Τα κείμενα του Jean-Pierre Drapier που συγκεντρώνονται στον παρόντα τόμο αποτελούν μια ουσιαστική συμβολή στη λακανική κλινική του παιδιού. Μέσα από λεπτές κλινικές παρατηρήσεις και αυστηρή θεωρητική άρθρωση, φωτίζεται ο τρόπος με τον οποίο το παιδί εγγράφεται στον λόγο του Άλλου, συναντά το σύμπτωμα και διαμορφώνει τη θέση του μέσα στο πεδίο της επιθυμίας και της απόλαυσης. Μακριά από αναπτυξιολογικά σχήματα και κανονιστικές προσεγγίσεις, η προοπτική που αναπτύσσεται εδώ αντιμετωπίζει το παιδί ως υποκείμενο του ασυνειδήτου, του οποίου ο λόγος ‒λεκτικός, σωματικός ή παιγνιώδης‒ αξιώνει να ακουστεί. Το βιβλίο απευθύνεται σε ψυχαναλυτές, ψυχοθεραπευτές, επαγγελματίες ψυχικής υγείας αλλά και σε κάθε αναγνώστη που επιθυμεί να προσεγγίσει την παιδική κλινική μέσα από τη ζωντανή και απαιτητική οπτική της λακανικής ψυχανάλυσης.