και ομορφιά, μα όταν η δύση είναι κοντά η θλίψη τυλίγει το κορμί και το σκοτάδι είναι κοντά.

Το εξώφυλλο μαγικό και ο τίτλος απόλυτα ταιριαστός στο μοίρασμα της ψυχής του συγγραφέα. Η πένα του όπως πάντα χαράζει συναισθήματα σε όποιον χαθεί στις σελίδες του κάθε βιβλίου του. Στο νέο του όμως εγχείρημα ταξίδεψα σε θάλασσες και αγκαλιές που προσμένουν την ομορφιά χωρίς να σκέφτονται το τέλος που έρχεται με την δύση.

Μπράβο Γιώργο για αυτό το μοναδικό ταξίδι και για την εξέλιξη σου, κάθε νέο σου βιβλίο είναι πάντα λίγο πιο πάνω από το προηγούμενο. Ο έρωτας σε παρακινεί και αυτό που μου αρέσει σε σένα είναι ότι όσες φορές κι αν ασχοληθείς με αυτό το θέμα κανένα ποίημα σου δεν είναι το ίδιο, έχεις αστείρευτη έμπνευση και δημιουργικότητα. Έχεις την ικανότητα να τον παρουσιάζεις πάντα διαφορετικά κι ας μοιάζει η έννοια του έρωτα ίδια.

Αυτό όμως που με συγκλόνισε είναι η σημασία του "για πάντα" για τον ίδιο. Παραθέτω μερικούς στίχους:

"Προσπαθούσε να θυμάται

πως το δικό τους για λίγο

ήταν το δικό τους για πάντα

και πως το ποτέ και το καθόλου

δεν μπορούσαν να τους το κλέψουν".Το συστήνω ανεπιφύλακτα. Χαθείτε στην ποίηση του Γιώργο για να βιώσετε τις λέξεις στο έπακρο.

Συγχαρητήρια στον συγγραφέα που πάντα μας δίνει το κάτι παραπάνω και κάθε φορά περιμένω να με εκπλήξει ευχάριστα όπως κάθε φορά που διαβάζω την επόμενη κατάθεση του.