Έχεις σκεφτεί ποτέ τι θα γινόταν αν μπορούσες να συνομιλήσεις με τον δεκατριάχρονο εαυτό σου; Αν καθόσασταν σε ένα τραπέζι και τα λέγατε; Πώς θα τον κοίταζες; Πώς θα σε κοίταζε; Πώς θα ήταν η ματιά σας; Ποιος θα μίλαγε πρώτος; Τι θα του έλεγες; Τι θα σου έλεγε εκείνος; Για τις ανάγκες, τα όνειρα, τις δυσκολίες, τα συναισθήματά του; Και κυρίως πώς θα νιώθατε; Το βιβλίο της Ελένης Βασιλειάδη είναι μοναδικό. Πρόκειται για έναν ανεπιτήδευτο και βαθιά ειλικρινή διάλογο ανάμεσα σε δύο πρόσωπα που στην πραγματικότητα είναι ένα: η σαραντάχρονη γυναίκα και ο δεκατριάχρονος εαυτός της. Κι όμως, αυτός ο διάλογος ξεδιπλώνεται με τέτοιο τρόπο που σε πείθει από τις πρώτες κιόλας σελίδες ότι διαβάζεις για όλα εκείνα τα μέρη του εαυτού σου που ακόμη σήμερα λαχταρούν να έρθουν στο φως.

– Όπα, μας διαβάζει κάποιος!
– Και τι θα γράψουμε στο οπισθόφυλλο τώρα;
– Πού να ξέρω εγώ! Εσύ είσαι η 40χρονη που μου έδωσες ραντεβού…
– Ναι, αλλά δικό μας είναι το βιβλίο! Εσύ είσαι η πρωταγωνίστρια. Το εσωτερικό μου παιδί. Η 13χρονη που ψάχνει τον εαυτό της, το νόημα…που μεγαλώνει μέσα στις σελίδες…
– Και που τελικά ξαναγράφει την ιστορία μας!
– Αυτό ακριβώς! Και γιατί κάποιος να θέλει να μας διαβάσει;
– Πρέπει να θέλει να συναντήσει και το δικό του εσωτερικό παιδί. Χωρίς μάσκες. Να το κοιτάξει στα μάτια, με αυθεντικότητα, αλήθεια και αποδοχή.
– Και τι άλλο;
– Πολλή αγάπη. Γιατί πάνω απ’ όλα, αυτό είναι ένα βιβλίο αγάπης και συνάντησης με τον εαυτό.
– Love story, δηλαδή;
– Ακριβώς, κυρία μου!
Όπως κατάλαβες, το βιβλίο που κρατάς είναι κάπως… ιδιαίτερο. Μπορεί να σε ταρακουνήσει, να σε συγκινήσει, αλλά και να σε προσκαλέσει να αγαπήσεις τον εαυτό σου λίγο παραπάνω. Θα τολμούσες να βγεις ραντεβού με τον 13χρονο εαυτό σου; Πώς θα ένιωθες; Πώς θα τον κοίταζες; Τι θα του έλεγες; Εκείνος, πάντως, σε περιμένει… Έχει πολλά να σου πει…