[…] Φέτος είναι η πρώτη χρονιά στην ιστορία του OHE που η καμπάνα της Ειρήνης ήχησε χωρίς κοινό και χωρίς εορταστικές ομιλίες. Οι πυκνές χιονοπτώσεις και οι εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες, φαινόμενο αφύσικο για μήνα Σεπτέμβριο, οδήγησαν στη ματαίωση κάθε είδους εκδηλώσεων […] Η φύση, σαν να ήθελε να εκδικηθεί, τραγουδούσε το δικό της πολεμικό εμβατήριο, ανατρέποντας την τάξη των εποχών και κρατώντας τους ανθρώπους ομήρους στις διαθέσεις ενός πλανήτη που δεν συγχωρούσε πια τα λάθη.
[…] Την ημέρα που οι λαοί όλου του κόσμου τιμούν την Παγκόσμια Ειρήνη, ο θεός του Πολέμου θα έδειχνε σε όλους τους ανθρώπους ποιος κρατά πραγματικά στα χέρια του την τύχη της ανθρωπότητας. Για τον Άρη, η ειρήνη ήταν μια μεγάλη αυταπάτη που έκανε τους ανθρώπους αδύναμους και το σχέδιό του ήταν να την καταστρέψει συθέμελα, επιβάλλοντας την απόλυτη δύναμή του.

Τη στιγμή που ο Αλέξανδρος Βρεττός είχε αρχίσει να πιστεύει ότι θα ζούσε μια φυσιολογική ζωή, ο πατέρας του, ο πανίσχυρος θεός Άρης, επιστρέφει πιο δυνατός και πιο αδυσώπητος από ποτέ, αποφασισμένος για την οριστική αναμέτρηση μαζί του. Στο τελευταίο βιβλίο της τριλογίας, ο Αλέξανδρος Βρεττός βρίσκεται αντιμέτωπος με το σημαντικότερο δίλημμα της ζωής του: θα παραμείνει ο μοναδικός ισχυρός θεός των δύο κόσμων ή θα θυσιάσει τις θεϊκές δυνάμεις του για το καλό της ανθρωπότητας;