Στην παρούσα συλλογή των 23 ποιημάτων επιχειρείται μια προσέγγιση των μαρμάρινων σωμάτων όχι ως ακίνητων καταλοίπων ενός ένδοξου παρελθόντος, αλλά ως ζωντανών υπάρξεων που συνεχίζουν να πάλλονται μέσα στον χρόνο. Κάθε ποίημα λειτουργεί σαν ψίθυρος ανάμεσα στις σπασμένες γραμμές της μνήμης, ως μια απόπειρα επανασύνδεσης με εκείνο που αποσπάστηκε βίαια από τον φυσικό του χώρο. Η κλοπή των γλυπτών δεν υπήρξε μόνο υλική· υπήρξε και πνευματική, πολιτισμική και ηθική. Συνιστά μια βαθιά ρήξη ανάμεσα στο έργο και στο περιβάλλον του, ανάμεσα στη δημιουργία και στην ιστορική της συνέχεια. Στην έκδοση αυτή, πέρα από τα ποιήματα της Αναστασίας, περιλαμβάνονται και εικόνες των κλεμμένων αγαλμάτων και πολιτιστικών θησαυρών, οι οποίες λειτουργούν ως σιωπηλοί μάρτυρες της ιστορικής αποστέρησης. Παράλληλα, στο επίμετρο, 48 άνθρωποι από τον χώρο του πολιτισμού, της εκπαίδευσης, της διπλωματίας και της πολιτικής, κατόπιν παρότρυνσης της συγγραφέως, καταθέτουν τις σκέψεις και τις θέσεις τους γύρω από το φλέγον ζήτημα της επιστροφής των Μαρμάρων, καθώς και γύρω από την ίδια την ποιητική ανθολογία.