Η πολιτική είναι η τέχνη τού να ζούμε μαζί, σε κοινωνία. Σύμφωνα με την Deborah Cullinan, πρώην CEO του Yerba Buena Center for the Arts, η πρώτη ύλη της δημοκρατίας μας είναι η ατομική δημιουργικότητα και η συλλογική φαντασία, και οι πολιτιστικοί μας οργανισμοί πρέπει να δείξουν τον δρόμο προς ορισμένα βασικά ιδεώδη της ζωής σε μια δημοκρατική κοινωνία.

Το «πολιτικό» συχνά συγχέεται με το «κομματικό», κάνοντας τους πολιτιστικούς οργανισμούς διστακτικούς. Παρόλο που ισχυρίζονται ότι υπερασπίζονται αξίες, προάγουν τη γνώση, καλλιεργούν την κριτική σκέψη, συμβάλλουν στη δικαιοσύνη και την κοινωνική συνοχή, καταφεύγουν σε μια υποτιθέμενη ουδετερότητα. Ακολουθούν το πρόγραμμά τους άσχετα με τις κοινότητες που τους περιβάλλουν και με το τι συμβαίνει μέσα σε αυτές. Καταδικάζουν τους εαυτούς τους να είναι ασήμαντοι και δεν συμμετέχουν αποτελεσματικά (και συναισθηματικά) στη ζωή των ανθρώπων.

Δεδομένης της α-πολιτικής και αποστασιοποιημένης τοποθέτησης πολλών πολιτιστικών οργανισμών, τα κείμενα σε αυτό το βιβλίο μάς καλούν να σκεφτούμε την αποστολή, τον ηγετικό ρόλο, τις αξίες, τη διαφορετικότητα και τη συμπερίληψη στον πολιτιστικό χώρο. Αναλύουν διαφορετικές περιπτώσεις, σε διάφορες χώρες, και υποστηρίζουν ότι οι πολιτιστικοί χώροι μπορούν και πρέπει να είναι χώροι όπου ενεργούμε πολιτικά, χωρίς καιροσκοπισμό και λαϊκισμό, με σεβασμό και αγάπη για τη ζωή, με περιέργεια και γνωρίζοντας πώς να παίρνουμε ρίσκα. Για να μπορεί ο καθένας μας να πει αυτό που είπε και ο κ. José Brochado συμμετέχοντας στο φεστιβάλ MEXE στην Πορτογαλία: «Είμαστε εδώ, είμαστε ζωντανοί, θέλουμε μια διαφορετική πόλη».