Πόσο διαφορετική ματιά θα είχαμε αν μπορούσαμε να δούμε τον εαυτό μας σαν έναν πίνακα ζωγραφικής· με τα πιο φωτεινά μας σημεία και τις μικρές ατέλειές μας. Ο καθένας με το δικό του, μοναδικό ρεύμα ζωγραφικής, τρόπο σκέψης και έκφρασης! Για τον πρωταγωνιστή της ιστορίας, παρότι είναι καμβάς, αυτό δεν στάθηκε εύκολο. Οι διαφορές με τους γύρω του -σε πολλά σημεία- μοιάζουν μεγάλες έως και αξεπέραστες. Μέσα στο παραμύθι, ο πίνακας καταφέρνει να βρει το καταφύγιό του μέσα στο ίδιο το εργαστήριο, που κάποτε ήταν γεμάτο μουντές αποχρώσεις και «ζημιές». Μετατρέπει έτσι τις περιπέτειές του σε τέχνη και δημιουργία, αφού, με το παράδειγμά του, μας δείχνει πως η συμπερίληψη και οι ίσες ευκαιρίες μπορούν να αλλάξουν τα πάντα γύρω μας. Μία ιστορία που μιλά σε μικρούς και μεγάλους για τη διάσπαση προσοχής,τη σχέση της με την τέχνη και τη σημασία της αποδοχής - για τον ήρωα και για τους γύρω του.