Στις Λευκές νύχτες φαινομενικά δεν συμβαίνει τίποτα. Ένα ορεινό χωριουδάκι της Πολωνίας, δυο τρεις άνθρωποι, ο άπιαστος χρόνος. Κι όμως, το φως λιγοστεύει, κάποιος πεθαίνει μια αποπνικτική μέρα στο κρεβάτι του, άλλος πέφτει από έναν γκρεμό, ένας τρίτος κυκλοφορεί αδιάκοπα μες στα σκοτάδια.

Στην πρώτη συλλογή διηγημάτων της, η Ουρσούλα Χόνεκ προσφέρει στον αναγνώστη δεκατρείς ιστορίες στενά δεμένες, σαν μυθιστόρημα, όπου η καθημερινότητα μοιάζει ανησυχητική και δυσοίωνη. Οι αιτίες της απειλής είναι αδύνατον να ανιχνευθούν. Οι ήρωες γεννιούνται και πεθαίνουν, νοσταλγούν και ονειροπολούν, στενοχωριούνται και φοβούνται, ώσπου στο τέλος χάνουν τα λογικά τους. Κάτι γίνεται στ’ αλήθεια, κάτι άλλο στο μυαλό ενός τρελού, ενώ στις κοιλάδες πέφτει το σκοτάδι.