Θέμα του βιβλίου η αρκετά διαδεδομένη, αλλά πέρα για πέρα στρεβλή, άποψη περί μετατροπής του πανεπιστημίου σε επιχείρηση. Άποψη που κυκλοφορεί εδώ και αρκετά χρόνια και προωθείται με ιδιαίτερη σπουδή από τις πολιτικές δυνάμεις του ρεφορμισμού και του νεο-ρεφορμισμού.



Ο Τάσος Σαπουνάς με το βιβλίο του «“Επιχειρηματικό Πανεπιστήμιο” – Πραγματικότητα ή είδωλο;» αντιπαρατίθεται με αυτήν την αντίληψη και αποδεικνύει ότι τόσο στην ουσία της όσο και στις πηγές της, η αντίληψη αυτή δεν κάνει τίποτε άλλο από το να αναγνωρίζει στον καπιταλισμό ανύπαρκτες δυνατότητες, δυσχεραίνοντας την πάλη ενάντιά του.



Όπως γράφει χαρακτηριστικά και ο συγγραφέας στον πρόλογό του «θα έλεγα πως το “Επιχειρηματικό Πανεπιστήμιο” είναι το εκπαιδευτικό alter ego του μύθου της παγκοσμιοποίησης. Και, όπως και αυτός ο μύθος της παγκοσμιοποίησης, έτσι και η θεωρία του “Επιχειρηματικού Πανεπιστημίου”, όσο αναντίστοιχος και αν είναι με την πραγματικότητα, άλλο τόσο έχει τη δυνατότητα να μπλοκάρει συνειδήσεις και την κίνηση κόσμου και να επηρεάζει χιλιάδες αγωνιστές, των οποίων διαστρεβλώνει τον προσανατολισμό και τη δράση στο κίνημα, οδηγώντας τους σε εχθρική ή αμήχανη στάση απέναντι στα κινήματα».



Ή, όπως εύστοχα επισημαίνει ο Δημήτρης Μάνος που επίσης προλογίζει το βιβλίο, «η αντιπαράθεση με το “Επιχειρηματικό Πανεπιστήμιο” δεν είναι μία αντιπαράθεση λέξεων, όρων, πιο “δόκιμων” –ίσως– εκφράσεων. Είναι μία αντιπαράθεση ιδεολογικής και πολιτικής ουσίας. Ενός μαρξισμού που, επειδή ακριβώς αναγνωρίζει τη δυσκολία αλλαγής της πραγματικότητας και όχι της απλής –τάχα μου– ερμηνείας της, διαλέγει τον πιο δύσκολο δρόμο. Αυτόν που οδηγεί πιο στέρεα όμως στην ουσία, στη δωδέκατη θέση των θέσεων για τον Φόιερμπαχ, ότι τον κόσμο τον ερμηνεύουμε για να τον αλλάξουμε».